حسين شريعتمداري در «يادداشت روز» شماره 18845 روزنامه كيهان تحت عنوان دفاع از جزاير سه گانه ايراني خليج فارس با يادداشتي به نام «آواز كوچه باغي » مي نويسد:
«در ميان كشورهاي عضو شوراي همكاري خليج فارس، همراهي بحرين با ساير كشورهاي عضو حساب جداگانه اي دارد، زيرا بحرين بخشي از خاك ايران بوده است كه در جريان يك زد و بند غيرقانوني ميان شاه معدوم و دولت هاي آمريكا و انگليس از ايران جدا شده است و امروزه اصلي ترين خواسته مردم بحرين بازگشت اين استان جدا شده از ايران به سرزمين اصلي و مادري آن، يعني ايران اسلامي است و بديهي است كه اين حق مسلم ايران و مردم استان جدا شده آن نبايد و نمي تواند ناديده گرفته شود.»
در چند روز گذشته سرمقاله مدیر مسئول روزنامه کیهان درباره بحرین موجبات اهانت و گستاخی اهل تسنن بحرین به پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران را فراهم آورده و صدها بحريني با تجمع در مقابل سفارت ایران در منامه، با گرفتن پلاکاردهایی در دست و با قرار دادن آرم صهیونیسم و نازیسم به جای لفظ جلاله «الله» توهینی آشکار به نماد مقدس ایران نموده و خواستار برخورد جمهوري اسلامي با نويسنده مطالب فوق شدند.
متاسفانه اين اعتراض ها چنان بالا گرفت كه منوچهر متكي وزير امور خارجه كشورمان مجبور شد تا با پرواز به منامه ضمن تاكيد بر روابط دوستانه ازعدم وجود مناقشه ارضي بين دو كشور خبر دهد و به طور ضمني از نوشته و يادداشت تفرقه افكنانه كيهانيان عذرخواهي نمايد. اشتباه نادرستي كه در يك سال گذشته براي دومين بار توسط حسین شریعتمداری تكرار شده و نوشتن سرمقاله اي باعث تيرگي روابط دو كشور دوست و مسلمان مي گردد اقدامي كه سال گذشته باعث عذرخواهی کتبی ایران از بحرین گرديد.
اظهارات خام ، سطحي ، فحش آلود ، نسنجیده ، کودکانه و گاه سخيف حسین شریعتمداری مدير مسئول روزنامه كيهان كه راديو اسرائيل از وي با عنوان «برادر حسين » ياد مي كند هر از چندي موجبات شعله ور شدن اختلافات داخلي و خارجي را فراهم مي آورد ، از آن روست که خبرنگاران بخش سیاست خارجی «فایننشالتایمز» وي را به عنوان تأثیرگذارترین سرمقالهنویس ایران معرفی کرده و به او لقب careful (دقیق)دادهاند و مي توان از اين واقعيت كه هميشه ابتدا حمله هاي قلمي سرمقاله هاي كيهان آغاز مي شود و بعد برخوردهاي قضايي و اجرايي صورت مي پذيرد اين نتيجه را گرفت كه پس برخوردهاي قضايي به خاطر تاثير مقالات روزنامه هايي چون كيهان است.
