انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۲:۴۱ - ۱۳۹۸/۱۱/۰۶
0
0
موجودات زنده از يك ديدگاه مينيماليستي سيستم هاي شيميايي هستند كه به محيط تطبيق پيدا كرده اند. وقتي محيط را خيلي به هم بريزيد، بعد اين رابطه باعث مي شود كه ساختار موجودات هم دچار ميزاني از هرج و مرج بشود كه بعد تطبيق با محيط جديد را ممكن مي كند. هر چه محيط جديد عجيب تر باشد و مرگ موجود بيشتر طول بكشد و تعداد افرادي كه ناقل مي شوند و موارد ديگر بيشتر باشد، احتمال ايجاد بيماري جديد از عواملي كه ظرفيت تبديل شدن به بيماري را دارند بيشتر مي شود.

دنياي مدرن حداقل سه چهار عامل اساسي را بيشتر كرده كه در نتيجه احتمال به وجود آمدن بيماري هاي جديد از عوامل داراي ظرفيت بيشتر از گذشته شده.

ولي مسئله اينجاست كه چه بكنيم ؟ فرودگاه هاي بين المللي را ببنديم يا جوري كنيم كه فضاها بسته باشد و مسافران نقاط دوردست يكديگر را نبينند ؟ نمي شود. روي اسكنرهايي سرمايه گذاري كنيم كه بتوانند بيماري را بدون مزاحمت براي مسافر تشخيص بدهند ؟ نياز به هوش مصنوعي براي انجام محاسبات و آناليز اطلاعات دريافتي و سرمايه گذاري دارد و نمي شود. سعي كنيم غذاي مردم را از حالت كاملا متنوع به حالت منطقه اي و پايدار تغيير بدهيم تا عوامل داراي ظرفيت نتوانند در يك محيط بزرگ و متنوع شانس خود را براي جهش آزمايش كنند ؟ بازار آزاد را چه بكنيم ؟
نام:
ایمیل:
* نظر:
تازه های سایت