مروری بر انتخابات پارلمانی در انگلستان

هیچ‌یک از احزاب موفق به کسب اکثریت آراء نخواهند شد و پس از سالها دولت ائتلافی تشکیل می‌شود.

کد خبر : 108921

با نزدیک شدن به زمان انتخابات پارلمانی در انگلستان، رقابت انتخاباتی بین سه حزب کارگر،محافظه کار ولیبرال دموکرات وارد مرحله تازه ای شده است. شرایط به گونه‌ای است که احتمالا هیچ‌یک از احزاب موفق به کسب اکثریت آراء نخواهند شد و پس از سالها ممکن است که دولت ائتلافی تشکیل شود. هرکدام از احزاب مذکور نقاط ضعفی دارند که در برنامه های انتخاباتی مورد نقد وبررسی قرارگرفته است. «دیوید کامرون» رهبر حزب محافظه‌کار که بیشترین شانس پیروزی را دارد، متهم به اشراف گرایی و اروپاگریزی است. «گردون براون» و «نیک کلگ» عقیده دارند که انتخاب وی به عنوان نخست وزیر موجب قطع رابطه با اروپا خواهد شد. سیاستهای اقتصادی وی نیز به دلیل حمایت از قشر مرفه که خود نیز به آنها تعلق دارد مورد انتقاد است. بزرگترین اشتباه براون مربوط به جنگ افغانستان است. منتقدان وی را به دلیل اعزام ده هزار نیرو به هیلمند مورد حمله قرار داده اند. اعزام نیرو به افغانستان از جمله مسائلی است که رهبران سه حزب بر سر آن اختلاف دارند. با وجود این احتمالا هر سه از عملیات ناتو در آینده حمایت خواهندکرد. نیک کلگ رهبر حزب لیبرال دموکرات سالها نمایندۀ بریتانیا در مجلس اروپا بوده است و زن اسپانیایی دارد. وی بر خلاف کامرون متهم به اروپادوستی است وبرخی معتقدند که وی ابتکار عمل را به «بروکسل» خواهد داد . کلگ گفته است تنها وقتی به اتحادیه اروپا خواهد پیوست که شرایط اقتصادی در اتحادیه مهیا بوده و همه پرسی در بریتانیا برگزار شود. آقای «کلگ» تنها رهبر حزبی است که اقدام نظامی علیه ایران را رد می کند. رقابتهای انتخاباتی موضوع مورد بحث در این انتخابات ، رکود شدید اقتصادی بریتانیاست که در نتیجه آن کسری بودجه به میزان بی سابقه 97 میلیارد پوند رسیده است. به هر ترتیب احزاب رقیب باید راه حلی برای این مشکل ارائه دهند. این راه حل به طور منطقی باید یا مبتنی بر افزایش مالیات و یا کاهش هزینه ها باشد. اما هیچکدام از احزاب تمایلی به ارائه برنامه های خود در این خصوص ندارند و به گونه ای از آن طفره می روند. پیداست که هرگونه اعلام موضع برای افزایش مالیات یا کاهش بودجه خدمات عمومی موجب گریزان شدن رای دهندگان خواهد شد. به این ترتیب مبارزه انتخاباتی به جای بحث اثباتی راجع به برنامه ها به بحث منفی درباره شخصیت افراد تبدیل شده است. ظاهراً تنها برتری حزب محافظه کار این شعار است که «سه دوره حکومت حزب کارگر دیگر کافی است» و حالا نوبت ماست. افکار عمومی هم ظاهراً تابع همین منطق است و به همین سبب محافظه کاران اکنون برتری دارند. در مبارزه انتخاباتی حضور همسران رهبران احزاب اهمیت قابل توجهی یافته است. دیوید کامرون رهبر حزب محافظه کار پیش از شروع مبارزه انتخاباتی گفته بود که سلاح مخفی خود را در مبارزات بکار خواهد گرفت. بعداً معلوم شد این سلاح همسر او سامانتا است. همسر گوردون بروان نیز فعالیتهای خود را شروع کرده و در تازه ترین اقدام تبلیغاتی خود با پای برهنه به زیارت معبد هندوها در غرب لندن شتافته تا شاید رای هندوها را به سود حزب کارگرجلب کند. رابطه کاندیداها با مسلمانان بریتانیا کمی پیچیده است. به نظر می رسد که هر سه گروه از اظهار نظر مستقیم در مورد مسلمانان طفره می روند. در بسیاری از حوزه ها موضوع مهاجران مسلمان ، موضوعی مهم برای مردم است و بحث از محدود کردن