دولتیها خود را صاحب دولتهای بعدی میدانند!
دولتیها از هماکنون برنامهریزیهای خود برای فتح ریاست جمهوری یازدهم را آغاز کرده و خود را برنده و صاحب دولت بعدی میدانند.
سخنان روز گذشته رئیس جمهور در دیدار با اعضای هیات دولت و کارکنان سازمانهای دولتی به مناسبت سالروز پیروزی در انتخابات تقویت کننده این گمانه بود که دولتیها از هم اکنون برنامهریزیهای خود برای فتح ریاست جمهوری یازدهم را آغاز کرده و خود را برنده و صاحب دولت بعدی میدانند. به گزارش سرویس سیاسی «فردا» روزنامه تهران امروز در همین باره گزارشی دارد که در آن آمده است؛ «باور من این است که قریب به اتفاق ماموریتهای دولت یازدهم جهانی است و هم اکنون در حال حرکت به آن سمت هستیم و این رمز ماندگار و ماموریت اصلی ماست.» اين جملات بخشی از سخنان رئيسجمهور است كه ديروز به مناسبت سالگرد برگزاری دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری در جمع وزرا و مسئولان دولت دهم ايراد شده است. رئيسجمهور همچنين با اظهار اينكه در این مرحله، ملت ایران در یک طرف و دشمنان بشریت در طرف مقابل قرار گرفتند، تاكيد كرده است: «محال است بار ديگر بساط گذشته در كشور تكرار شود، ما بايد خود را براي مرحلهای آماده كنيم كه حتی افق آن بسيار متعالیتر از امروز است.» وی افزود: «حماسه عظيم و ماندگار 22 خرداد، جهانی شدن انقلاب را كليد زد و ملت ايران را وارد مرحله جديدی برای انجام ماموريتهای جهانی كرد.» از سوی ديگر شنبه ستاد امتداد مهر كه در واقع دربردارنده حاميان انتخاباتی احمدینژاد در انتخابات گذشته بود، نيز در بيانيهای با تاكيد بر ضرورت همكاری قوای مقننه و قضائيه با دولت احمدینژاد، تاكيد كرد: «دولت دهم البته در جهت افزايش و گشايش بيشتر كارها از جمله فعاليتهای مثبت فرهنگی قرار دارد. اين مهم انشاءالله» خدمتگزاری و مهرورزی «را در دولتهای يازدهم و دوازدهم و ... نهادينه خواهد كرد.» اگرچه اشاره و يا برنامهريزی حاميان رئيسجمهور به دوره بعد انتخابات رياست جمهوری، امري دور از انتظار نيست ولی میتوان گفت كه اين نخستين بار در طول سه دهه گذشته است كه شخص رئيس جمهور در سال اول دولت خويش، سخن از دولت بعد و ماموريتهای پيشروی اين دولت به ميان میآورد. اين اشاره البته مسبوق به سابقه است و احمدینژاد چندي پيش نيز اطمينان داده بود كه دولت بعدی، انقلابیتر از دولت كنونی خواهد بود. اين تاكيد در حالی صورت میگيرد كه در ماههای گذشته، برخی مقامات ارشد دولت، بهويژه اسفنديار رحيممشايی كه از وی به عنوان كانديدای اصلی انتخابات بعدی از نگاه احمدینژاد، نام برده میشود، سخن گفتن از دولت بعدی و انتخابات يازدهم را زود اعلام كردهاند. در اين صورت، شايد پرسش مهم اين باشد كه تاكيد و اشاره رئيسجمهور به دولت يازدهم، چه معنا و يا اهدافی دارد؟ يكسوی اين ماجرا را میتوان دارای كاركرد داخلی دانست. اعلام آمادگی برای دولت بعدی و حوالت دادن بدنه برای انتخابات بعد، در واقع میتواند عامل مهمی در افزايش انگيزه درون مجموعهای و همچنين پوششی برای برخی انتقادات لايههای مختلف اطراف رئيسجمهور تلقی شود. از سوی ديگر، با توجه به برگزاری احتمالی انتخابات شوراها و همچنين در پيش بودن انتخاباتی مانند مجلس شورای اسلامی، قبل از دوره يازدهم انتخابات رياست جمهوری و اشارههای رئيسجمهور میتواند به عنوان يك علامت راهنما و نشانه، برای جدیگرفتن اين رقابتهای سياسی از سوی نزديكان و بدنه حامیاش باشد. بدنهای كه به شدت مشتاق استقلال حركتی و يافتن هويتی جداگانه در سپهر سياسی ايران هستند و چه بسا كه اين حركت مستقل را از انتخابات پيشرو كليد بزنند. وجه ديگر اين تاكيد اما میتواند در بيرون از بدنه دولت دنبال شود. به عبارت سادهتر، رئيسجمهور با درك رقابتهای درونی اصولگرايان برای انتخاب و معرفی كانديدای دور بعد، به طور مداوم به موضوع دولت يازدهم، برنامهها و ماموريتهای خويش برای اين دولت و ... اشاره میكند تا به اهميت نقش و نگرش خويش در انتخاب رئيسجمهور بعد تاكيد ورزد؛ اين تاكيد كه عامل مهمی در ارتقای شخصيت سياسی و جايگاه چانهزنی رئيسجمهور در ميان اصولگرايان باشد. چندی پيش محمدباقر لنكرانی، وزير بهداشت دولت نهم خبر داده بود كه از هم اكنون در ميان برخی لايهها و جريانهای سياسی، رايزنی برای انتخابات بعد شروع شده است. اين نقش از آن جهت حائز اهميت است كه بدانيم تداوم نقش موثر رئيسجمهور در معادلات سياسی، در روزگار پس از دولت دهم، تا حدود زيادی وابسته به نقشآفرينی وي در معادلات سه سال آينده و كسب جايگاه موثر و مطلوب در ميان جريانهای سياسی اصولگراست. امری كه تاكنون به دليل نگاه خاص رئيسجمهور به احزاب اصولگرا و عدم ميلش به همگرايی با برخی لايههای اصولگرا، تحقق نيافته است. با اين وجود، به دليل محدوديتهای قانونی احمدینژاد برای حضور در دور بعد و فقدان چهره برجسته در حاميان نزديك به برای كسب اجماع حداكثری ميان اصولگرايان، به طور طبيعی انتظار میرود كه احمدینژاد در طول ماههای آينده، با واقعيات درون مجموعهای اصولگرايان با ملاحظات دقيقتری برخورد كند، هرچند او همواره نشان داده است كه پيشبينیپذير نيست.