حسين شريعتمداري نويسنده اي است كه در ايام حضور در سپاه پاسداران عضودفتر سياسي آن بود ، دفتري كه با انتشار نشريه «رويدادها و تحليل» در زماني كه انتقاد در ادبيات سياسي رايج جايي نداشت، انتقاد مي كرد هر كجا كه چيزي برخلاف منافع انقلاب و مردم مي ديد، به صراحت بيان مي كرد ، نشريه اي محرمانه كه هدفش روشنگري بود و تنها براي اطلاع نيروهاي سپاه اما به خاطر ذاتش در ميان تمام نيروهاي بسيجي وهوادار انقلاب حضور داشت. پس از تعطيلي ناخواسته اين دفتر كه صفار هرندي نيز در آن حضور داشت شريعتمداري به معاونت بخش اجتماعی وزارت اطلاعات رفت و سپس با نظر و درخواست مرحوم اسدالله لاجوردي به زندان اوين رفت، تا بازجويي از زندانيان سياسي را بيازمايد حسین شریعتمداری در مقالهای در مورخه پنجم دي ماه 1378 روزنامه کیهان با تایید این ادعا مي نويسد: «دعوت از اینجانب برای بحث و گفت و گو با زندانیان گروهکی از جانب حجت الاسلام مجید انصاری صورت گرفته بود...آن هنگام را اینجانب جزو پربرکت ترین ایام عمر خود میدانم که بر اثر آن تعداد قابل توجهی از عناصر گروهکی بریده از انقلاب و مردم به آغوش انقلاب و ملت بازگشتند...»، شريعتمداري شناخته ترين عضو دفتر سياسي سپاه در اوين ديگر آن حاج حسين سابق نبود، اوين انسان را چه در لباس محكوم و چه در لباس حاكم عوض مي كند برنامه هویت که با همکاری حسین شریعتمداری جهت خود تخریبی کامل نیروهای دگراندیش ساخته شده و از سيماي جمهوري اسلامي پخش گرديد یکی از برنامه هاي ابتكاري وي در اوين مي باشد. وي پس از خروج از اوين با حكم مقام معظم رهبري به كيهان رفت ، كار درروزنامه حساس و بزرگي چون كيهان كارآساني نبود، پس با اشاره وي صفار هرندي هم دفتر سياسي را رها كرد تا در كنارمدير مسئول كيهان به امر سردبيري مشغول گردد. ولي متاسفانه در اثر تندروي مديران روزنامه در عرض چندين سال روزنامه معتبري چون كيهان را كه در روزگاراني نزديك يك ميليون تيراژ داشته و يكي از روزنامه هاي معتبر خاور ميانه محسوب مي شده را به شمارگان 100 هزار تقليل دادند.تندروي از آن روي كه از زمان حضور مديريت جديد در آن ، كيهان با دروغ زني ، فحاشي و هتك حرمت به تيغ برنده اي جهت مقابله با افرادي بدل گشت كه همچون كيهانيان نمي انديشيدند و ستون ويژه روزنامه به محملي جهت ايراد تهمت هايي نظير «مزدور دشمن» ، «قلم بدست سلطنت طلب » «مزدور جيره خوار»، «رشوه گير» ، «همجنس باز»، « خائن به مقدسات » و يا دست كم «دوست ساده لوح» به مخالفين فكري ايشان بدل شد و كمتر نويسنده اي از عناوين خوش رنگ و لعاب ايشان در امان ماند.ستوني كه با اطلاعات غلط وپيش پا افتاده در قالب اطلاعات مهم و از آن مهمتر مخفي پي ريزي شده و تاكنون ادامه داشته و بايد اذعان نمود كه مديريت روزنامه بدون جستجو در سقم و صحت شايعات به انعكاس آن مبادرت مي كند .و تا زمان نوشتن اين سطور به مدد عنايات خاصه دوستان مؤتلفه شان هر روز فربه تر شده، و با انتقادات مخالفين شان نه تنها تضعيف نمي شوند كه روحيه نيز مي گيرند. از نظر آنها «واكنش» بسيار مهمتر از «كنش» است و عصبانيت مقبولتر از گفتگو و تعامل مي باشد.
با اين كه به نظر مي رسد ذكر نكاتي چند درباره اين مقاله و نويسنده اش تاثيري در مديريت اين روزنامه و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي كه بزرگترين حامي آنست نكند ولي مي تواند در تغيير نظرحاميان تعقل مدار كيهانيان مفيد به فايده باشد:
