آتش بس نه ؛ پنجره خروج آری

در ایران بعید می‌دانم وطن‌پرستی دنبال «آتش‌بس» باشد. اما حتما ایران به دنبال شکل دادن به چیزی به نام «پنجره خروج» است. آتش‌بس یعنی فرصت بازسازی به امریکا-اسرائیل برای برگرداندن ایران به چرخه فشار، مذاکره، جنگ. امریکایی‌ها در فاصله بین جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان همین کار را کردند و شرایط پرفشاری را به جامعه ایرانی تحمیل کردند و آخر سر هم وسط مذاکره به ایران حمله کردند.

اما «پنجره خروج» ، یعنی تبدیل دستاوردهای میدان به منافع ملی توسط دیپلماسی که حتما اقدام درستی است. اینکه زمان آن کی است؟ حتما بر می‌گردد به شرایط میدان و اراده درهم شکسته دشمن.

پنجره خروج چه می‌گوید؟ می‌گوید من با دشمن توافقی می‌کنم که اولا چرخه جنگ‌های آینده را بشکند. در ثانی معادله جدیدی ایجاد کند تا منافع اقتصادی و امنیتی ایران تامین شود. لذا این پنجره خروج چند ضلع اساسی خواهد داشت:

۱. تعیین تکلیف پایگاه‌های امریکا در منطقه. این موضوع در فرمایشات رهبر شهید انقلاب و سید حسن نصرالله به کرات از سال۹۸ش تکرار شده بود که آینده منطقه در گرو خروج امریکایی‌ها از آن است.

۲. به رسمیت شناخته شدن رژیم حقوقی اقتصادی جدید در تنگه هرمز که این دومی با مشخص کردن نوع پول مبادله مورد تایید ایران، درصد عوارض امنیت تنگه بسته به نزدیکی به دشمن و... می‌تواند منجر به شکستن نظام تحریمی امریکا در منطقه هم بشود.

۳. این جنگ زمانی پایان می‌پذیرد که محور مقاومت تضمین امنیتی داشته باشند و از جنگ‌های بعدی آن‌ها هم در امان باشند. امروز حزب‌الله در شمال سرزمین‌های اشغالی، حشد‌الشعبی در شرق کردستان عراق و متمرکز بر پایگاه‌های اربیل و ویکتوریای امریکا و همینطور با پدافندشان عملیات‌های مشترک با رزمندگان ایران را ترتیب می‌دهند و میدان را به پیش می‌برند. یک ضلع پنجره خروج ایجاد تضمین برای آن‌ها باید باشد. فراموش نکنیم که با اشغال سوریه توسط جولانی چگونه آسمان سوریه در خدمت ارتش اسرائیل و امریکا علیه ایران قرار گرفته است و چقدر وجود محور مقاومت برای ایران ارزشمند است.

 از این جهت میدان و دیپلماسی دو بال تامین منافع ملی برای ایجاد پنجره خروج هستند و تا به وجود آمدن این پنجره خروج و تحققش مشخص است که میدان باید به پیش برود.