مشهد مقدس . محمدرضا ث :

خوشا سرما و وضع بي مثالش

خداوندا ! چرا کردي زوالش؟

اگر چه سوز سرما داد مي‌داد

نبودم فکر اين گرماي مرداد

زمستانت دو چندان لرز کرديم

کنون هم، فرودين را فرض کرديم

***

خدايا ! باز از آن سرمات بفرست

که تا پنجاه سالش گشت فهرست

ز لطف بي حدِ برخي وزيران

سفر کرديم تا اعماق دوران

سفر کرديم تا پنجاه و اندي

بدون هيچ آسيب و گزندي

***

خدايا! لطف تو از حد فزون است

ولي اين حَرّ و بَردَت بي شگون است

زمستان گازمان را ناز مي‌بود

به تابستان ز برق و آب کمبود

در اين گرماي طاقت گير مرداد

ز قطعيّ مُدام برق ، فرياد

***

فيوز برقمان از جا پريده

فِر و يخچالمان آسيب ديده

گمانم باز تا پنجاه سالي

کسي گرماي تا اين حد نديده

***

به شبها فازمان نول است يا رب!

خُمِ اعصابمان فول است يا رب!

به روزش برق و آبي نيست ما را

به شب تا صبح بي تابيست ما را

اگر قطعيّ برق و آب داريم

خدا را شکر شبها خواب داريم

***

وزير برقمان فرمود پاييز

بيابم حلّ اين قطعيّ ناچيز!!!

خدايا ! اي خداي برج مينو

نگه دار اين وزير نفت و نيرو

دو چندان کن تو توفيقاتشان را

فزوني بخش احساساتشان را

***

اگر چه آب و برقي نيست ما را

اگر چه حال جان سوزي است ما را

اگر گازي اگر برقي نداريم

تو را يا رب ، کماکان دوست داريم

لینک مطلب