چرا هیات مذاکره کننده با وجود انتقادات به سوئیس رفت؟

 سعید آجورلو عضو کمیته رسانه‌ای مذاکرات در «فرهیختگان گپ»: واقعیت این است که هدف این سفر، ادامه مذاکرات هسته‌ای نبود. شرایط میدانی در لبنان ایجاب می‌کرد که آتش‌بس تثبیت شود و در هماهنگی میان میدان و دیپلماسی، لازم بود ایران در مسیر گفت‌وگو نیز نقش‌آفرینی کند.

بر همین اساس، هیئت ایرانی با وجود فضای سنگین داخلی و انتقادها می‌توانست عافیت‌طلبانه نگاه کند، اما به ژنو رفت تا از منافع مقاومت دفاع و زمینه کاهش درگیری و تثبیت آتش‌بس را فراهم کند.

در متن یکشنبه‌شب که در سوئیس توسط میانجی‌ها منتشر شد، به‌صراحت آمده است که برای پایان دادن به عملیات نظامی، یعنی هم جنگ، هم ترور و هم سایر اقدامات، یک واحد رفع تنازع تشکیل خواهد شد؛ با حضور ایران، آمریکا، دولت لبنان و با تسهیل میانجی‌ها. به نظر من، این در جهت اجرایی‌سازی آتش‌بس بود

ما در لبنان باید آتش‌بس را تثبیت می‌کردیم و مذاکره هم برای همین انجام شد، نه برای مسئله هسته‌ای. اگر ما به آنجا می‌رفتیم و مذاکرات هسته‌ای را ادامه می‌دادیم، موضوع فرق می‌کرد؛ اما مذاکره برای این بود که در موضوع آتش‌بس لبنان گام‌های اجرایی برداشته شود. یا این سازوکار برقرار می‌شود یا نمی‌شود؛ اگر برقرار نشود، ماده ۱۳ هم انجام نخواهد شد. اگر ماده ۱۳ اجرا شود، آن وقت وارد بحث‌های بعدی می‌شویم.

فکر می‌کنم این سفر، سفر درستی بود و تا اینجای کار هم نتایج خوبی داشته است. این را باید در ذهن داشته باشیم؛ یک جا تاکتیک، مذاکره است، یک جا روش دیگری، اما هدف در نهایت یکی است.

سعید آجورلو: اگر ایران به سوئیس نمی‌رفت، وضعیت در لبنان ادامه پیدا می‌کرد؛ ایران عضو کمیته رفع تنازع در لبنان شد

سعید آجورلو عضو کمیته رسانه‌ای مذاکرات در «فرهیختگان گپ»: دلیل مذاکره این بود که آتش‌بس در لبنان باید وارد مرحله اجرا می‌شد و این نیاز به زمان و سازوکار داشت. دستاورد این مذاکرات هم این بود که ایران خودش عضو کمیته رفع تنازع باشد؛ یعنی ایرانی که قرار بود به گفته طرف مقابل حذف شود و نیروهای نیابتی‌اش از بین بروند، امروز خودش ناظر بر اجرای آتش‌بس خواهد بود.

 طبیعتاً تیم مذاکره‌کننده باید می‌رفت و شرایط خود را پیش می‌برد. اگر ایران به سوئیس نمی‌رفت، وضعیت در لبنان ادامه پیدا می‌کرد. آیا این به ضرر مردم لبنان و شیعیان بود.

 وقتی نظر میدان و حزب‌الله نسبت به این مسیر مثبت است، تیم مذاکره‌کننده نباید عافیت‌طلبی کند و صرفاً به خاطر چند انتقاد، از انجام مأموریت خود صرف‌نظر کند. باید می‌رفت و نتیجه را به دست می‌آورد.

 برای همین هم از ابتدا گفتم که بین دو انتخاب قرار داشت و انتخاب سخت‌تر را انجام داد؛ انتخابی که تا اینجای کار، نتیجه خوبی هم داشته است.