انتشار یافته: ۲
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۲۴ - ۱۳۹۸/۰۹/۱۶
0
0
بي توجهي و ناديده گرفتن خودش يك نوع آزار است و قاعدتا مردي كه همسرش را حالا به هر دليلي حتي شغلي ناديده گرفته بعد نمي تواند از تلاش همسر براي جلب توجه عصباني بشود چون خودش اين موقعيت را ايجاد كرده و تقصير با خودش است. ولي در كل شناخت بين اينها ضعيف بوده.

زن مشخصا نمي دانسته چگونه توجه مرد را جلب كند و به فرمول هايي كه در كوچه و خيابان از ديگران شنيده اكتفا كرده. قاعدتا چيزي كه از ديگراني كه همسرتان را نمي شناسند ياد مي گيريد كيفيت خيلي بالايي ندارد و بيش از حد عمومي است و ممكن است همسر شما شخصا اين راهكارهاي عمومي را نپسندد.

در مقابل مرد هم نمي دانسته چگونه توجه مورد نياز همسرش را به او بدهد كه به همين علت به ساده ترين حالت توجه كه خشونت فيزيكي است روي آورده.

روش جلب توجه و روش انتقال توجه هر دو در اين مورد نياز به ارتقا دارند. زن بايد به صورت فردي تري از همسرش اطلاعات بگيرد و بفهمد كه توجه او چگونه جلب مي شود. مرد هم بايد ياد بگيرد كه بدون خشونت توجه بدهد. البته مواردي هست كه مرد نمي خواهد توجه مورد نياز زن را به او بدهد و يا اصلا نمي داند كه بايد به همسرش توجه كند و يا حتي قبول ندارد. در اين موارد اگر مرد توجه كردن را ياد نگيرد و مخصوصا بعد از برخورد فيزيكي، زن دچار افسردگي و سرخوردگي مي شود. البته يك حالت ديگر هم اين است كه زن به خشونت يا روش هاي منفي ديگري براي جلب توجه روي بياورد. حتي در موارد حاد خيانت هم كاملا از معادله خارج نيست.

در كل اينجا مشكل دو طرف توجه است. بايد به صورت واقعي و بيشتري به يكديگر توجه كنند. نه از نوع ساده و ابتدايي كه با خشونت همراه است بلكه نوع پيشرفته تر و زيباتري از توجه را اجرايي كنند تا به يكديگر نشان بدهند كه براي هم مهم هستند.
ناشناس
United Arab Emirates
۱۲:۳۴ - ۱۳۹۸/۰۹/۱۶
0
0
نظر دادن تو این مورد خیلی سخته
نام:
ایمیل:
* نظر:
تازه های سایت