بحران عراق ريشه در اشغال دارد

کد خبر : 108901

منابع عراقي از دخالت‏هاي علني آمريكا در روند تشكيل دولت اين كشور خبر مي‏دهند. خبرگزاري عراقي "براثا" نوشت: واشنگتن در ادامه دخالت در امور داخلي عراق و تشكيل دولت، از احزاب اين كشور خواست نوري المالكي، رئيس جمهور و اياد علاوي نخست وزير شود. همين منابع گفته‏اند آمريكائيها بهانه دخالت وقيحانه و غيرقانوني خود را تلاش براي تفاهم ميان گروه اياد علاوي و جناح شيعيان اعلام نموده‏اند! موضع‏گيري اخير آمريكا حاوي چند نكته مهم است و تامل در آن مي‏تواند در روشن‏تر شدن تحولات جاري عراق و ريشه‏هاي بحران آن كشور موثر باشد. نخست اينكه، با اين سخنان، در واقع آمريكايي‏ها به جناح "العراقيه" چراغ سبز نشان مي‏دهند تا به شيطنت‏هاو كارشكني‏هاي خود براي تشكيل دولت ادامه دهد و با تكيه بر حمايت‏هاي آمريكا، در زياده‏خواهي‏هاي خود مصر باشد. اين‏گونه اظهارات آمريكايي‏ها، مشوقي براي جناح رقيب است تا در گرفتن امتيازات بيشتر و فراتر از حقوق خود اصرار ورزيده و در راه تشكيل دولت مانع ايجاد كند. نكته دوم اينست كه آمريكايي‏ها آشكارا خود را مجاز به مداخله در داخلي‏ترين مسائل عراق مي‏دانند و اين موضوع، با ادعاهاي دولتمردان آمريكايي، به ويژه شخص اوباما مبني بر خروج از عراق و سپردن امور به عراقي‏ها كاملاً در تضاد مي‏باشد. اينگونه موضع‏گيري‏ها هشدار براي عراقي‏هاست كه واشنگتن قصد ندارد دست از مردم عراق بردارد و مطرح كردن موضوع عقب‏نشيني از عراق و خارج ساختن نيروهاي آمريكايي از خاك اين كشور وعده تو خالي و فريبي بيش نيست. نكته بعدي اينست كه اظهارنظر اخير مقامات آمريكايي به مفهوم جانبداري آشكار از گروه "العراقيه" متعلق به جناح سكولار وابسته به رياض و متمايل به آمريكا مي‏باشد چرا كه در ساختار سياسي عراق، قدرت اصلي در حيطه اختيار نخست وزير است و رئيس جمهور، جايگاهي تشريفاتي دارد و از امكاناتي محدود برخوردار است. توصيه تحكم‏آميز تصدي نخست وزيري توسط اياد علاوي از سوي آمريكايي‏ها، آشكارا بي‏اعتنايي و دهن‏كجي به نظر ملت عراق و زير پا گذاشتن آراء آنان است كه در انتخابات اخير، با اكثريت به جناح شيعه مركب از دو تشكل "ائتلاف ملي" و "دولت قانون" رأي دادند. دو ائتلاف مذكور مجموعاً 160 كرسي كسب كردند درحاليكه جناح سكولار علاوي عليرغم برخورداري از حمايت‏هاي تبليغاتي و مالي گسترده واشنگتن و رياض 91 كرسي به دست آورد. نكته بعدي اينست كه اين سخنان مداخله‏جويانه، پوچي ادعاهاي واشنگتن در دفاع از دمكراسي در عراق را به اثبات مي‏رساند و بر اين واقعيت تأكيد مي‏كند كه ادعاهاي فريبنده، ابزاري براي توجيه حضور و دخالت واشنگتن در عراق مي‏باشد و آمريكائيها هر زمان كه لازم ببينند و منافعشان اقتضا كند بدون هيچ ملاحظه‏اي ادعاهاي خود در دفاع از دمكراسي را زير پا مي‏گذارند و وارد عمل مي‏شوند. اين برخورد قيم‏مابانه و سياست يك بام و دو هوا تنها به عراق محدود نمي‏شود و نمونه‏هاي بارزي از آن را در گذشته در كشورهاي مختلف جهان شاهد بوده‏ايم. براي نمونه، زماني كه جناح اسلام‏گرا در انتخابات الجزاير در سال 1370 پيروز شد، آمريكا و ديگر دولتهاي غربي با انواع توطئه و نقشه به ميدان آمدند و