سرقت مفاخر ایران؛ از مولوی تا کوروش

شفاف: این روزها خبرها حکایت از چاپ و انتشار تمبری از کوروش در کشور هند دارد. خبری که بسیاری از علاقه مندان به تاریخ و تمدن ایرانی را نگران کرده است که مبادا همان اتفاقی که در ترکیه و در برگزاری بزرگداشت مولوی در این کشور رخ داد، اتفاق بیافتد و همانطور که کشور ترکیه درباره مولوی شاعر و عارف بزرگ ایرانی، اعلام مالکیت کرد، هند نیز در راستای همین سیاست گام بردارد.این در حالی است که حلقه یاران نزدیک به دولت، موسوم به جریان انحرافی بارها از اهمیت تاریخ و تمدن باستانی ایران سخن گفته اند. از اول حیات دولت دهم تا کنون از فرهنگ ایرانی زیاد گفته شد و نوشته شد. سخنان اسفندیار رحیم مشایی، رئیس دفتر رئیس جمهور، ادبیات جدیدی را وارد فضای کشور کرد که سعی داشت جنبه ایرانی‌گری را پر رنگ‌تر جلوه دهد. با گذشت مدت زمانی از این ادبیات جدید که اعتراض بسیاری از سیاسیون را برانگیخت و با مطرح شدن مساله در تقابل قرار دادن فرهنگ ایرانی با فرهنگ اسلامی، جامعه روحانیت با قاطعیت از این طرز تفکر انتقاد کرد. در همین بین بود که تخلفات اقتصادی حلقه‌ای از یاران دولت رسانه‌ای شد و بر تخلفات فرهنگی آن‌ها اضافه شد و لفظ جریان انحرافی شکل گرفت اما مانور روی فرهنگ ایرانی همچنان ادامه دار شد، سخنانی که با توجه به وضعیت اسفبار میراث فرهنگی شک برانگیز بود. در هر حال، به نظر می‌رسد جریان انحرافی قصد دارد با تحریک روحیه ایرانی‌گری، طرفدارانی در بین مردم پیدا کند تا شاید ازاین طریق بتواند برای خود حامی و پشتبان بخرد و برای حضور در انتخابات (چه مجلس و چه ریاست جمهوری) رای جمع کند چرا که تاریخ نشان داده است، فرهنگ در همه دوره‌ها برای مردم ایران ارزشمند بوده است اما تنها به نگاهی اجمالی به وضعیت میراث فرهنگی در کشور می‌توان به تناقض حرف و عمل این جریان پی برد و نقشه آنهارا آشکار کرد. وضعیت نگران کننده تمدن شوش که بار‌ها و بار‌ها جنجال بر انگیز شده است و گفته شده با هتل سازی در حال نابودی است، گلسنگ‌ها، تخت جمشید را در آستانه تخریب قرار داده‌اند و آب باران سنگ‌های قیمتی تخت جمشید را گل می‌کند، آبگیری سد سیوند بر میراث فرهنگی و طبیعی تنگه بلاغی و پاسارگاد آسیب می‌رساند، اشیا عتیقه و باستانی در زیر زمین موزه‌ها در حال تخریب هستند و همه این‌ها در همین سال‌های نزدیک رخ داده است. سال‌هایی که پر بوده است از ادعای فرهنگ ایرانی و بزرگداشت کوروش و آوردن منشور وی به ایران. البته بی‌توجهی به آثار تاریخی بعد از اسلام هم در این دوره کم نیست. سی و سه پل در حال ترک خوردن است، چهار باغ و همه تاریخش با عبور مترو می‌لرزد و وضعیت منار جنبان هم مساعد نیست. با این حال اسفندیار رحیم مشایی از کوروش وتاریخ غنی ایران می‌گوید: «ظهور کوروش در ایران یک حادثه نبوده است! فرستادن کوروش برای ایرانیان از سوی پروردگار یک رحمت و هدیه الهی بوده است! سخنان کوروش از جنس سخنان انبیاء و پیامبران است. و همین طور قبلا درباره ایران گفت: من باور دارم نام ایران ذکر است!»، «همیشه از کوروش و منشور او و تاریخ غنی ایران صحبت می‌کنم که خیلی‌ها می‌گویند این را نگو اما کسانی که از این موضوع خوشش نمی‌آید مشکل خودشان است اگر امروز سمت و سوی گذشته پرافتخار را نداشته باشیم لذت‌بخش نیست و این ما را اذیت می‌کند.»، «ملت بزرگ ایران اسلام ناب را انتخاب کرده است و باید بزرگی خودمان را یادآوری کنیم و در این یادآوری وظایف خودمان را به خودمان یادآوری کنیم. باید تاریخ ملت ایران تکریم شود زیرا زمانی که در کشور ما حمام ساخته شده بود مردم کشورهای پیشرفته خود را در رودخانه می‌شستند.» با وجود این سخنان اما، بی‌توجهی به آثار باستانی و میراث فرهنگی بسیار تعجب برانگیز است چرا که اگر به راستی تاریخ ایران برای این جریان اهمیت داشت، سال‌ها وزه میراث فرهنگی را در اختیار داشتند و می‌توانستند از تخریب آثار باستانی و فرهنگی کشور جلوگیری کنند. اخیرا نیز خبر‌ها حکایت از این دارد که تمبر کوروش را کشور هند چاپ کرده است. اگر چه این حرکت هندی‌ها جهت دار به نظر می‌رسد و انگار هدف این بوده است که همانطور که ترکیه مولوی را مال خود دانست، هند هم کوروش را به خود منتسب کند، اما فارغ از این مسائل چگونه است که به فکر دولت رسیده است، تمبر پدر آقای رئیس جمهور را چاپ کند اما بعد از این همه ادعای ایرانی‌گری تا به حال به فکر انتشار تمبری از مثلا منشور کوروش نیافتاده است؟ یعنی خدمات پدر رئیس جمهور به ایران از کوروش بیشتر بوده است؟ در هر حال آنچه مسلم است، باتوجه به اظهارت و عمل جریان انحرافی و تناقض آشکاری که بین حرف و عمل این جریان وجود دارد، افکار عمومی باید هشیار باشد چرا که به نظر می‌رسد این جریان تنها با چنگ زدن به ریسمان فرهنگ ایرانی، قصد دارد جایی برای خود باز کند و فارغ از بدعت‌ها و انحرافات فرهنگی- اسلامی این ماجرا که بسیار به آن‌ها پرداخته شده است، یکی از اهداف این جریان جلب نظر مساعد افکار عمومی با نیرنگ و فریب است و این مهم از وضعیت آثار باستانی و میراث فرهنگی کشور به خوبی پیداست. برماست که هشیار باشیم.