مهاجرت و مبارزه با بنیادگرایی اسلامی می تواند درحوزه هایی با اکثریت مسیحی و سفید پوست برگ برنده ای برای حزب باشد. اما ترس از دست دادن رای مسلمانان مانع از علنی کردن چنین اظهار نظرهایی در حوزه ملی می شود. به نظر می رسد احزاب سیاست خود در قبال مسلمانان را نه در سطح ملی که در سطح محلی و به فراخور هر حوزه انتخاباتی دنبال می کنند. آخرین نظرسنجنی ها نشان می دهد که حزب محافظه کار حدود 40 درصد، کارگر 30 و لیبرال دموکرات 20 درصد آرا را بدست خواهد آورد. حزب کارگر به رهبری گردون براون با وجود این‌که شانس کمتری نسبت به حزب محافظه کار دارد و بعید است که بار دیگر به قدرت برسد اما امید را از دست نداده و سعی می‌کند انتخابات را از حالت دوقطبی بین «دیوید کامرون» و «نیک کلگ» در آورد . «براون» با حمله به حزب محافظه کار، هزینه‌های به دست گرفتن قدرت توسط حزب محافظه کار را بیان کرد. وی ادعا کرد که با روی کار آمدن حزب محافظه کار رکودی اتفاق خواهد افتاد که در نتیجه 1. 7 میلیون نفر کار خود را از دست خواهند داد. همچنین حزب محافظه کار با سرمایه گذاری مجدد در بانک ها و تزریق میلیونها پوند به آنها، اقتصاد کشور را به خطر خواهد انداخت . وی از خداخواست تا طرح دیوید کامرون برای معاف کردن ثروتهای تا یک میلیون پوند ازمالیات تحقق نیابد. از طرفی تابلوهای تبلیغاتی حزب محافظه کار که در سراسر شهر لندن دیده می شوند تصاویر بزرگی از چهره خندان رهبر حزب رقیب، براون را منعکس کرده که برای تکرار خطاهایش از مردم می خواهد به او رای دهند. مثلا در یکی از این تابلوها امده است: من 80000 جرم انجام داده ام،لطفا اجازه بدهید دوباره آنها را تکرار کنم! کلگ رهبر حزب لیبرال دموکرات که به طرز غیر منتطره‌ای در مناظرات انتخاباتی درخشید و مورد اقبال قرار گرفت احتمال ائتلاف با حزب کارگر را رد کرده و آن را غیرقابل قبول دانسته است. «دیوید کامرون» در اقدامی برای گرفتن ابتکار عمل از «نیک کلگ» هشدار داد که نتایج غیرقطعی در انتخابات، ارزش پول بریتانیا را کاهش خواهد داد، هزینه های خانه و کسب و کار را افزایش خواهد داد و مردم را دچار مشکل خواهد نمود. دولتی که اکثریت قاطع را به دست نگیرد، باید مطیع درخواست های نمایندگان مجلس باشد تا حمایت آنها را جلب کند. «کامرون» افزود در صورتی که حزب محافظه کار بیشترین رأی را از آن خود کند راه را برای همکاری با آقای «کلگ» باز نگاه خواهد داشت. به نظر می رسد هردو حزب محافظه کار وکارگر در صدد ائتلاف با حزب لیبرال دموکرات هستند وسعی می کنند کمتر این حزب را مورد انتقاد قرار دهند. مناظره های تلویزیونی برای اولین بار در تاریخ بریتانیا قرار شده رهبران سه حزب اصلی در مناظره های تلویزیونی شرکت کنند. البته چون رهبران حزب تقریباً هر هفته در پارلمان مناظره رو در رو دارند و این مناظره های اغلب تند و پرخاشجویانه به طور مستقیم از تلویزیون پخش می‌شود، تاکنون نیازی به مناظره تلویزیونی انتخاباتی حس نشده بود. در آغاز نگرانی هایی در مورد واکنش مردم نسبت به مناظره های انتخاباتی وجود داشت که با افزایش تعداد مباحثات در رادیو و تلویزیون و اینترنت، هیجان عمومی در سطح مناظره های کوچکتر پخش شد تا از افزایش شدید هیجان عمومی پس از مناظره اصلی جلوگیری شود. نکته جالب توجه این است که در این مناظرات موضوعات مشخصی مورد بحث قرار می گیرند کهعبارتند از: امور داخلی، امور بین الملل و اقتصاد. در مورد مسائل داخلی ،موضوعات مربوط یه سیستم درمان عمومی رایگان، آموزش، مهاجرت و خانواده خواهد