انتشار یافته: ۲
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۱
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۰۵ - ۱۳۹۸/۰۸/۰۶
1
0
مجلس یازدهم و وظیفه سنگین در برابر سند راهبردی ، تحول خواه و ضروری مقام معظم رهبری مدظله العالی در گام دوم انقلاب:

بمنظور احیاء جایگاه خانه ملت بعنوان عصاره واقعی ملت انقلابی و دفاع از حقوق مردم ضعیف و محروم شامل جوانان بیکار ، مجرد، تحصیلکرده و نخبه انقلابی و پس از گذشت چهار دهه از فراز و فرود کم بهره نمایندگان در خانه ملت با تصویب قوانینی که کمتر اثر بخشی مثبت آن در زندگی،سفره مردم و گشایش در حمایت واقعی از جوانان مشاهده گردیده.می بایستی بدور از محافظه کاری طیف سنتی اصول گرایی (شامل امثال باهنر ، حداد عادل، و ….) که امتحان خود را در ادوار گذشته مجلس همچون طیف به اصطلاح اعتدال گرا و اصلاح طلب لاریجانی - مطهری و امثالهم و …در طول ۱۰دوره گذشته مجلس و طی ۴۰ سال پس داده و بی حسی ،بی انگیزگی و ناتوانی آنان در ایجاد تحول اساسی مورد نظر مقام معظم رهبری مدظله العالی در بیانیه راهبردی و حیاتی گام دوم انقلاب در جهت پیشبرد اهداف انقلاب اسلامی برای مردم کاملامشهود بوده و همچنین در جهت ایجاد تحول در حوزه قانونگذاری براساس آرای مردمی و نظارت صحیح و موثر بر عملکرد نمایندگان در خانه ملت و مسئولین اجرایی کشور هم راستا با قوه محترم قضاییه و به منظور تصویب قوانین مورد نیاز برای احیای حقوق عامه، اجرای عدالت و مبارزه جدی با تبعیض،رانت و پاکسازی دامان انقلاب اسلامی و نظام از عناصر رذل آلوده به مفاسد اقتصادی، اجرای اصلاحات ساختاری مدنظر مقام معظم رهبری در اقتصاد و شبکه پولی و بانکی رانتی کشور، افرادی از طیف انقلابی وارد انتخابات و هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی در سال ۹۸ گردند که از توانایی،انگیزه، نشاط جوانی و مقبولیت عمومی برای اجرای فرامین مقام معظم رهبری مدظله العالی براساس سند تحول گام دوم انقلاب در دهه حساس و حیاتی پنجم انقلاب اسلامی همچون ریاست محترم قوه قضاییه برخوردار باشند.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۳۴ - ۱۳۹۸/۰۸/۰۶
0
0
انسان در مرحله اوليه به صورت غريزي و طبيعي گروه هاي كوچك صد تا چند صد نفري تشكيل مي دهد. يعني غريزه انسان در انتخاب رئيس گروه نهايتا براي يك گروه 100 نفري طراحي شده. حالا اين انسان مي خواهد با همين غريزه براي كشورهاي چند ميليوني كه بعضا 800 هزار تا يك ميليون برابر از نظر جمعيتي بزرگتر هستند رئيس و مسئول انتخاب كند.

قاعدتا اين غريزه اي كه براي گروه 100 نفري طراحي شده تفاوت هايي با انتخاب اصلح براي يك گروه بزرگ چند ميليوني دارد. مثلا در يك گروه 100 نفري شما ممكن است جنگجو ترين و قدرت طلب ترين فرد را انتخاب كنيد و خيلي خوب جواب بدهد چون بقيه را غارت مي كنيد، ولي براي يك گروه چند ميليوني جنگجوترين و قدرت طلب ترين فرد مثل هيتلر شما را بدبخت مي كند. يا ممكن است در گروه 100 نفري كسي را انتخاب كنيد كه غذا را بين همه به صورت مساوي تقسيم مي كند، خوب هم جواب مي دهد چون تعداد كم است. ولي در گروه چند ميليوني آن كسي كه مي گويد غذا را بين همه به صورت مساوي تقسيم مي كنم عملا نمي تواند و حرفش عملي نيست و مثل شوروي بروكراسي و هزينه و فساد و بدبختي ايجاد مي كند.

منظور اين كه دموكراسي فقط وقتي فايده دارد كه بين انتخاب ها تفاوت باشد تا مردم انتخاب هاي اشتباه و غريزي انجام بدهند و نتيجه را طي چند سال ببينند و بعد از غريزه فاصله بگيرند و به تجربه دموكراتيك برسند. ولي وقتي كانديداها همه از يكديگر كپي برداري مي كنند قاعدتا تفاوت در انتخاب ايجاد نمي شود كه به همين علت شما به تجربه و يادگيري نمي رسيد.

بهترين مثال اين موضوع اقتصاد است. در اكثر كشورهاي غربي يك حزب مي گويد من يارانه و سوبسيد مي دهم و رفاه ايجاد مي كنم. يك حزب ديگر در مقابل مي گويد كه من كشور را توسعه مي دهم و يارانه را حذف مي كنم. مردم گاهي به صورت غريزي، رفاه و يارانه را انتخاب مي كنند ولي بعد طي چند سال مي بينند كه فقر ايجاد شده و مي فهمند كه انتخاب غريزي آنها اشتباه بوده و بعد كانديداي حزب توسعه گرا را انتخاب مي كنند. اين چرخه ها طبق توان و نيازهاي مردم تكرار مي شود و مكمل يكديگر هستند. وقتي توسعه زياد شد مردم رفاه را انتخاب مي كنند و از نتيجه توسعه بهره مي برند و بالعكس.

ولي در ايران وقتي يك جناحي گفت من يارانه و سوبسيد و شغل دولتي و مسكن مجاني مي دهم و رفاه ايجاد مي كنم، يك جناح ديگر گفت من يارانه را چند برابر مي كنم و سوبسيد و شغل دولتي و مسكن مجاني بيشتري مي دهم و يك سبد بزرگ هم كنارش مي گذارم. يعني عملا بين اين دو هيچ تفاوتي وجود ندارد و در مسئله اقتصادي ما انتخابي نداريم. رقابت كلي سياسي براي اين است كه ببينند كدام بيشتر مي توانند غريزه هاي ابتدايي مردم را تحريك كنند.

اگر عرف اخلاقي براي جلوگيري از كپي كاري وجود ندارد قاعدتا قانون بايد وارد شود و جلوي كپي كاري ها را بگيرد وگرنه هرگز به توسعه سياسي نمي رسيم چون هر چيزي كه هر كسي بگويد و طرفدار جذب كند، بقيه هم همان را كپي مي كنند و در بسياري موارد چون غريزه ابتدايي مردم غلط است، يك چيز غلطي را همه با هم مي گويند و تبديل به باور عمومي آنها مي شود و ديگر حتي نمي توانند تصور كنند كه اين باورشان غلط بوده.
نام:
ایمیل:
* نظر:
تازه های سایت