قطعنامه ضعيف برای لاپوشانی ناكامی اوباما
دو مجله آمريكايي و آلماني «تايم» و «اشترن» در تحليل هاي جداگانه اعلام كردند تحريم ايران مانند گذشته راه به جايي نمي برد.
کیهان: دو مجله آمريكايي و آلماني «تايم» و «اشترن» در تحليل هاي جداگانه اعلام كردند تحريم ايران مانند گذشته راه به جايي نمي برد. مجله تايم با بيان اينكه مقاومت ايران در برابر فشارها، قابليت سياست هاي آمريكا را به خطر انداخته نوشت: اوباما در تلاش براي پيشبرد تحريم ها عليه ايران، در پي تنظيم نشست هاي يك ماهه در سطح بالاي بين المللي براي محدودسازي اشاعه جنگ افزار هسته اي است. اما مقاومت ايران، قابليت سياست اوباما را به خطر انداخته است. به نظر مي رسد نشست هاي 4 هفته آينده به جاي باز كردن افق جديد در همكاري بين المللي، بيشتر شبيه برنامه اي براي لاپوشاني اقدامات شكست خورده طراحي شده است. تايم اضافه كرد: تلاش هاي واشنگتن براي متوقف كردن ايران با تركيبي از مذاكره و زور نتوانسته اوضاع را تغيير دهد. ايران از امضاكنندگان ان پي تي است كه حق غني سازي اورانيوم رابه امضاكنندگان و از جمله ايران مي دهد اما مشكل بر سر شفاف سازي ايران است. تلاش ها براي به ثمر رساندن تحريم ها كه از دسامبر سال 2006 (سه سال و نيم پيش) آغاز شده، تاكنون به نتيجه اي نرسيده است. همه تلاش ها براي توقف ايران به شكست انجاميده است. سياست اوباما در سال اول نه به تغيير رفتار ايران منتهي شد و نه به متمايل شدن ساير كشورها به تشديد فشارها عليه ايران انجاميد. رفته رفته آشكار مي شود كه در صورت تصويب قطعنامه تازه، مجازات محدودي شامل ايران خواهد شد. به نوشته تايم، دولت ] اوباما[ ادعا مي كند روسيه را به ائتلاف مجازات ايران وارد كرده است، اما در واقع موضع روسيه نسبت به دور قبلي تحريم ها تغييري نكرده است. مسكو تنها از تحريم شركت هائي حمايت مي كند كه به طور مستقيم در تجارت هسته اي با ايران دخالت دارند. اوضاع درباره چين از اين هم بدتر است. چين پس از آنكه چندين هفته از بحث درباره قطعنامه دور جديد تحريم ها طفره مي رفت، اين هفته اعلام كرد مايل به از سرگيري گفتگوها در اين زمينه است. اما حتي اگر چين با گفتگو درباره تحريم هائي در چارچوب هاي فعلي موافقت كند، وضعيت هنوز با «تحريم هاي زمين گير كننده» كه هيلاري كلينتون در سال گذشته قولش را داد، بسيار فاصله دارد. هفته نامه آلماني «اشترن» هم در تحليلي با عنوان «تحريم هاي سخت در راه نيست»، از قول ويلم فون كمنادمتخصص انستيتوي هلندي روابط بين الملل كه در پكن زندگي مي كند و كارشناس روابط ايران و چين است، نوشت: تحريم ها ملايم و هدف از آن بازگرداندن ايران به ميز مذاكره است. چين و آمريكا به توافق رسيده اند با اين مبنا كه اوباما قبول كرده قطعنامه اي ضعيف در مقابل تهران به تصويب برسد. به گفته اين كارشناس هلندي، «هر چند كاخ سفيد از گامي بسيار مهم سخن مي گويد اما اصلاً نمي توان اين را كسب موفقيت دانست. اوباما در گفت وگو با هوجين تائو رئيس جمهور چين با ملاحظه كاري از اهميت همكاري طرفين براي اينكه ايران تعهدات بين المللي خود را رعايت كند، سخن گفته است.» اشترن نوشت: چيني ها استفاده از تحريم را ابزار نامناسبي براي سياست خارجي مي دانند. اين بدان جهت است كه خود از يكسو در سال 1989 مشمول تحريم هاي سنگين شدند و از سوي ديگر به كارآمدي تحريم ترديد دارند. در همين حال چين رفتار غرب را يك بام و دو هوا ارزيابي مي كند و سلاح هاي اتمي اسرائيل را مثال مي زند با وجود آن كه ان پي تي را امضا نكرده است. چين همچنين منافع اقتصادي مشتركي با ايران دارد.