Naomi Klein روزنامه نویس ، نویسنده و فعال زن کانادایی است که به خاطر تحلیل های سیاسی و نقد او بر جهانی سازی اقتصاد (Corporate Globalization) دارای شهرت جهانی است. معروفترین کتاب وی "دکترین شوک" است که در سال 2007 منتشر شد. مقاله ای که از نظر می‌گذرانید ترجمه ای است توسط هاتف خالدی از آنچه خانم نایومی کلاین در 7هفتم ژانویه 2009 درست 11 روز پس ازحمله رژیم صهیونیستی بر نوار غزه در روزنامه Nation درج کرده است. در این مقاله وی از لزوم ایجاد اقدامات تنبیهی و تحریم های اقتصادی بر رژیم اشغالگر صهیونیست به منظور بازگشت عدالت و صلح در فلسطین سخن گفته است.

بهترین استراتژی برای پایان دادن به اشغال خونین اسراییل این است که رژیم غاصب صهیونیستی مانند رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی، توسط جنبش های جهانی به نابودی کشانده شود و اکنون زمان آن رسیده است.

در جولای 2005 یک ائتلاف بزرگ از گروهای فلسطینی برای برقراری این هدف پی‌ریزی شد. آنها همه وجدان‌های آگاه در سرتاسر دنیا را برای تحمیل تحریم های گسترده و سلب حقوق اولیه از اسراییل فرا خواندند و در نتیجه، کمپین Boycott, Divestment,Sanction - به طور مخفف BDS - متولد شد.

هر روزه که اسراییل غزه را در زیر آماج حملات خود در هم می کوبد عده بیشتری به آرمان BDS روی می آورند و صحبت از آتش بس در این میان، تاثیر کوچک و کندی بر این عزم، حرکت و جنبش دارد.

حتی این حمایت‌ها از میان یهودیان اسراییل نیز ظهور می‌کند. در میانه این هجوم حدود 500 اسراییلی که چندین نفر از آنان از بازیگران و محققان سرشناس بودند، نامه‌ای به سفیران کشورهای خارجی در فلسطین اشغالی فرستادند. در این نامه به کارگیری فوری و آنی اقدامات بازدارنده و تحریم‌ها مطالبه شده است.

کشورهای جهان تلاش هایی را برای آنچه " تعهد سازنده" نام نهاده شده و در جهت تنبیه اسرائیل بود انجام دادند. ولی این طرح به طور کامل با شکست مواجه شد. از سال 2006 اسراییل به طور پیوسته از طریق گسترش دادن اقامت های اشغال گرانه، برافروختن آتش جنگ ظالمانه علیه لبنان و تحمیل مجازات های اجتماعی به غزه از طریق محاصره ددمنشانه، بر جنایات خویش افزوده است.

علیرغم افزایش این جنایات، اسراییل با هیچ اقدام تنبیهی مواجه نشده است. تسلیحات و کمک های سالانه سه میلیارد دلاری آمریکا تنها آغازی بر این موضوع است. در خلال این برهه حساس و کلیدی ، اسراییل از یک پیشرفت نمایشی و مهیج در سطح روابط دیپلماتیک، فرهنگی و مبادلات بازرگانی با هم پیمانان متعددی بهره مند شد. برای مثال در سال 2007 اسراییل اولین کشور غیر لاتین آمریکایی شناخته شد که قرارداد معادله آزاد با مرکوسور (Mercosur) را امضا کرد. در خلال نه ماه اول سال 2008، صادرات اسراییل به کانادا 45 درصد افزایش یافت. در طی یک قرارداد تجاری جدید با اتحادیه اروپا صادرات مواد غذایی فرآوری شده اسراییل به دوبرابر افزایش یافت و در 8 دسامبر وزرای اروپایی قرارداد سطح روابط اسراییل- اروپا را ارتقا دادند ، امتیازی که اورشلیم مدت های مدید به دنبال آن بود.

در همین راستا، رهبران اسراییل مطمئن از اینکه هیچ گونه بهایی را پرداخت نخواهند کرد، آخرین جنگ را آغاز کردند. در طی هفت روز از زمان جنگ، شاخص بورس مبادلات تل آویو با رشد 10.7 درصدی مواجه شد که این موضوع بسیار قابل توجه است. وقتی هویج ها جواب نمی دهند ، چماقها مورد نیاز خواهند بود!

چرا اسراییل را بایکوت کنیم در حالی که آمریکا ، بریتانیا و سایر کشورهای غربی کارهای مشابهی با عراق و افغانستان می کنند؟

بایکوت سازی یک عقیده تعصب آمیز و دگم نیست بلکه یک تاکتیک و روش است. روشهای تحریمی در کشوری بسیار کوچک و وابسته به تبادلات تجاری ، می تواند پاسخ گو باشد.

به مدت 8 سال کتاب های من در اسراییل توسط یک موسسه تجاری به نام بابل انتشار یافته است. اما هنگامی که من کتاب دکترین شوک را منتشر کردم می خواستم برای تحریم ها و انحصار ها و بایکوتها احترام قائل شوم. بنا به توصیه فعالان BDS بنده با انتشاراتی ای به نام آندلس تماس گرفتم. آندلس یک شرکت انتشاراتی فعال در زمینه فعالیت های ضد اشغالگری و تنها شرکت انتشاراتی اسراییلی است که به طور انحصاری متون عربی را به عبری ترجمه می کند. قردادی امضا کردیم که در طی آن قرارداد متعهد شدیم تمامی عایدات به جنبش ها و فعالیت های شرکت آندولس برسد و نه شخص من. به بیان دیگر من اقتصاد اسراییل را بایکوت خواهم کرد و نه مردم اسراییل را.

به مجرد آنکه استراتژی بایکوت را آغاز کنید سیاست گفتگو به طور چشم گیری افزایش خواهد یافت. بناسازی یک جنبش و حرکت نیازمند یک ارتباط بی پایان و تمام ناشدنی است.استدلال آنکه تحریم کردن ما را از دیگران منفصل خواهد کرد به طور مشخص خوش منظر ولی غیر واقعی است. هیچ بایکوتی نمی تواند ما را از یکدیگر منفصل کند.

چند روز پس از حمله اسراییل به غزه ، ریچارد رامزی مدیر شرکت British Telecom ، در یک پست الکترونیک به شرکت تکنولوژیکی اسراییلی MobileMax اعلام می دارد که "در نتیجه کردار و رفتار دولت اسراییل در چند روز گذشته ما دیگر قادر به ادامه انجام معاملات تجاری با شما و دیگر شرکت های اسراییلی نخواهیم بود". هنگامی که ما از طرف روزنامه nation با او تماس گرفتیم ، رامزی گفت که این یک تصمیم سیاسی نبوده است. او گفت : "ما نمی توانیم به خاطر رفتار آنها هیچ کدام از مشتریان خود در سرتاسر دنیا را از دست دهیم ، بنابراین این یک تصمیم قابل دفاع از نقطه نظر تجاری بوده است."

این به نوعی یک محاسبه خشک و غیر دوستانه است که اگر بخواهیم واقع‌بینانه به آن نگاه کنیم منجر به بازگشت عدالت به فلسطین می‌شود، چیزی که مدت هاست از آن دریغ شده است. البته همین برخورد باعث شد دو دهه پیش همه شرکتهای دنیا از آفریقای جنوبی خارج شوند.