اندر اولویت ! مسابقه چاپ مصحف شریف

کد خبر: 119124

این مسابقه من را یاد همان اصطلاح "قیف اسلامی" می اندازد که هرکسی بنا به دغدغه مقدسی که دارد میل به فعالیت در حوزه دینی پیدا می کند و ...

اندر اولویت ! مسابقه چاپ مصحف شریف

قرار است نخستین دوره مسابقات چاپ مصحف شریف با حضور کارشناسان و اهالی صنعت چاپ از 17 تا 20 آبان 89 در تهران برگزار شود. اینکه آیا برگزاری مسابقه ای با این موضوع و اصلاً رقابت با این عنوان که چه کسی قرآن را زیباتر چاپ می کند در اولویتهای فرهنگی ما می گنجد؟ سوژه یادداشتی شده که رضا احسانپور برای «فردا» نوشته است تا شاید تلنگری یا طرح سوالی باشد در برابر سیاستگذاران فرهنگی کشور. در قسمت هایی از این یادداشت آمده است آیا تا به امروز که این مساله مطرح نبوده، قرآن ها با کیفیت بد چاپ می شده اند؟ ارتقا صنعت چاپ و توجه به کیفیت و رعایت استانداردها، رفع ضعف در مدیریت آموزش، چاره اندیشی برای فرسودگی ماشین آلات و ... نیات خوب و با ارزشی هستند ولی آیا بهانه قرار دادن قرآن و چاپ قرآن و وصله های نچسبی که به به جهت توجیه کار به آن می چسبانیم، منطقی و عقلانیست؟ این در حالی است که قائم مقام وزیر ارشاد در امور قرآنی در مصاحبه خود دلیل و هدف نهایی برگزاری این مسابقات را محافظت، نشر و پخش قرآن‌کریم در سراسر جهان می داند و معتقد است که با استفاده از ابزارها و هنرهای مختلف می‌توانیم شاهد نفوذ بیشتر قرآن در جوامع باشیم! مدیر کمیته داوری مسابقات نیز کیفیت لیتوگرافی، چاپ و صحافی را زمینه‌های بررسی و داوری قرآن‌هایی ذکر می کند که از سراسر جهان به دبیرخانه ارسال می‌شوند. اگر این جمله را یک فرد عادی می گفت، شاید تحمل آن، آسان تر از شنیدنش از زبان مسئولین فرهنگی و به اصطلاح نخبگان این عرصه است. این که از یک طرف بگوییم هدف از این برنامه، محافظت، نشر و پخش قرآن است و از طرف دیگر فعالیت هایی که در زمینه چاپ تا کنون صورت گرفته را ضعیف بدانیم (که البته ضعیف هم هست)، معنایی غیر از این می دهد که در حفظ و نشر و پخش قران نکوشیده ایم؟ آیا این اهداف فقط در چاپ قرآن خلاصه می شود؟ کسی از داشتن قرآن شکیل و زیبا با کاغذ خوب بدش نمی آید ولی آیا این ما را از اصل دور نمی کند و قرآن را بیش از پیش از بطن زندگی مردم به روی طاقچه سوق نمی دهد؟ نویسنده این یادداشت در قسمت دیگری از این یادداشت آورده است: این مسابقه من را یاد همان اصطلاح "قیف اسلامی" می اندازد که هرکسی بنا به دغدغه مقدسی که دارد میل به فعالیت در حوزه دینی پیدا می کند و به نوعی خود را مشترک در مباحث دینی می بیند و وصله دینی را به طرز ناهمگنی به خود می چسباند. متن کامل این یادداشت را در این قسمت بخوانید ( + )

۰

دیدگاه تان را بنویسید

 

تازه های سایت