1- بزرگترين خيانت به جامعه مطبوعاتي و سياسي كشورمان در طول ايام جنبش مشروطيت به بعد همين بوده است كه قلم در دست عده اي قرار گرفته است كه با جهل و ناپختگي ناخواسته، صفوف منسجم جامعه اي پويا را شكسته و اسباب تخريب حيثيت فردي و گروهي آنان را فراهم آورده اند و با اين كارشان راه را براي سقوط تعداد زيادي از افراد در منجلاب فساد و تباهي هموار ساخته اند و به زعم باطل خويش نه تنها به حل مشكلي در كشوركمك نمي كنند ، بلكه مشكلي بر مشكلات كشور و مسئولين و متوليان امور اضافه مي نمايند نمونه اينكار نوشته هاي وحدت شكن مدير مسئول كيهان مي باشد كه از آن جمله مي توان به برخورد با سايت هاي بازتاب و انتخاب و روزنامه اعتماد ملي و نحوه برخورد با مصافحه ساختگي آقاي خاتمي در يك سال گذشته اشاره نمود و به باور اين قلم در سالي كه از سوي مقام معظم رهبري به نام سال اتحاد ملي و انسجام اسلامي نامگذاري شده نوشته هاي تفرقه افكنانه كيهان نمي تواند در راستاي تحقق منويات رهبري نظام اسلامي تلقي شود .براستي مطرح ساختن چنين مطالبي در روزنامه اي كه به دفتر رهبري منتسب مي باشد آيا در شان اين مجموعه مي باشد؟
2- اگرچه باور همگاني مردم دو كشور اينست كه روزي بحرين جزو ايران بوده و اينك در اثر خيانت سران رژيم پهلوي از كشورمان جدا شده است و چنانچه قسمت هاي وسيعي از شوروي سابق همچون آذربايجان ، ارمنستان ، تركمنستان ، تاجيكستان و ... در زمان بي كفايتي حاكمان نالايق قاجار از ايران جدا شده اند اگر چه پيوستن مجدد آنها آرزوي هر ايراني مي باشد ولي تا زماني مردم اين سرزمين ها خود نخواهند و اراده نكنند پيوستن آنها نه تنها كار عملي نيست بلكه تلاش بيهوده و عبثي بيش نمي باشد و 36 سال قبل بر اساس رفراندم سال ۱۹۷۱ بیش از ۹۸.۸ درصد از مردم بحرین به استقلال این کشور رای مثبت داده اند و هم اكنون با وجود اين كه بيش از 60 درصد مردم بحرين را شيعيان اين كشور كوچك تشكيل مي دهند شكل صحيح كمك به آنان شايد ترغيب وهدايت شيعيان اين كشور به حضور در مسند قدرت وصحنه هاي سياسي باشد و لا غير و ارتباط دادن بحرين به جزاير سه گانه نيز نمي تواند كار صحيحي باشد چراكه در اينصورت چنين القا مي كند كه اين جزاير قبلا متعلق به ايران نبوده و با بحرين بين ايران و اعراب ردو بدل گرديده اند.
3- دنیای پیچیده سیاست و روابط بين الملل ، تنش زدایی ، تعامل ، گسترش تفاهم و مراوده با همسایگان را تجویز می کند لذا طرح چنين مطالبي هرگز نمي تواند رابطه كشورمان را با كشورهاي حوزه خليج فارس گسترش دهد.
4- از وزراي اطلاعات ، ارشاد و كشور مي پرسم براستي اگر چنین گاف بزرگي را يكي ديگر از روزنامه ها به غير از كيهان مرتكب مي شد آيا شبانه در روزنامه پلمپ نمي شد؟ گافهايي كه هر از چندي با نگارش سرمقاله اي توسط آقاي شريعتمدار منافع ملی و اسلامي را بخطر می اندازند. آيا براي كيهانيان مصونيت قضايي نانوشته اي وجود دارد؟
5- روزنامه كيهان به اتفاق روزنامه اطلاعات ازنشريات قديمي و با سابقه كشورمان مي باشند، بنابراين وظيفه حفظ و حراست كيان روزنامهنگاري را در ايران بر عهده دارند . لذا شايسته است مديراني لايق بر آن گمارده شود ومثل معروف « آب كه يك جا باشد مي گندد» شامل مديران كيهان نيز مي گردد و چه بهتر است تا كيهان گنديده تر نشده چاره اي بينديشيم.
نسخه چاپي
ارسال به دوستان
با تمام موارد نوشته شده متن موافق هستم اما تنها یک سوال دارم:
جناب کاظم زاده حرفهای آقای شريعتمداری را رد نکرده اند ولی در شيوه ی بيان و نحوه ی تحقق چنين امری با ايشان مشکل دارند به راستی اگر چنين حقی برای ايران و شيعيان مظلوم بحرين وجود دارد چرا آقايان و سياستمداران ما که به قول آقای کاظم زاده گذشته اين چنينی نداشته اند آنرا مطرح نکرده اند
به نظر می رسد شريعتمداری را که اينجانب نديده ام از آدمای صادق روزگار است و تا به امروز از گذشته اش توبه هم نکرده است درست عکس اکثر انقلابيون قلابی که اين روزها که ايام مجاهدت بيشتر است برای رها نکردن عافيت باد آورده خود در استغفار مسابقه گذاشته اند!!!!!