انتشار یافته: ۵
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
حقگو
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۵۳ - ۱۳۹۸/۰۹/۱۲
0
0
ثبت نام کنید اما بدانید شما رای نمی آورید.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۰۵ - ۱۳۹۸/۰۹/۱۲
0
0
ایشون رو میبینم یاد خانوم موگرینی میوفتم و یاد اون مصاحبه تو دوران دفاع مقدس.

یه سری آدمها از کجا به کجا رسیدن. قبول دارید که؟؟؟؟

وضع امروز مملکت ما هم بخاطر وجود افرادی مثل این و عارف و احمدی نژاد و ... هست
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۳۹ - ۱۳۹۸/۰۹/۱۲
0
0
جون مادرت هر سی تاتون بیایین خیلی خوب و واردین
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۳۹ - ۱۳۹۸/۰۹/۱۲
0
0
جون مادرت هر سی تاتون بیایین خیلی خوب و واردین
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۳۲ - ۱۳۹۸/۰۹/۱۵
0
0
شما وقتي مي خواهيد يك سيستمي ايجاد كنيد كه در بحث ها به موفقيت برسد و شيطان و اشكال مختلف آن را شكست بدهد نياز به تركيبي از نيروها داريد.

اول از همه نيروهاي واكنشي هستند كه جلوي ظهور شيطان آشكار را مي گيرند، يعني اگر مثلا نماينده اي آمد و مستقيما گفت بايد سر مردم كلاه بگذاريم بعد اين نيروهاي واكنشي او را ساكت مي كنند. اگر اينها وجود نداشتند كلا فاتحه آن سيستم را بخوانيد. خوشبختانه چون اين كار تفكر خيلي زيادي نمي خواهد و همه مي توانند معمولا مي توانيد از اين نيروها راحت جمع كنيد.

در مرحله بعدي نياز به نيروهاي منطقي و واقع گرا و قانون مند داريد، اينها همان چيزي را مي بينند كه وجود دارد. بيشتر نمي بينند. اگر سند و مدركي جايي بود قبول مي كنند و اگر سند و مدركي نبود قبول نمي كنند. اينها باعث مي شوند كه سيستم هيچ وقت از كنترل خارج نشود و به ثبات كافي برسد.

در مرحله بعدي شما نياز به قشر ميانجي داريد. اينها حرف دو طرف را به هم نزديك مي كنند و با قضاوت شان باعث مي شوند كه سيستم دچار درگيري هاي بلند مدت و بي پايان نشود. روابط جامعه را تسهيل مي كنند. اينها بايد بين همه محترم باشند و همه قبولشان داشته باشند تا بتوانند كارشان را انجام بدهند. افراد بي طرف و معمولا بسيار باهوشي هستند كه مي فهمند اكثر درگيري هاي ما بيهوده و نتيجه غريزه هاي بعضا پوچ هستند و در عين حال مي دانند كه چگونه از طريق همين غريزه هاي پوچ ما را بازي بدهند تا كمتر خودمان و يكديگر را آزار بدهيم.


البته نيروهاي زيادي به سيستم هاي اجتماعي كمك مي كنند تا به هدف برسند ولي حداقل اين سه نيرو بايد باشند تا بتوانيد يك سيستم اوليه خوب داشته باشيد.

بايد در نظر داشت كه جاي شيطان در سيستم هاي اجتماعي تغيير مي كند و مي تواند از طريق هر كدام از نيروهاي مختلف وارد بشود و لازم است از هر طرفي وارد شد، يك نيروي ديگر يا تركيبي از آنها جلوي او را بگيرد.

معمولا شيطان اول شروع مي كند تبليغ مستقيم. به صورت كاملا آشكار ظاهر مي شود و مي گويد بياييد به فكر خودمان باشيم و كارهاي غلط انجام بدهيم. اينجا نيروهاي واكنشي جلوي او را مي گيرند و او را ساكت مي كنند.

وقتي شيطان از تبليغ مستقيم نا اميد شد گاهي اگر نيروهاي واكنشي زيادي قوي باشند مي رود آنها را گمراه مي كند. نيروهاي واكنشي وقتي گول شيطان را خوردند شروع مي كنند دنبال بهانه گشتن تا درگيري و مشكل براي جامعه ايجاد كنند. عكس خصوصي 50 سال پيش بنده خدايي را پيدا مي كنند تا او را بدنام كنند يا كلا به همه چيز واكنش بد نشان مي دهند و راه بحث و تفكر را كلا مي بندند. در اينجا نيروهاي قانونمند جلوي خروج نيروهاي واكنشي از قانون و كنترل را مي گيرند و نيروهاي ميانجي هم مي توانند بين اين دو قضاوت كنند.

وقتي شيطان از اين هم نا اميد شد به سمت نيروهاي قانونمند مي رود. آنها را گيج مي كند تا قانون را بدون فهم روح آن اجرا كنند و دچار بروكراسي پوچ بشوند. وقتي قانون به صورت صرف و بدون فهم روح آن اجرا بشود بعد مي شود از قانون براي رسيدن به اهداف شيطاني سواستفاده كرد. مثلا براي خودشان قانون حقوق نجومي مي نويسند و بعد هم بحث مي كنند كه چون قانوني بوده پس هيچ ايرادي ندارد و كسي نمي تواند اعتراض كند. در اينجا قشر واكنشي بايد سريع برخورد كنند و در عين حال قشر ميانجي هم بايد طرف قشر واكنشي را بگيرند تا قطار قانون از ريل خارج نشود.

وقتي شيطان از همه اين راهكارها نااميد شد، مي فهمد كه مشكل او قشر ميانجي هستند. به سراغ آنها مي رود و در گوششان زمزمه مي كند كه تو مي تواني براي خودت قضاوت كني. گاهي با روشنفكري كور آنها را گول مي زند و مي گويد اگر علي (ع) برود اين درگيري حل مي شود. گاهي وعده هاي مالي و حكومت مصر را براي قضاوت غلط مي دهد. در اينجا لازم است قشر واكنشي سريع برخورد كنند و قشر قانون مند هم به قضاوت هاي غلط طبق قانون واكنش نشان بدهند. اين بخش از همه سخت تر است چون اين دو نيرو معمولا با هم تضاد دارند و نمي توانند در زمان لازم متحد عمل كنند.


پس به عنوان يك راهكار عملي اولا احزاب بايد در نظر داشته باشند كه جدا از ليست خودشان بايد يك ليست ميانجي هم انتخاب كنند. حدود 20 درصد از مجلس را به افرادي بدهند كه هر دو طرف قبول دارند و مي توانند با همه كار كنند و قضاوت ها و تسهيل روابط هم به عهده آنها باشد.

40 درصد را به قشر واكنشي ايدئولوژيك بدهند. اينها مي توانند از هر دو جناح باشند. يكي ممكن است ايدئولوژي آزادي و دموكراسي داشته باشد، يكي ديگر ممكن است ايدئولوژي جهادي و اسلامي داشته باشد، مهم اين است كه اهداف والا را از طريق ايدئولوژي كه قابل انتقال است وارد سيستم بكنيم.

در مرحله آخر هم تكنوكرات ها و بروكرات ها هستند كه قانون و علم را مي فهمند و به آن چيزي كه واقعي و جلوي چشم شان است بيشتر اعتماد مي كنند تا به ايده ها. 40 درصد آخر را هم به اينها بدهيد تا ثبات ايجاد كنند.
نام:
ایمیل:
* نظر:
تازه های سایت