سرانجام موجبات سقوط دولت برآمده از حزب "نجات اسلامي" را فراهم ساختند. پنج سال قبل نيز در فلسطين، زماني كه جنبش اسلامي حماس پيروز شد غرب همان رفتار قيم‏مابانه را در پيش گرفت و با حمايت از مهره‏هاي خود، عملاً دمكراسي را زير پا گذاشت و برگ ديگري بر كارنامه سياه خود افزود. اكنون نيز در عراق، همان برخورد و سياست دوگانه كاملاً محرز است. آمريكا از همان ابتداي حضور غيرقانوني‏اش در عراق و مواجه شدن با واقعيت‏هاي جامعه اين كشور و پي بردن به پايگاه گسترده و غيرقابل انكار شيعيان، به انواع حيله و ترفند متوسل شد تا مانع تشكيل دولت با هويت شيعه شود. در انتخابات اول، پس از مشخص شدن پيروزي قاطع شيعيان، فشار آمريكائي‏ها بر "ائتلاف يكپارچه شيعه" و جانبداري از جريان‏هاي مقابل، موجب شد چند كرسي متعلق به شيعيان به جناح‏هاي رقيب منتقل شود و همين موضوع باعث شد امكان تشكيل دولت مستقل از شيعيان سلب گردد. اشغالگران در مدت حضورشان در عراق، سياست اعمال فشار بر جناح شيعه را دنبال كرده‏اند. مانع‏تراشي در مسير اقدامات دولت‏هاي شيعه، حمايت‏هاي پشت‏پرده از اقدامات تروريستي و ناامني‏ها و تلاش براي نفوذ دادن بعثي‏ها در حاكميت با بهانه تشكيل دولت آشتي ملي، از جمله اقدامات آمريكائي‏ها براي تضعيف، بي‏كفايت نشان دادن و زمين‏گير ساختن جناح مذهبي عراق در طول هشت سال گذشته بوده است. در مقطع حاضر نيز واشنگتن قصد دارد به هر نحو ممكن جناح سكولار عراق را در مناصب حساس حكومتي جاي دهد. تشديد دوباره خشونت‏ها و به راه افتادن موج جديد حملات انفجاري در عراق، كه نمونه‏اش در روز جمعه به كشته و زخمي شدن نزديك به 240 عراقي منجر شد، بايد در اين راستا مورد ارزيابي قرار گيرد. اياد علاوي هفته گذشته، رقباي خود را تهديد به جنگ داخلي كرده بود، تهديدي كه قطعاً نمي‏تواند بدون هماهنگي با اشغالگران صورت گرفته باشد. اظهارات علاوي، همزمان با موضع‏گيري مداخله‏جويانه آمريكايي‏ها درباره تركيب دولت آينده و همچنين انفجارهاي گسترده اخير، حاكي از آن است كه تلاش گسترده‏اي براي ايجاد ديكتاتوري در عراق و به قدرت رساندن گروه‏هاي وابسته به استعمار در جريان است كه درصورت بي‏تفاوتي مردم و رهبران احزاب، تبعات دراز مدت و جبران‏ناپذيري را براي مردم عراق به وجود خواهد آورد. جناح شيعه، همچنانكه در جريان توطئه باز گرداندن بعثي‏ها در آستانه انتخابات عمل كرد بايد با ايستادگي و مقاومت، توطئه جاري را نيز خنثي سازد. آمريكا همواره به اهداف بلند مدت استعماري خود در عراق و منطقه مي‏انديشد و اين كشور و ديگر قدرتهاي استعمارگر، هرگز براي صلاح ملت‏ها دل نمي‏سوزانند. اوجگيري مجدد ناآرامي‏ها و حوادث تروريستي نشان داد تا زماني كه اشغالگران در عراق حضور دارند حتي برگزاري انتخابات نيز نمي‏تواند ثبات لازم و امنيت كافي را براي مردم اين كشور ايجاد كند. اين مسئله يكبار ديگر براين واقعيت صحه مي‏گذارد كه ريشه بحران عراق حضور اشغالگران و بيگانگان است و تا زماني كه سايه منحوس اين ميهمانان ناخوانده و شرور بر سر ملت عراق سنگيني مي‏كند، اميد به حل بحران و استقرار امنيت و آرامش در اين كشور بيهوده و عبث خواهد بود.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: