شبکه خصوصی تلويزيون

مهدي قوامي پور

کد خبر : 107775

در هفته گذشته هيات قانون گذاري راديويي اتحاديه جهاني مخابرات از ايران خواسته با توجه به عضويت ايران در اين اتحاديه و با استناد به قانون شماره 1 و 15 اتحاديه بين المللي مخابرات به ارسال پارازيت روي عمليات ماهواره اي يوتل ست پايان دهد. از سوي ديگر نائب رئيس کميسيون فرهنگي مجلس گفته است: بر خلاف قوانين حاکم بر کشور براي عدم استفاده از ماهواره شاهد رشد 30 در صدي استفاده از ماهواره هستيم؟ به نظر مي رسد همه تلاش هاي دولت براي محدوديت رسانه هاي ماهواره اي ، از تصويب قوانين تا ارسال پارازيت، بي نتيجه بوده است. اما به راستي چرا با وجود اين همه موانع هم چنان شاهد رشد 30 درصدي استفاده از ماهواره هستيم؟ اين در حالي است که ما نمي دانيم دقيقا چند درصد مردم ايران از ماهواره استفاده مي کنند. عموما مردم هر کشوري به طور طبيعي ميل به قانون شکني ندارند چرا که نقض قانون علاوه بر مجازات هايي که در قانون براي آن عمل در نظر گرفته شده است به نوعي در جامعه نيز يک نوع ناهنجاري محسوب مي شود و لذا نظارت هاي اجتماعي عموما جنبه بازدارندگي بيشتري دارند تا مجازات هاي قانوني. پس چرا نه نظارت هاي اجتماعي و نه مجازات هاي قانوني در مورد ممنوعيت استفاده از ماهواره و نه حتي پارازيت کارآمدي لازم را در اين رابطه نداشته اند و گرايش مردم هر روز به استفاده از آن افزوده مي شود ؟ در پاسخ به اين سوال عده اي عملکرد يک سويه صدا و سيما را در پخش و انتشار اخبار و حوادث سياسي- اجتماعي عامل اصلي اين گرايش مي دانند. اگر چه اين مساله نمي تواند بي تاثير باشد اما با نگاهي دقيق تر به بينندگان شبکه هاي ماهواره اي و کانال هاي مورد علاقه اين بينندگان به نظر مي رسد پاسخ فوق خيلي نمي تواند درست باشد و عامل يا عوامل ديگري را بايد جست. با توجه به گستردگي شبکه هاي فارسي زباني که صرفا به پخش سريال هاي تلويزيوني و برنامه هاي تفريحي مشغولند و حجم تبليغاتي که در اختيار اين شبکه ها هست; در نظر داشته باشيد که همه اين شبکه ها غير از بي بي سي و صداي آمريکا خصوصي بوده و با درآمدي که از راه پخش تيزرهاي تبليغاتي به دست مي آورند اداره مي شوند ضمن اين که چون اکثر مردم ايران بر خلاف بسياري از کشورهاي ديگر حتي همسايگان عرب ما به هيچ زبان دومي آشنايي و تسلط ندارند تا بتوانند از شبکه هاي غيرفارسي زبان استفاده کنند لذا چنين به نظر مي رسد که اکثر استفاده کنندگان ماهواره بيننده اين شبکه ها هستند و مسائل و اخبار سياسي صرفا در مقاطع خاصي موجب گرايش مردم به استفاده از ماهواره مي شود اما اين مساله يقينا مقطعي است و اکثر بينندگان مشتريان شبکه هاي تفريحي هستند. پس دليل اين گرايش چيست ؟ آيا برنامه هاي صدا و سيما فاقد جذابيت است؟ آيا لازم است مثلا صدا و سيما فيلم ها و سريال هاي بيشتري به نمايش گذارد؟ و يا اين که... هيچ يک از اين راهکارها نمي تواند به صورت قطعي در دراز مدت جلو گرايش مردم را به استفاده از ماهواره بگيرد چرا که آن چه موجب گرايش مردم به استفاده از ماهواره مي شود همان گرايش به استفاده از آزادي انتخاب، در اين جا مراد از آزادي ولنگاري و زندگي غيراخلاقي نيست بلکه آزادي، يعني داشتن حق انتخاب. في الواقع شبکه هاي ماهواره اي با تنوع بسيار به بينندگان خود حق انتخاب مي دهند در حالي که صدا و سيما با محدوديت شبکه ها و دولتي بودن تمامي آنها به نوعي حق انتخاب مردم را به شدت محدود مي کند. بسياري از خانواده ها علي رغم آگاهي از وجود برنامه هاي غيراخلاقي و گاه مخرب در بين شبکه هاي ماهواره اي صرفا به سبب وجود حق انتخاب در اين سيستم تن به استفاده از آن- البته با در نظر گرفتن مصلحت هايي- مي دهند. مردم دوست دارند در ساعاتي که به استراحت مي پردازند حق انتخاب داشته باشند. بنابراين ما مي بينيم که نقض قوانين مربوط به ممنوعيت استفاده از ماهواره جنبه بازدارندگي خود را از دست داده و جامعه نيز استفاده از ماهواره را يک نوع ناهنجاري به حساب نمي آورد لذا به نظر مي رسد مسوولين به جاي صرف هزينه هاي بسيار براي مبارزه با امواج ماهواره ها و نقض قوانين بين المللي درصدد يافتن راهکاري اساسي براي حل اين مشکل باشند. به نظر مي رسد امکان استفاده از شبکه هاي خصوصي تلويزيون در داخل کشور با تنوع سليقه ها و در چارچوب ارزش هاي مطلوب و باورهاي اعتقادي مردم بهترين راه حل است.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: