وزارت علوم وظیفه تکریم بیش از پیش چنین اساتید با سابقه ای را به عهده دارد و استفاده از عناوینی همچون بازنشستگی ظاهری به هیچ وجه نمی تواند از بار منفی چنین برخوردهای به ظاهر قانونی بکاهد.

مدیرکل مدیریت نیروی انسانی دانشگاه تهران، از حکم بازنشستگی ۲۱ استاد دانشگاه صادر که نیمی از آنها ناخواسته بازنشسته شدهاند خبر داد.
به گزارش «فردا» حسین اسماعیلی مدیرکل مدیریت انسانی دانشگاه تهران، به ایسنا گفت که ۲۱ عضو هیات علمی این دانشگاه بازنشسته شدهاند که همه بالای ۷۰ سال سن دارند و میانگین سابقه تدریس آنها بیش از ۳۵ سال است.
به گفته اسماعیلی، ۸۰درصد این استادان بالای ۴۰ سال سابقه تدریس دارند و نیمی از آنها خود درخواست بازنشستگی داشتهاند.
بنابراین گزارش مدیرکل مدیریت نیروی انسانی دانشگاه تهران درباره بازنشسته نشدن عباسعلی عمیدزنجانی رئیس سابق دانشگاه تهران نیز که از سوی برخی از دانشجویان تبعیضآمیز خوانده شده، گفته است: «آیتاللـه عمیدزنجانی که عهدهدار کرسی تدریس اندیشه سیاسی اسلام، فقه و حقوق اسلامی و تنها عضو هیات علمی بالای ۷۰ سال دانشگاه تهران است که مشمول آییننامه بازنشستگی دانشگاه نمیشود چرا که وی تنها ۲۲ سال سابقه خدمت در دانشگاه دارد و طبق آییننامه تا ۲۵ سال سابقه کار میتواند تدریس را ادامه دهد.»
از سوی دیگر وزیر علوم در حاشیه هیات دولت نیز درباره بازنشستگیهای دانشگاه تهران صحبت کرد اما سخنانش چندان هماهنگ با مدیرکل نیروی انسانی دانشگاه تهران نبود. وزیر علوم از بازنشستگی «ظاهری» استادان سخن میگفت در حالی که مسوولان دانشگاه تهران میگویند میخواهند «دقیقا» قانون را اجرا کنند.
وزیر علوم برخلاف مسوولان دانشگاه تهران گفته است:" فکر میکنم آقای عمید زیر ۷۰ سال سن داشته باشند و به علت مریضی کمی شکسته شدهاند.
این در حالی است که حجت الاسلام و المسلمین عباسعلی عمید زنجانی در تاریخ ۱۰ فروردین ۱۳۱۶ در شهرستان زنجان، ایران بدنیا آمد.
زاهدی در ادامه افزوده است:« بازنشستگی استادان صحت ندارد بلکه باید برخی از استادان به صورت ظاهری بازنشسته شوند ولی از تجربیات آنها استفاده شود.» شخص وزیر علوم در حاشیه دولت از چنین بازنشستگیهایی انتقاد کرد و گفت: «وزارت علوم با این شیوه بازنشستگی موافق نیست اگر بازنشستگی منافعی برای خود این افراد دارد. در مورد اینکه آیا این مسئله به مصلحت کشور است یا نه در حال مطالعه هستیم.»
گفتنی است این موضوع کاملا روشن است که با وجود عدم درخواست بسیاری از اساتید بنامی که هیچ میلی به بازنشستگی ندارند و هنوز توانایی لازم را در عرصه دانش و پرورش دانشجو دارند، هیچ نیازی به مطالعه و تحقیق در مصلحت و یا ضرر داشتن حضور این افراد در دانشگاه نیست. از سوی دیگر وزارت علوم وظیفه تکریم بیش از پیش چنین اساتید با سابقه ای را به عهده دارد و استفاده از عناوینی همچون بازنشستگی ظاهری به هیچ وجه نمی تواند از بار منفی چنین برخوردهای به ظاهر قانونی بکاهد.
اعضای هیئت علمی تا زمانیکه استادیار هستند، قراردادی هستند، و باید هر ساله تمدید قرارداد کنند. بدیهی است عملکرد یکسال گذشته ایشان در تمدید قرارداد مد نظر قرار میگیرد. ارتقا از استادیاری به دانشیاری مشکل است و نیاز به طی مدارج متعددی دارد. ولی وقتی اعضای هیئت علمی به درجه دانشیاری رسیدند هیئت علمی رسمی میشوند، و دیگر هیچ قدرتی در آمریکا نمیتواند عضو هیئت علمی رسمی را از دانشگاه اخراج کند. تنها استثنا اینست که ایشان مرتکب تخلف اخلاقی شود و دادگاه حکم به اخراج ایشان از دانشگاه بدهد.
مدت زمان خدمت اساتید رسمی نامحدود بوده و زمان بازنشستگی اساتید تنها بر طبق تشخیص خودشان میباشد. تا هر وقت احساس کنند میتوانند خدمات آموزشی و پزوهشی انجام دهند میتوانند در دانشگاه بمانند. بنده چندین استاد با سن بالای 80 و 90 سال دیده ام که همچنان بصورت فعال در دانشگاههای آمریکا فعال هستند. این دانشگاهها سابقه 300 و 400 ساله فعالیتهای آموزشی و پژوهشی دارند و بد نیست مسئولین محترم آموزش عالی کمی از آنها الگو بگیرند.