بود. موضوع دیگر امور بین الملل است. دراین موضوع مسائل مربوط به عراق، افغانستان، ایران، خاورمیانه، مسائل دفاعی، تروریسم بین المللی، تغییرات آب و هوا و مسائل مربوط به چین بحث خواهد شد. در خصوص مسائل اقتصادی مواردی همچون مشکل اصلی و مهم کسر بودجه نجومی، کاهش بودجه خدمات عمومی، افزایش مالیاتها، بدهی دولت، رکود اقتصادی، مسائل بانکی، اشتغال و بازنشستگی مطرح خواهد شد. همانگونه که بیان شد محور اصلی مبارزات انتخاباتی این دوره مسائل اقتصادی است. سوالات توسط حضار و یا خواندن ایمیل‌ها مطرح شده و شرکت‌کنندگان حق ابراز احساسات ندارند. وعده های انتخاباتی یکی از مهمترین وعده های انتخاباتی مبارزه با رفتار های ضد اجتماعی است. حزب کارگر قول افزایش قدرت پلیس را داده تا بتواند در فاصله 24 ساعت پس از تماس قربانیان رفتارهای ضد اجتماعی، به کمک آنها بشتابد. در سالهای اخیر رفتار ضد اجتماعی جوانان بریتانیا مانند مستی و چاقوکشی به یک معضل جدی تبدیل شده و پلیس هم دائما از کمبود نیرو و امکانات و کافی نبودن قوانین شکایت می کند. حزب کارگر همچین قول داده که مشارکت اولیا در امور مدارس را افزایش دهد به گونه ای که آنها بتوانند با رای خود مسوولین مدرسه را تغییر دهند. همچنین قول داده قانونی تصویب کند که مهاجران شاغل در مشاغل عمومی که با مردم تماس مستقیم دارند لازم است در امتحان زبان انگلیسی شرکت و نمره قبولی کسب کرده باشند. این در واکنش به مشکلاتی است که مردم در مراجعه به ادارات یا پاسخگوهای تلفنی شرکت ها و موسسات مختلف و روبرو شدن با کارکنان مهاجری که با زبان انگلیسی آشنایی چندانی ندارند با آن مواجه هستند . از جمله وعده های جذاب حزب کارگر، تضمین شغل برای جوانان زیر 25 سال است که 10 ماه بیکار بوده‌اند. حزب کارگر همچنین قول داده در صورت تشکیل دولت بعدی بیماران سرطانی بتوانند حداکثر دو هفته بعد از تشخیص پزشک عمومی آزمایشهای مربوطه را انجام دهند. بهداشت و درمان همگانی در بریتانیا برای کلیه افرادی که بیش از شش ماه در این کشور باشند رایگان است. همه احزاب وعده داده اند که به هیچ وجه بودجه این سازمان را کاهش نخواهند داد. سیستم سلامت رایگان بریتانیا جزو افتخارات ملی این کشور محسوب شده و مردم به آن اهمیت می دهند و نقش بسیاری در مهاجرت افراد به این کشور دارد. و اما وعده‌های حزب محافظه‌کار بیشتر حول محور کوچک کردن دولت می باشد که سیاست سنتی این حزب از زمان مارگارت تاچر بوده است. البته به آن بزرگ شدن جامعه را نیز افزوده اند. بدین معنی که باید دخالت مردم در کارهای مربوط به خودشان افزایش یابد. برای مثال مردم باید به صورت داوطلبانه در کارهایی مثل نظافت و بهداشت محله یا سرپرستی از بیماران یا کارهای مرتبط با مدرسه فرزندان خود فعالیت کنند. یا بیماران باید بتوانند کارهای مربوط به ثبت اطلاعات بیماریشان را خود انجام دهند. شعار اصلی لیبرال-دموکرات‌ها در این دوره «انصاف» است. آنها تنها حزبی هستند که برنامه نسبتاً صادقانه‌ای در مورد نحوه مقابله با کسر بودجه ارائه داده‌اند و شاید چون امید زیادی به تشکیل دولت بعدی ندارند صریح اعلام نموده‌اند که چاره‌ای جز کاهش هزینه‌ها و افزایش مالیات ندارند. چیزی که دو حزب برتر از گفتن آن اکراه دارند. چنانچه سرانجام این انتخابات به دولت ائتلافی بیانجامد این حزب نقش بسیار مهمی ایفا خواهد کرد. *دکتر علی محمد حلمی، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در لندن

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: