پرونده‌های نـاتمام انتـخابات

سال 88 را باید نقطه عطفی در تاریخ سه دهه نظام جمهوری اسلامی دانست. سالی که شاهد اتفاقات بزرگ در پهنه ایران اسلامی بودیم. سال ریزش ها و رویش‌های نیروهای انقلاب. سالی که در آن آزمون بزرگی به نام انتخابات برپاشد و نتیجه آن نمره قبولی برای عده ای کثیر و البته مردودی برای تعداد قلیلی از افراد بود. سالی که در آن بصیرت افراد به محک آزمایش قرار گذاشته شد. سالی که گذشت سال تجربه ها بود. تجربه‌های خوب و بد. سالی که نشاط بی مثال‌اش را مرهون جذابیت‌های رقابت‌های انتخاباتی دربزرگترین آوردگاه عرصه اجرایی کشور باید دانست. مشارکت 40 میلیونی مردم در انتخابات 22 خرداد سال گذشته را باید اوج اقتدار تاریخ انقلاب دانست. انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری به معنایی اوج رکورد شکنی مردم‌سالاری دینی در ایران بود که ظرفیت عظیم ملی را در تاریخ سیاسی و استحکام نظام سیاسی کشور فراهم کرد. این ظرفیت و دستاورد عظیم سیاسی و ملی می‌توانست بر دستاوردهای دیگر تاثیر جدی بگذارد اما متاسفانه قبل و پس از انتخابات برخی رویدادها و پدیده‌های تلخ ضمن کاهش اثرات اولیه حماسه 22 خرداد، هزینه‌های غیر قابل قبولی نیز در جوانب مختلف به ملت و نظام وارد آورد. در این بین کسانی خواسته و ناخواسته باعث میدان‌داری عده‌ای ضدانقلاب در حوادث بعد از انتخابات شده‌اند که البته باید پاسخگوی رفتار خود باشند. هر چند به مرور زمان به برخی ادعاهای ناصواب و ناجوان‌مردانه این افراد که در ایام پس از انتخابات مطرح شد پاسخ داده شد و چهره فتنه خارجی را که با اشتباهات نابخشودنی برخی نیروهای داخلی نظام را به چالش کشیده شده بود افشا کرد اما باز هم مسائلی باقی مانده است که ارائه پاسخ برای آنها ضمن امیدوار نمودن مردم به اجرای عدالت در جامعه اسلامی سرانجام به تقویت نظام خواهد انجامید. در این بین فجایع بازداشتگاه کهریزک، لباس شخصی‌های مهاجم به کوی دانشگاه و حمله به مجتمع مسکونی سبحان موضوعاتی هستند که سرنوشت همگی با وجود گذشت زمان بسیار همچنان در هاله ای از ابهام به سر می‌برد. طرح این مسائل و مطالبه پاسخ برای آنها از سوی نیروهای درون نظام البته نباید عجیب باشد چرا که حق این افراد خصوصا نسل جوان این طیف است که بدانند آنها که خواسته و ناخواسته حیثیت نظام اسلامی را نشانه گرفتند چه سرنوشتی پیدا کردند؟! هر چند جلودار این مطالبه از مسئولان بخش‌های مختلف قضایی و امنیتی و اجرایی را باید قطع به یقین رهبر انقلاب دانست که پیشرو برخورد با برخی تندروی ها شدند. البته در مسیر این پاسخگویی نباید از علل اصلی به وجود آمدن این حوادث یعنی دروغ بزرگی به نام تقلب در انتخابات غفلت کرد وبايستي به تمییز بین مسائل اصلی و فرعی در این حوادث قائل بود. حمله به کوی دانشگاه حمله به کوی دانشگاه درست دو روز بعد از انتخابات اتفاق افتاد تا بار دیگر دانشگاه تهران در صدر توجه رسانه ها قرار بگیرد. حادثه کوی به حدی دل‌خراش بود که رهبر انقلاب درباره آن با تعبیر اینکه دل‌شان خون شده است، فرمودند: اینکه بروند در کوی دانشگاه و جوان دانشجوی مومن و حزب اللهی را آن هم با شعار رهبری مورد تهاجم قرار دهند واقعا دل انسان را خون می‌کند. واکنش مجلس به این قضیه تشکیل کمیته ای 5 نفره از نمایندگان به ریاست یکی از روحانیون مجلس بود. البته فرهاد رهبر به عنوان رئیس دانشگاه تهران هم طی بیانیه ای قول پیگیری حادثه را داد. باید گفت حادثه کوی دانشگاه امر مشکوکی بود. البته زوایای امر در نهایت مشخص نشد و تا به حال معلوم نشده است چطور افرادی با لباس شخصی و بدون داشتن ماموریت از طرف نهادهای ذی ربط وارد کوی شده اند. فجایع بازداشتگاه کهریزک بازداشتگاه کهریزک که تا پیش از این محلی برای تادیب اراذل و اشرار بود از 18 تیرماه سال 88 میهمانان جدیدی داشت که البته با ساکنان آن قرابتی نداشتند. کسی نمی‌دانست در کهریزک چه می‌گذرد تا اینکه با دستور رهبر انقلاب مبنی بر تعطیلی کهریزک همه نگاه‌ها به این گوشه دورافتاده از کلان شهر تهران جلب شد. فوت سه نفر از بازداشت شدگان کهریزک به نام‌های محسن روح الامینی، محمد کامرانی و جوادی فر رئیس مجلس را به تشکیل کمیته ای ویژه برای بررسی واقعیت‌های کهریزک وا داشت. رئیس بازداشتگاه مننژیت را عامل مرگ این افراد دانست. ادعایی که با اطلاعیه پزشکی قانونی ابطال شد و ماجرا را پیچیده تر کرد. عمر ریاست آیت الله هاشمی شاهرودی بر قوه قضا کفاف به نتیجه رسیدن پرونده را نداد و آیت الله صادق لاریجانی در بدو ریاست خود بر این قوه با تشکیل کمیته ای سه نفره در راه کشف معمای کهریزک قدم نهاد. در این میان نیروی انتظامی هم بیکار ننشست و از اتهاماتی مانند اینکه نیروی انتظامی بدون دستور قضایی متهمان را به کهریزک منتقل کرده است تبری جست. از نتیجه اقدامات قضایی تا کنون خبر متقنی منتشر نشده است اما آنچه مشخص است این است که چند مامور انتظامی در مظان اتهام قرار دارند. در ادامه این ماجرا سازمان قضایی نیروهای مسلح پرونده کهریزک را به دست گرفت. تحقیقات قضایی پیش می‌رفت تا اینکه ناگهان خبر مرگ «رامین اندرزجانی» پزشک وظیفه کهریزک منتشر شد که در نهایت علت مرگ وی مسمومیت اعلام شد. تحقیقات در سازمان قضایی نیروهای مسلح هم به اتمام رسید. نتیجه کار این سازمان صدور کیفرخواست علیه 21 نفر و همچنین اعلام عمد بودن قتل سه نفر در بازداشتگاه کهریزک بود. در این مدت کمیته ویژه مجلس هم در نهایت با قرائت گزارشی که واکنش‌های متفاوتی در پی داشت بیش از همه واکنش قاضی مرتضوی که حالا دیگر دادستان تهران نبود و با حکم محمود احمدی نژاد به ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز نقل مکان کرده بود برانگیخت. تاکنون چندين دادگاه درباره مسائل کهریزک برگزار شده و به نظر می‌رسد روند بررسی این موضوع بیش از حد طول کشیده است. به هرحال خواسته رهبر انقلاب، خانواده‌های این عزیزان و عموم دلسوزان انقلاب رسیدگی شفاف و عادلانه به این موضوع است. در کهریزک دو ظلم انجام شد که یکی در حق دستگیرشدگان بود و دیگری در حق نظام اسلامی لذا دستگاه قضا باید افراد خاطی در این زمینه را از هر پست و مقامی به زیر کشانده و مجازات کند. حمله به مجتمع مسکونی سبحان و نمایندگان حوادثی که به به صورت زنجیره ای و بلافاصله یکی پس از دیگری اتفاق می‌افتاد و خوراک خبری رسانه‌های معاند را فراهم می‌آورد همه اش از آن سوی مرزها هدایت نمی شد. انتشار خبر و تصاویر حمله به کوی سبحان که محل اسکان تعدادی از نمایندگان مجلس نیز می‌باشد تا مدتی توجه عمومی را به سوی خود جلب کرد. آری این بار نیروهای خودسر محل اسکان عده ای از مردم را مورد تهاجم قرار دادند. هر چند لاریجانی این بار کمیته ویژه‌ای تشکیل نداد اما وزیر کشور را مسئول پاسخگوی این حادثه نامید. اینها نمونه هایی بود که می‌تواند در ذهن دلسوزان نظام باقی مانده باشد که امید می‌رود با زدوده شدن ابهامات و اطلاع رسانی عمومی باعث دل‌گرمی آنها شود. در این زمینه نباید هیچ مصلحتی در نظر گرفته شود چرا که اعاده حیثیت از نظام و به ویژه قضات شریفی که در دستگاه قضایی مشغول خدمت هستند برهر امر دیگری باید مقدم باشد. ای کاش همگان با رعایت اخلاق در سیاست و همچنین توجه به رهنمودهای رهبری قبل از انتخابات در مورد تبعات «غرض ورزی‌های شخصی» که نهایتا به «فتنه‌گون شدن فضا» خواهد انجامید توجه می‌کردند تا این‌چنین عملکرد نابخردانه عده ای خوراک تبلیغاتی دشمنان برای تخطئه چهره واقعی نظام را فراهم نمی کرد. به امید روزهایی که همگان در سایه سار توجه قانون اساسی و اطاعت از ولی فقیه برای اعتلای این مرزو بوم با اتحاد و همدلی حرکت نمایند. * مجید رفیعی، ویژه نامه سالگرد انتخابات دهم روزنامه همشهری