برای محمد و پدرش

هو الحکیم پنج شنبه گذشته مراسم سالگرد مرحوم محسن روح الامینی برگزار شد. محمد را مثل همیشه خندان و خوشرو دیدم. اما در این یکسال که به یمن رفاقتمان دهها بار دیدمش، اندک تارهایی از موی سفید بر سر و صورتش روئیده است و خبر از حزن سنگین درون قلبش دارد که: اَلْمُؤْمِنُ بشْرُهُ فِي وَجْهِه، وَحُزْنُهُ في قَلْبِه، اَوْسَعُ شَيءٍ صَدْراً، وَاَذَلُّ شَيءٍ نَفْساً مؤمن چهره‌اي شاد و دلي گريان دارد، پهناي سينه‌اش با هيچ پهنة گسترده‌اي قياس پذير نباشد، هرچند كه در فروتني و خاكساري نيز همانندي ندارد. ... و محمد اینگونه است همانند پدرش که مصداق "بصیرت و صبر" در روزگار ماست. اعتقاد و ایمان یک فرد در چنین صحنه هایی در بوته آزمایش الهی گداخته شده، عیار گذاری می شود. هرچه اتفاق دردناک کهریزک دشمن شاد کن شد، صلابت ایمان این خانواده (خصوصا مادر محسن)، راه نفس فتنه گران و دشمنان انقلاب و نظام را سد کرد. نمی توانم غبطه عمیقم را نسبت به مقام صبرشان در درگاه الهی ابراز نکنم. خداوند همه ما را بر صراط مستقیم خود ثابت قدم نگاه دارد. منبع