درباره شعر و شاعري نظرات مختلف و گاه با 180 درجه اختلاف و تضاد وجود دارد . يكي شاعر را كافر مي‌داند و شعر را كفر و سحر مي‌نامد و ديگري شاعر را آن چنان بالا برده كه مقامي فراتر از انسان عادي و معمولي برايش متصور مي‌شود و... چنانچه در روايات ائمه معصومين (عليهم السلام) هم به نحوي به اين موضوع(شعر و شاعري) اشاراتي شده است.

دسته‌اي از روايات هستند كه در ذيل آيه شريفه : و الشعراء يتّبعم الغاوون و امثال اين آيه شريفه وارد شده‌اند كه بي شك ناظر به اشعار لهوي و غنايي و اشعاري كه به نحوي موجب گمراهي مردم و فساد دين آنهاست مي‌باشند: عن أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام فِي قَوْلِهِ جَلَّ وَ عَزَّ وَ الشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ قَالَ مَنْ رَأَيْتُمْ مِنَ الشُّعَرَاءِ إِنَّمَا عَنَى بِهَذَا الْفُقَهَاءَ الَّذِينَ يُشْعِرُونَ قُلُوبَ النَّاسِ الْبَاطِلَ وَ هُمُ الشُّعَرَاءُ الَّذِينَ يُتَّبَعُونَ (مستدرك‏الوسائل،ج 17، ص 310)

دسته اي از روايات هم هستند كه سرودن شعر را در ازمنه و امكنه مختلف علّتي براي قلّت رزق و كوتاهي عمر مي‌دانند به عنوان نمونه سرودن شعر در شب ، در روز جمعه ، در ماه مبارك رمضان ، در مسجد و... از جمله مواردي هستند كه از جانب معصومين عليهم السلام نهي بر آنها وارد شده است .اما بي شك همه اشعار را نمي‌توان تحت چنين رواياتي جاي داد چرا كه هم عقل سليم حكم به خلاف اين مسئله مي‌كند و هم شواهد تاريخي و روايات بي‌شمار ديگري از معصومين عليهم السلام در مدح شعراء ، مويّد اين مطلب است . چنانچه در تاريخ ثبت است كه امام عليه السلام به دعبل بن علي الخزاعي 50 هزار سكه طلا به خاطر سرودن شعري در مدح اميرالمؤمنين عليه السلام عطا فرمودند .

و يا روايات زيادي به اين مضمون وارد شده كه هر كس شعري در مدح امام حسين عليه السلام بسرايد و يك نفر را بگرياند بهشت بر او واجب مي‌شود. در روايات ديگري هم چنين وارد شده كه سرودن يك بيت شعر در مدح امام عليه السلام موجبي است براي وجوب بهشت .

قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام : مَنْ قَالَ فِينَا بَيْتَ شِعْرٍ بَنَى اللَّهُ تَعَالَى لَهُ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ (وسائل‏الشيعة،ج14،ص 597 ).

اما در خبرهاي امروز خواندم و شنيدم كه شاعر محبوب و انقلابي آقاي دكتر قيصر امين پور هم رفت كه رفت. يكي نوشته بود خداحافظ قيصر! ديگري با عنوان روم بي قيصر شد از اين حادثه تلخ ياد كرده بود ، شخصي از خاموش شدن چراغ عمر قيصر سخن رانده بود و خلاصه هر كس به نحوي سوز و گداز دروني خويش را با جملات و كلمات بيان مي‌كرد اما با گذري كوتاه و تاملي اندك در روايات ائمه معصومين عليهم السلام (نظير روايت فوق) و رجوع به اذهان و قلوب مردم شاعر دوست و به عبارتي شاعر پرست ايران ، همان مردمي كه پس از گذشت قرنها از مرگ مولوي و حافظ و سعدي و فردوسي و عطار و .... براي آنان گنگره و سمينار و شب شعر و مراسم بزرگداشت مي‌گيرند ، همان مردمي كه در قفسه كتاب‌خانه‌‌هاي كوچك منازلشان پس از قرآن كريم و نهج البلاغه شريف و مفاتيح ، كتابهاي حافظ و فردوسي و سعدي و مولوي و...جلوه‌گري مي‌كند ،و در جامعه اي كه بهترين هديه عروس و داماد در ابتداي زندگي مشتركشان ديوان حافظ و رباعيات باباطاهر و شاهنامه فردوسي و... است،

در جامعه اي كه معمار فقيد آن داراي ديواني است كه اگر نگوييم با ديوان حافظ شيراز برابري مي‌كند بي شك كمتر از آن هم نيست ، در جامعه اي كه رهبر فرزانه آن (مد ظله ) هر از چند گاهي ساعت و ساعتهايي را براي شنيدن شعر شعراء اختصاص مي‌دهند و آن را جزء شيرين‌ترين لحظات عمر مي‌شمارند ،در جامعه اي كه هر گوينده‌اي از استاد دانشگاه گرفته تا دبير و معلم و مجري تلويزيوني و... همه و همه آغازگر كلام خود را شعري از شعراء شيرين سخن زبان پارسي قرار مي‌دهند ( به نام خداوند جان و خرد كزين برتر انديشه برنگذرد ..... اي نام تو بهترين سرآغاز بي نام تو نامه كي كنم باز ؟ و....) در جامعه‌اي كه اصول دين و مذهب آن را از ابتدا در قالب شعر به كودكان و حتّي خردسالان آموزش مي‌دهند ( اصول دين پنج بود ... دانستنش گنج بود .... منم بچه مسلمان كتابم هست قرآن ) در جامعه اي كه براي آرامش كودك و خوابانيدن آرام تر او از اشعار نغز شعراء معاصر استفاده مي‌شود ( لالا لا لايي لالا لالايي .... لالا لا لايي لالا لالايي گنجشك لالا ....آمد دوباره مهتاب لالا ) و... و در جامعه‌اي كه افتخار آن ، پيروي از ائمه طاهرين عليهم السلام و عمل به يك يك دستورات ديني آن بزرگواران است،

با این همه و با توجه به رواياتي كه در مقام شعراء اهل بيت عليهم السلام وارد شده و دقت در بعض اشعار آقاي امين پور که به نحوي با اهل بيت عليهم السلام و حب ايشان گره خورده پس به ناچار باید بپذيريم كه امين پور زنده است چون شعر قيصر امين پور زنده است.

ز دست عشق در عالم هياهوست تمام فتنه ها زير سر اوست