دولت منتقدان را تحمل کرده یا نکرده ؟

داوری: هیچ روزنامه ای به خاطر انتقاد به دولت بسته نشده. کواکبیان: در دولت دهم هفت روزنامه و در کل دو دوره 23 نشریه و رسانه تعطیل شدند.

کد خبر : 108457

مصطفی کواکبیان مدیر مسئول روزنامه مردمسالاری و نماینده اصلاح طلب مجلس و عبدالرضا داوری معاون سابق بخش خبر خبرگزاری ایرنا و عضو هیات علمی جهاد دانشگاهی طی مناظره ای با موضوع « بررسی عملکرد دولت در حوزه رسانه» به انتقاد و دفاع از سیاست های دولت در حوزه رسانه پرداختند. به گزارش سرویس سیاسی «فردا» داوری با دفاع از سیاست ها و نگاه دولت به رسانه ها و مطبوعات تاکید کرده میزان توهین های رسانه ها به احمدی نژاد، از دوره مشروعیت تا کنون سابقه نداشته است . این امر نشان دهنده ظرفیت بالای دولت نهم و دهم در مقابل هتک حرمت ها و بی احترامی ها بوده است. دولت با فضای بسته موافق نیست چرا که هیچ خبری پشت فیلترینگ سایت‌ها و روزنامه‌ها نمی ماند.انتقاد کارکرد مثبت دارد وتا کنون هیچ روزنامه ای به خاطر انتقاد به دولت بسته نشده است. کواکبیان هم در این مناظره بر خلاف داوری تاکید کرد که دولت منتقدان را تحمل نکرده است. در دولت دهم هفت روزنامه و در کل دو دوره تا کنون 23 نشریه و رسانه تعطیل شدند، با این اوضاع چگونه می شود گفت که دولت نقدها را تحمل کرده است؟ واقعیت این است که دولت نیاز به مطبوعات ندارد و چاپ روزنامه ایران نیزضروری به نظر نمی رسد زیرا صدا و سیما در اختیار دولت است و حامیان دولت در برنامه های مختلف در حال ارایه نظرات و پیشنهادات خود هستند و این نابرابرانه است. دولت اگر واقعا معتقد است که ما تحمل می کنیم باید اجازه دهد که بحث‌ها علمی تر و دقیق تر در روزنامه‌ها نقد شود. متن کامل این مناظره که در دفتر روزنامه تهران امروز انجام شده را در ادامه بخوانید. دکتر احمدی نژاد در مراسم معارفه مدیرعامل ایرنا درباره فضای رسانه ای صحبت کردند و جملاتی درباره نحوه تعامل حاکمیت با رسانه‌ها مطرح کردند که برخی از آنها را قرائت می کنم.« بنده اين بگیر و ببندها را قبول ندارم زيرا خلاف صريح قانون است و باصرف يك انتقاد از يك فرد درست نيست كه با افراد برخورد شود.» ، « اگر قرار است به جرم يك مطبوعاتي رسيدگي شود بايد هيات منصفه حضور داشته باشد، نمي‌توان فوق قانون عمل كرد.»، « فردي كه در لندن مقيم است در يك سال و نيم گذشته بيش از 250 مقاله بر ضد من و مسائلي كه شايد ربطي هم به دولت ندارد، به صورت روزانه منتشر كرده است، چه اشكالي دارد؟ مردم آن را مي‌خوانند و حرف ما را نيز مي‌شنوند و در نهايت قضاوت مي‌كنند.». اين سخنان مورد استقبال خیلی از اصحاب رسانه قرار گرفت و اگر این موضوع را مبنای اعتقاد رئیس جمهور دربرخورد با رسانه‌ها بدانیم، آیا عملکرد دولت و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را در راستای اعتقاد رییس جمهور ارزیابی می کنید؟ عبدالرضا داوری: صحبت های دکتر احمدی نژاد در این مراسم از مبنای نظری برخوردار بود چرا که بر‌اساس سه رویکرد در مطبوعات وجود دارد. 1 - رویکرد اقتدارگرایی یعنی رویکردی که رسانه‌ها بايد در نسبت نزديك به حاكميت باشند و محتواي آنها مطابق با سليقه دولت حاكم باشد كه در کشور شوروی سابق و عربی حاضر دنبال مي‌شود، 2 - رویکرد فرد بنیاد یا فرد محور که روزنامه‌ها و رسانه‌ها هیچ خط قرمزی جز حقوق لیبرالیستی ندارند و 3 - رويكردی كه با انقلاب اسلامي و نظريات امام(ره) شكل گرفت و آن نظريه مسئوليت يا تعهد اجتماعي رسانه‌هاست. در این رویکرد رسانه‌ها بايد در چارچوب هنجارهاي جامعه حركت كنند و نسبت به آن متعهد باشند یعنی پاسداری از منافع اجتماعی از جمله چارچوب‌ها ، هنجارها و ارزش های جامعه تا مشکلات زمینه ساز باندهاي خاص و بازوهاي باندهاي گوناگون نشوند. در جریان رسانه‌ای 30 سال اخیر بخشی از جریان‌ها رویکرد اول و برخی رویکرد لیبرالیستی را توصیه و ترویج می‌کردند که اسناد آن موجود است. درحالی که دولت احمدي‌نژاد و سياست رسانه‌اي آن به قانون مطبوعات سال 64 متكي است. اما این نکته را باید بپذیریم که در دولت نهم و دهم تندترین و بی رحمانه ترین ادبيات براي نقد از مسئولان استفاده شده است در حالی که مسئولیت اصلی رسانه مسئولیت اجتماعی است نه ارضای منافع باندهای خاص كه عرصه رسانه را هدايت مي‌كنند، چرا که مسئولیت اجتماعی رسانه آن را موظف می کند که مسئولان را نقد کند تا کشور پیشرفت کند. اما هم اکنون این فضای نقد از یک چارچوب اخلاقی فراتر رفته است و در مطالعات انجام شده تا شهريور 87 از سه دوره ریاست جمهوری های گذشته بسیار بیشتر است. چنانچه در دوران ریاست جمهوری علی اکبر هاشمی رفسنجانی، وي هیچ گاه مورد توهین و هتک حرمت و بی احترامی از سوی رسانه‌ها قرار نگرفت، چرا که کمترین نقدي تحمل نمی شد و حتی عباس عبدی به خاطر یک مقاله انتقادی از عملکرد دولت به هشت ماه زندان محکوم شد و تریبون نماز جمعه فضایی برای پاسخ به انتقادات سیاسی بود. از سوی دیگر در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی، تنها پنج بار رئیس جمهور مورد هتک حرمت قرار گرفت.در این دوران فضای باز رسانه‌ای ایجاد شد که متاسفانه اين فضا از سوي شبكه‌هاي خاصي چون حلقه كيان هدایت می شد. در حالی که در دوره نهم و دهم ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد از شهریور 87 تا کنون 1689 مورد توهین از طرف 23 روزنامه و نشریه و خبرگزاری صورت گرفته که رئیس جمهور را به خرافه‌گرایی، دروغ گویی، توهم داشتن و... متهم کرده است که این موضوع از دوران مشروطه تا امروز دیده نشده و تا کنون هیچ شخصیتی مانند محمود احمدی نژاد مورد توهین و هتاكي قرار نگرفته است. این امر نشان دهنده ظرفیت بالای دولت نهم و دهم در مقابل هتک حرمت‌ها و بی احترامی‌ها بوده که این دولت در تحمل مطبوعات منتقد و رفتاري کم نظیر و بی نظیر بوده است. دکتر داوری در دفاع از عملكرد رسانه‌اي دولت معتقد است که عملکرد دولت در مقابل رسانه‌ها بسیار منصفانه بوده و دولت تحمل بالایی در نقد رسانه ای دارند، شما به عنوان منتقد چه نقدی بر عملکرد دولت در این حوزه دارید؟ مصطفی کواکبیان:در اینجا تفاوت دیدگاهی وجود دارد، اولا خیلی مناسب نیست که برای سنجش عملکرد دولت نهم و دهم آن را با سال‌های قبل مقایسه کرد چرا که دوران اصلاحات و سازندگی را باید جداگانه سنجید و نقد کرد. هم اکنون بحث بر سر دوره احمدی نژاد است، در اینجا باید بگویم که اصولا با توهین کردن در مطبوعات موافق نیستم و نباید شان قلم را که خداوند به آن قسم یاد کرده با توهین و افترا و دروغ آلوده كنيم یا جزئیات خصوصی فردی را افشا کنیم. از سوی دیگر موافق این موضوع نیستم که دولت منتقدان را تحمل کرده است چرا که در دولت نهم