روزی که دنیا مبهوت شد
مهدی فضائلی
پنجره: تقریبا در تاریخ همه کشورها روزی بهعنوان «روز ملی» به ثبت رسیده است که یادآور به استقلال رسیدن آنها، کشف شدن آن سرزمین، وقوع انقلابی و... است. اما بهجرئت میتوان ادعا کرد، روز ملی هیچ کشوری در روی کره زمین چون 22 بهمن در جمهوری اسلامی ایران، حساسیتبرانگیز و مورد توجه نیست. شاید عمدهترین دلیل برای این توجه، ناشی از نو بودن پیام انقلاب اسلامی و استقلال این نظام از قدرتهای گذشته و حال جهان باشد. مردم جهان و سیاستمداران گوشه و کنار دنیا، این نظام را دائما رصد میکنند تا ببینند با مختصات و ویژگیهای منحصربهفردش تا کی پایدار میماند و چون 22 بهمن یکی از فرازهایی است که استمرار انقلاب و پایگاه مردمی آن نمایان میشود، مورد توجه دوست و دشمن است. در این میان، نظامهای استکباری علاوهبر حساسیت نسبت به 22 بهمن، تلاش میکنند بر آن تأثیرگذار بوده و در هر مقطعی متناسب با سیاستهای خود نسبت به آن جهتدهی داشته باشند. نظام سلطه در سالهای گذشته تلاش میکرد حضور مردم در 22 بهمن را کمرنگ و بیرونق کند و به اشکال مختلف بر عدم حضور مردم تأثیرگذاری داشته باشد، اما همین نظام سلطه امسال کوشش کرد تا 22 بهمن به صحنه نزاع و جدال جبهه انقلاب با ضدانقلاب داخلی و فتنهگران تبدیل شود. برای درک بهتر مسائل و شرایط 22 بهمن امسال مطالب زیر در خور توجه است. تفاوت 22 بهمن سال 1388 با سالگردهای قبل از خود 1- برگزاری سی و یکمین سالگرد پیروزی انقلاب معمولا فاصله گرفتن از مبدأ انقلابها موجب میشود، انگیزهها برای تداوم انقلاب کمرنگ شود و یا آرمانهای انقلاب دستخوش تحریف شود، لذا هر روز که از مبدأ انقلاب اسلامی ایران فاصله میگیریم، اهمیت حضور مردم با همان انگیزهها و برای همان آرمانها بیشتر میشود و یکی از تفاوتهای 22 بهمن سال 1388 با سالگردهای قبل از خود این بود که این مراسم در سی و یکمین سال پیروزی انقلاب اسلامی، اینچنین برگزار شد. 2- فتنه پس از انتخابات ریاست جمهوری آنچه پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم عمدتا در تهران بروز کرد، شرایط خاصی را بهوجود آورد که «فتنه» بهترین واژه برای معرفی آن است. این فتنه که در مقایسه با برخی فتنههای دیگر پس از انقلاب از پیچیدگیهای بیشتری برخوردار بود و حوادثی چون روز قدس، 13 آبان و 16 آذر را بهدنبال داشت، موجب شد که نگاه به 22 بهمن امسال با حساسیت بیشتری همراه باشد. 3- نقطه عطف رویدادهای هشت ماه گذشته علاوهبر تأثیر کلیت حوادث فتنهانگیز هشت ماه گذشته (از 22 خرداد تا 22 بهمن) بر 22 بهمن، این روز بهطور خاص، هم از سوی جبهه انقلاب و هم از طرف جریان ضدانقلاب خارج و داخل کشور نقطه عطف تعریف شده بود و همه به نوعی آن را انتظار میکشیدند. لذا 22 بهمن سال 1388 واقعا یک روز مهم و تعیینکننده بود. اهمیت این روز را از اظهارنظرهایی که رسانههای بیگانه و برخی از سران خارجنشین فتنه قبل از 22 بهمن داشتند، بهتر میتوان دریافت کرد. پیشبینی و اظهارنظر محافل بیگانه درباره 22 بهمن شبکه BBC فارسی که فعالترین و اثرگذارترین رسانه بر فتنه پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم بوده است، در ماجرای 22 بهمن نیز سعی کرد به نقشآفرینی ادامه دهد. سایت فارسی این شبکه، ساعاتی قبل از شروع مراسم راهپیمایی، تحلیلی با عنوان «ایرانیان برای راهپیمایی 22 بهمن آماده میشوند» ارائه کرد که نکات مهمی در آن به چشم میخورد و از تدارک وسیع جریان ضدانقلاب برای این روز خبر میداد. در این تحلیل آمده بود: «پیشبینی میشود این مراسم به محل کشمکش و قدرتنمایی مخالفان و هواداران دولت بدل شود.» در این مطلب همچنین اشاره شده بود: «مراسم امسال نشانگر انقلابی خواهد بود که 31 سال پس از انقلاب بر سر میراث و حتی مشروعیت جمهوری اسلامی در این کشور در جریان است.» چنانچه ملاحظه میشود، این رسانه در 22 بهمن امسال بهزعم خودش منتظر انقلابی بوده است، بهخصوص اینکه در ادامه همین مطلب تصریح شده است: «معترضان مدتهاست که مراسم 22 بهمن را انتظار میکشند.» BBC آنقدر از انقلاب در 22 بهمن مطمئن بهنظر میرسد که در این مطلب آورده است: «حوادث 22 بهمن 1388 میتواند به بسیاری از سئوالات درباره بحران کنونی ایران پاسخ گوید.» سایت فارسی دویچهوله آلمان نیز قبل از 22 بهمن چنین نوشت: «تا به امروز همه ساله 22 بهمن روز قدرتنمایی طرفداران حکومت بوده، اما اینبار با دعوت رسمی موسوی و کروبی برای حضور مردم معترض در راهپیمایی این روز و نیز تدارکات گسترده مردمی برای شرکت اعتراضی در 22 بهمن، این روز میرود تا به 22 بهمن متفاوتی تبدیل شود.» محسن سازگارا نیز در شبکه VOA وعده پایین کشیدن دولت را داد و گفت: «این که در 22 بهمن میتوانیم مراکز قدرت را بگیریم و کارشان را تمام کنیم، موضوعی است که بعد به آن میپردازیم.» همسو با این محافل، مهندس موسوی هم ضمن دعوت به حضور در راهپیمایی، آشکارا اعلام کرد: «در روز 22 بهمن باید با حفظ هویت حضور داشته باشیم و سعی کنیم با رفتار خود اثرگذار باشیم.» عطاءا... مهاجرانی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت اصلاحات نیز که مدتی است به استعمار پیر پناهنده شده است، اینچنین اظهارنظر کرده بود: «امسال و این بهمن، سال دیگر و بهمن دیگری است. بهمنی که دنیا را مبهوت میکند... 22 بهمن برای جریان سبز فرصت دیگری است.» به هر حال چندان طول نکشید و سرانجام 22 بهمن فرا رسید و دنیا بار دیگر مبهوت شد؛ البته نه بهتی از جنس آنچه بیگانگان پیشبینی کرده بودند، بلکه بهت و حیرتی از جنسی که رهبر فرزانه و دوراندیش انقلاب اسلامی حضرت نایب الامام خامنهای وعده آن را داده بودند. بیگانگان پس از 22 بهمن مهاجرانی پس از حماسه 22 بهمن در مطلبی چنین نوشت: «برخی گمان میکردند 22 بهمن، نظام جمهوری اسلامی سقوط میکند و آن برخی، جشن پیروزی برگزار میکنند... اما اکنون دیدند نه تنها چنین اتفاقی نیفتاد، بلکه نظام... توانست نشان دهد که از پشتوانه مردمی و ملی برخوردار است و اکنون دوستان مبهوت و دفع شدهاند.» سایت فارسی BBC هم در گزارشی از ارزیابی سه روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز، لسآنجلس تایمز و واشنگتنپست نوشت: «همه این روزنامهها متفقالقولاند که معترضان در ایران برخلاف برنامهریزیها و فراخوانها نتوانستند تظاهرات دولتی سالگرد انقلاب را تحتالشعاع قرار دهند.» بر اساس این گزارش، نیویورک تایمز مینویسد: «آنهایی که موفق به شرکت شدند، در دریایی از هواداران دولت ناپدید شدند.» لسآنجلس تایمز هم نوشت: «حوادث این روز (22 بهمن) باعث یأس بسیاری از فعالان جریان سبز شده.» و نیویورک تایمز تصریح کرد: «مراسم 31امین سالگرد به رهبری تعلق داشت.» البته رسانههای بیگانه در کنار اعتراف به شکست، برای روحیه دادن بهخود و عواملشان چند خط خبری و روانی را نیز دنبال کردند. طفره رفتن از اعتراف به عظمت و شکوه مراسم 22 بهمن و تلاش برای تخفیف آن، بزرگنمایی فضای امنیتی مراسم و علت برشمردن این فضا برای عدم حضور جنبش سبز، تکرار حرفهای سخیفی مثل آوردن مردم با اتوبوس و حضور مردم به انگیزه گرفتن کیک و ساندیس! از جمله این محورها بود. ماهیت حماسه 22 بهمن ماهیت چنین حضورهایی را از چند عامل میتوان دریافت. 1) نمادها: مهمترین نمادهایی که در راهپیمایی عظیم 22 بهمن در سراسر کشور و بهخصوص تهران قابل مشاهده بود، پرچم جمهوری اسلامی ایران و تصاویر حضرت روحا... و نایب الامام خامنهای بود. 2) شعارها: بیشترین شعاری که مردم در مراسم این روز تکرار کردند نیز حول محورهایی مربوط به رهبری، مبارزه با استکبار، انزجار از عوامل فتنه و تداوم انقلاب اسلامی بود. 3) پلاکاردها و...: بیشترین حجم شعارهای مکتوب روی پلاکاردها یا دیگر تابلوهایی که مردم حمل میکردند نیز همان بود که بر زبانشان جاری بود. «مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر اسراییل»، «مرگ بر انگلیس»، «این همه لشکر آمده به عشق رهبر آمده»، «وای اگر خامنهای حکم جهادم دهد» و... . بنابراین ماهیت این حماسه بزرگ عینا تکرار ماهیت حماسه 9 دی بود و همه در راه آرمانهای بلند انقلاب اسلامی در سه محور حمایت و پشتیبانی از ولایت فقیه موضوعا و مصداقا، مبارزه با استکبار و نفی عوامل داخلی نظام سلطه. 22 بهمن 1388 آمد و رفت اما آثار بزرگ آن همواره خواهد ماند و هیچگاه از یاد نخواهد رفت، چنانچه ملت بزرگ ایران پایدار و آزاده آرمانهای بلند انقلاب را استمرار خواهد بخشید.