دکتر الهام رسما از روزنامه متعلق به من به دلیل زدن تیتر «تخلف 300 میلیارد تومانی شهرداری تهران در دوران احمدي‌نژاد» که از زبان نادر شریعتمداری عضو سابق شورای اسلامی شهر تهران بیان شده بود شکایت کرد كه نهايتا تبرئه شديم، هرچند دولت تا آخرين لحظه مقابل آن ايستادگي كرد. همچنین گفتنی است که در دولت دهم هفت روزنامه و در کل دو دوره تا کنون 23 نشریه و رسانه تعطیل شدند، با این اوضاع چگونه می شود گفت که دولت نقدها را تحمل کرده است؟ ناگفته نماند که تعطیلی برخی از این رسانه‌ها را دستگاه قضایی و بیشتر آنها توسط خود دولت انجام شد كه دولت مي‌توانست از تعطيلي‌هاي انجام شده از سوي دستگاه قضايي جلوگيري كند. به تازگی لغو پروانه روزنامه باب شده است که دور از انصاف است . توقیف موقت رسانه را می شود تحمل کرد، اما زمانی که لغو پروانه از سوی هیات نظارت بر مطبوعات صورت می‌گیرد تیر خلاصی است بر نهاد رسانه. رسانه ای‌ها معتقد هستند که دولت در رفتار خود‌بین رسانه حامی دولت كه با ادبيات تند رسانه‌های منتقد را نقد مي‌كنند، تبعیض قائل می شود و در واقع آنها از یک مصونیت آهنین برخوردارند. در حالی دولت در مقابل رسانه منتقد و هر نقد تندی سریع واکنش نشان می دهد. داوری: زمانی که می گوییم دولت تحمل کرده یعنی از ابزارها و امکانات خود برای تعطیلی روزنامه استفاده نکرده است. در غیر اینصورت شکایت از مطبوعات بحثی قضایی است.شکایت حق مسلم هر فردی است، مهم این است که از این مسئله استفاده می شود یا خیر مانند استفاده از مجموعه‌هايي براي فشار بر مطبوعات. همچنین زمانی که رسانه‌ها از یارانه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای چاپ بهرمند می شوند نمی توانند بگویند که دولت تبعیض قائل می شود. موضوع بسته شدن روزنامه‌ها و رسانه‌ها توسط دولت تنها متعلق به دوره محمود احمدی نژاد نیست، در دوره ریاست جمهوری خاتمی نیز روزنامه آریا و سلام توسط دولت تعطیل شدند. زمانی که مطلبی بر ضد دولت در روزنامه تیتر اول یا دوم است، یعنی دارد آن تیتر را ترویج می کند بنابراین دولت نمی توانسته در مقابل این 17 نشریه و روزنامه سکوت کند، چنانچه توقيف موقت روزنامه همشهری به دلیل چاپ آگهی‌اي بود که بهايیت را ترویج می‌کرد یا روزنامه فرهنگ آشتی چون شاکی خصوصی داشت تعطیل شدند. تنها رسانه ای که واقعا در همه حال حامی دولت بوده و تاکنون خطایی نداشته روزنامه ایران است. چنانچه روزنامه کیهان در بزنگاه‌ها در تقابل با دولت قرار گرفته یا وطن امروز که مدیر مسئول آن از دستگاه دولتی بود مقابل دولت ایستاد. اگر فضای رسانه ای کشور بعد از انتخابات را کنار بگذاریم، متوجه می شویم که تا قبل از آن گفتمان غالب در رسانه‌ها و روزنامه‌ها در تقابل دولت حرکت می کرد. کار پژوهشی که از حدود آذر 86 تا آذر 87 انجام شده، نشان می دهد که جریان روزنامه‌ها به سمتی پیش رفت که رهبر معظم انقلاب آن را در سال 79 بیان کرده بودند، مبنی بر اینکه مطبوعات در حال تبدیل شدن به پایگاه دشمن هستند. هم اکنون دیدیم که در سال 88 با راه اندازی شبکه بی بی سی فارسی خبرنگاران و گزارشگرانی در آن مشغول به کار هستند که از پرورش یافتگان مطبوعات زمان اصلاحات به حساب می آیند. دکتر کواکبیان آیا شما با نظریه تعطیل کردن رسانه های اصلاح طلب با اشاره به اینکه تبدیل به پایگاه دشمن شده‌اند به عنوان مديرمسئول يك روزنامه اصلاح طلب موافق هستید؟ کواکبیان: دکتر داوری گفتند که این فضای رسانه ای از دوره اصلاحات آغاز شده اما نگفتند چرا جریان تعطیلی روزنامه، تنها دامن روزنامه‌ها و رسانه های اصلاح طلب را می‌گیرد. چرا تاکنون جز نشریه همت که افتضاح بسیار فاحشي بود،در پنج سال دولت محمود احمدی نژاد، هیچ نشریه، روزنامه و رسانه اصول گرایی تعطیل نشده؟ آیا این به معنی آن است که این روزنامه‌ها از سوی معصوم‌زادگان به چاپ می رسد که امکان هیچ گونه خطا و اشتباهی را ندارند یا اینکه نه اتفاقا آنها هم خطا می‌کنند اما دولت از آن چشم پوشی می کند؟! گاهی مطالبی در برخی روزنامه‌ها و ستون‌ها می خوانیم که در آنها فحش‌ها و مطالبی گفته شده که عجيب است اما کسی با آنها برخورد نمی کند در حالی که عدالت قضایی ایجاب می کرد که با این گونه روزنامه‌ها و رسانه‌ها نیز برخورد شود. همچنین گاهی در سایت‌ها مشاهده می کنیم که روزنامه‌ای و رسانه ای تذکر یا توبیخی شده است اما نامه و فکسی از سوی هیات نظارت بر مطبوعات یا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ارسال نشده چرا که راهکار مناسب تر با رسانه‌ها این است که قبل از نشر این خبر در رسانه‌ها و سایت‌ها خود مدیرعامل یا نویسنده مطلب در جریان این موضوع قرار بگیرد نه اینکه مانند من در سایتی بخوانند که به طور مثال روزنامه مردم سالاری تذکر گرفته است، اما یک هفته است که نامه ارسال نشده تا بگوید کجا خطا کرده ایم، در کدام یادداشت، عکس، خبر و... مشکل داشته‌ایم. مطلب دیگری که در اینجا قابل ذکر است این است که وزارت فرهنگ و ارشاد بدون هیچ مصوبه ای دست به توبیخ یا تذکر به روزنامه و رسانه‌ها می زند، در حالی که این تذکر اصولا وجه قانونی و درستی در مطبوعات ندارد. به طور کلی تذکرات هیات نظارت بر مطبوعات قابل تامل تر است و دور از ذهن نیست اما برخی از تذکرات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به گونه ای است که گاه خنده‌دار به نظر می رسد. مثل اینکه چرا عکس چاپ نکردید یا چرا کوچک چاپ کردید یا اینکه به روزنامه ما و 10 روزنامه دیگر از جمهوری اسلامی، اطلاعات و دیگر تا مردم سالاری به دلیل چاپ خبر مربوط به پرسابقه‌ترین دبیر شورای عالی امنیت ملی یعنی حسن روحانی تذکر گرفتند. از سوی دیگر در حال حاضر بعد از استفاده از واژه تهاجم فرهنگی از واژه جنگ نرم استفاده می شود اما باید دید که این جنگ نرم چیست و در چه فضایی شکل می گیرد و اساسا چرا بستر جنگ نرم شکل می گیرد، زمانی که فضای رسانه ای ما اینقدر بسته عمل می کند و به طور مثال هیچ شبکه خصوصی رادیو و تلویزیونی مجوز نمی گیرد، مردم جلب رسانه های خارجی مانند شبکه خارجی فارسی وان می شوند که فرهنگ، ارزش‌ها و آداب و رسوم را مورد حمله قرار داده است. من موافق این دیدگاه که در مقابل جنگ نرم به فضای بسته رو بیاوریم نیستم چرا که این راهکار، کارساز نبوده و حتی نظرات رهبری را نیز برآورده نمی کند. من معتقدم که بهتر است به نیروهای خودی که طرفدار نظام، رهبر و قانون اساسی هستند توجه بیشتری کرد زیرا که تنها با فیلترینگ سایت‌ها و لغو پروانه مطبوعات نمی توان جلوی جنگ نرم و این هجمه غرب را گرفت. بهتر است که فضا را باز کنیم و با رعایت خط قرمزها به دلسوزان نظام و کسانی که برای انقلاب فداکاری کردند فرصت بدهیم و مقابله با جنگ نرم را یک پروسه بدانیم نه صرفا یک پروژه. باید در مقابل این سیل عظیم تهاجم فرهنگی به فکر سیل بند مناسبی باشیم که تحمل این فشار را داشته باشد و جنگ نرم را کنترل کنیم. اختلاف دیدگاه در تمام کشورها وجود دارد اما در جنگ نرم نباید تنها فقط به فکر فروپاشی دولت باشیم چرا که فروپاشی جامعه مهم تر است. بنابراین بهتر است به جای ترس از مطبوعات و فروپاشی به فکر حفظ جامعه و افزایش دروغ، تزویر، ریا، دختران خیابانی، اعتیاد و... باشیم. نهادهای مدنی را تشویق و افزایش دهیم زیرا که جزای انتقاد از دولت را دادگاه می دهد،اما آیا دادگاه جواب خانواده های از دست رفته را نیز می‌دهد؟ پس بهتر است به سمت و سوی بازتر کردن فضا پیش برویم. زیرا زمانی که نهاد جامعه محکم تر باشد، جامعه و دولت مستحکم تری خواهیم داشت. در غرب فرآیندهای سازمان یافته ای برای دگرگونی باورها و عقاید مرم شکل گرفته و اگر مردم در داخل فضای رسانه ای مناسبی داشته باشند دیگر نیازی را به شبکه های خارجی حس نمی کنند. بار دیگر سوال می کنم اگر مبنای دیدگاه رئیس جمهور را سخنان وی در مراسم معرفی مدیرعامل ایرنا در نظر بگیریم مثل« چه کسی گفته است که ما بی عیب هستیم؟ اجازه دهید انتقادها مطرح شود، ممکن است از 100 انتقاد، یک مورد یا 10 مورد آن درست باشد که ما باید ضمن تشکر از این انتقاد ها، خود را اصلاح کنیم.» آیا سخنان رئیس جمهور دقیقا مانند رفتار دولت با مطبوعات و رسانه‌هاست؟ داوری: بهتر است که میان دولت و رسانه مرزی قائل شویم. من هم با سخن دکتر کواکبیان در خصوص توهین به سران فتنه (نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری) موافقم، چرا که نباید به هیچ فردی اهانت کرد حتی به کفار که یکی از فرمایشات و آموزه های دینی ماست. بر اساس ماده 45 قانون مطبوعات، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز وظیفه نظارت رسیدگی دارد که تذکر به مطبوعات و رسانه‌ها بر اساس این ماده است اما بنده درباره نوع تذکرات و چگونگی آن اطلاع دقیق ندارم. در مورد جنگ نرم نیز دولت با فضای بسته موافق نیست چرا که هیچ خبری پشت فیلترینگ سایت‌ها و روزنامه‌ها نمی ماند.انتقاد کارکرد مثبت دارد وتا کنون هیچ روزنامه ای به خاطر انتقاد به دولت بسته نشده است. از سوی دیگر همچنان معتقدم که نویسندگان خارج کشور علیه دولت همان رویندگان و بارورشدگان دوره اصلاحات هستند و درباره سه خبرنگار و عکاس يك رسانه اصولگرا که به خارج از کشور پناهنده شدند نیز می توان گفت که آفت های رسانه‌هاي اصولگرا بودند که خوشبختانه رفتند و این با میوه های مسمومی که دوره اصلاحات رشد داده، متفاوت است. از آنجا که در ایران همه ما سیاست زده‌ایم و در واقع گروه سیاسی گل سرسبد هر خبرگزاری، روزنامه و سایتی است و هر گونه خطایي از آن سر بزند دامن تمام نویسندگان آن رسانه را می گیرد و تر و خشک با هم می‌سوزند. انشاء الله با تصویب لایحه اطلاع رسانی جامع این مشکل به زودی برطرف می شود و شغل خبرنگاری در ایران که با ریسک بسیار بالایی برخوردار است کمتر دچار آسیب خواهد شد. در موضوع تعامل دولت با رسانه موضوعي كه از سوی منتقدان مطرح است این است که اگر رئیس‌جمهور با بگیر و ببند مطبوعاتی مخالف است عملا بهتراست رئیس جمهور این نظرات خود را در قالب طرح و بخش نامه‌ای در بیاورند كه جلوی اعمال سلیقه در برخورد با رسانه‌ها گرفته شود. نظر شما به عنوان یک مدیرمسئول و یکی از نمایندگان مردم در مجلس در مورد اين موضوع و همچنين كارآمدي و كارايي عملكرد قانونگذاران در حوزه ايجاد بسترهاي مناسب بر حفظ فضاي مطلوب رسانه‌اي را چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟ کواکبیان: متاسفانه دولت به الزام قانونی برنامه پنج ساله چهارم عمل نکرد چرا که دولت مکلف است که لایحه نظام جامع اطلاع رسانی را به مجلس ارائه کند. بنابر این قانون موجود دیگر پاسخگوی نیاز مطبوعات و رسانه های ما نیست به ویژه رسانه های سایبر که در آن زمان دیده نشده اند. این قولی بود که صفار هرندی وزیر فرهنگ و ارشاد سابق داده بود و حالا حسینی وزیر ارشاد می دهد، که امیدواریم هر چه زودتر تحقق پیدا کند چرا ‌‌که اگر نمایندگان مجلس در این باره طرح دهند جزئی نگر می شود و این وظیفه دولت است که یک لایحه کلی که جامع و کامل است را به مجلس برای بحث و تبادل نظر ارائه کند. واقعیت این است که دولت نیاز به مطبوعات ندارد و چاپ روزنامه ایران نیز زیاد ضروری به نظر نمی رسد زیرا صدا و سیما در اختیار دولت است و در تمام شبکه‌ها حامیان دولت در برنامه های مختلف در حال ارائه نظرات و پیشنهادات خود هستند و این نابرابري است. دولت اگر واقعا معتقد است که ما تحمل می کنیم باید اجازه دهد که بحث‌ها علمی تر و دقیق تر در روزنامه‌ها نقد شود اما باید دولت اجازه دهد که دلسوزان نظام به این جامعه اطلاع رسانی کنند و مانند روزنامه ایران که هیچ گاه دلهره بسته شدن ندارد به زندگی مطبوعاتی خود ادامه دهند نه اینکه هر شب با کابوس بسته شدن روزنامه،شب را به صبح برسانند. داوری: قوه قضائیه برای نمایش 53 دقیقه ای مطلبی در ایرنا مدیرعامل را چهار ماه به حبس محکوم کرد چرا که دولت با انتقاد مشکل ندارد با هتک حرمت و افترا مشکل دارد که نمونه های آن فراوان است. مثل روزنامه اعتماد که خواستار پیوستن ایران به ناتو شده بود. شرق مصاحبه‌اي با خواننده‌اي لس آنجلسی انجام داده بود. آفتاب یزد عنوان كرده بود: اگر رژیم پهلوی بود باز هم رشد نمی‌کردیم؟ آینده‌نوكه مطرح كرده بود: هاشمی و خاتمی بهتر از دیگران معنی نظرات امام (ره)را می دانند. اعتماد ملی: کمک شهرداری به لبنان غیر شرعی است همچنین ما به دغدغه های روزنامه نگاران و مشکلات آنها آگاهیم و معتقدیم به جای اشتباه یک نفر نباید کل گروه را توبیخ کرد و این خلأ است و همه باید آن را از وزارت ارشاد مطالبه کنیم، بنابراین لایحه نظام جامع اطلاع رسانی تا پایان سال اول از برنامه پنج ساله چهارم ارایه می شود. کواکبیان: با بگیر و ببندها فضای مطبوعاتی ما اصلاح نمی شود چرا که با فضای بسته نمی توان رشد کرد و بهتر است به جای لغو پروانه و زدن تیر خلاص با نویسنده و مدیر مسئول یک روزنامه که تخلف کرده بحث و گفت‌وگو کرد. این امر به مراتب تاثیر‌گذار تر از درج نام آنها در سایت‌ها است که باعث کینه توزی هایی نیز خواهد شد. باید قبول کنیم قرآن کریم بیان کرده است که بندگان خاص من صدای تمام افراد جامعه را می شنوند و از میان آنها صدای بهتر را انتخاب می کنند که قرآن می گوید این افراد بهشتی هستند اگر ما بخواهیم جامعه مملو از معنویت داشته باشیم باید به اربابان جراید بیشتر اعتماد کنیم چرا که آنها صدای جامعه محسوب می شوند.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: