«بدترین مسمومیت تاریخ» در انتظار بنگلادشیها
اكنون مشخص شده كه برخى از اين چاهها در مناطقى قرار دارند كه خاك آن به ماده شيميايى آرسنيك آلوده است و بنابر اين آب آن مىتواند خطرناك باشد.
پارس توریسم: احتمال مسموميت گسترده به ماده كشنده آرسنيك در بنگلادش مى تواند بدترين نمونه مسموميت جمعى در تاريخ باشد و نكته در اين است كه دليل اين مسموميت ممكن است اقدامات ايده آل گرايانه براى تسريع روند تصفيه آب براى گروهى از فقير ترين مردم جهان باشد. گزارشى كه در تازه ترين شماره مجله علمى «لانست» چاپ شده حكايت از آن دارد كه رقمى نزديك به ۷۷ ميليون نفر در معرض مسموميت با ماده خطرناك آرسنيك هستند. اين نوع مسموميت مى تواند سالها يا حتى دههها از عمر افراد مسموم بكاهد. يك گروه تحقيقاتى بين المللى از شيكاگو، نيويورك و بنگلادش با دنبال كردن يك جمعيت ۱۲ هزار نفره از مردم بنگلادش، سطح آرسنيك موجود در بدن آنها و ميزان مرگ و مير ناشى از نوشيدن آب چاههاى آلوده به اين ماده سمى را بررسى كرده است.در پايان اين تحقيقات مشخص شد كه از هر پنج مورد مرگ حداقل يك مورد آن نتيجه مستقيم بالا بودن آلودگى به آرسنيك است. اگر همين مقياس را به كل جمعيت ميليونى كه آب آشاميدنى خود را از چاه تامين مى كنند تسرى دهيم رقم تلفات ناشى از اين آلودگى ويرانگر خواهد بود. مجله علمی «لانست» مىنويسد: اين مشكل سالها شناخته شده بود ولى شايد به پيامدهاى مرگبار آن كمتر توجه مىشد. چندين دهه قبل سازمان بهداشت جهانى آن را «گسترده ترين مسموميت در سطح جهان خطرناكتر از حادثه چرنوبيل در سال ۱۹۸۶ يا بوپال هند در سال ۱۹۸۴ دانست.»گروههاى مجرى توسعه با حسن نيت، روستاييان مناطق فقير نشين بنگلادش را تشويق كردهاند كه براى تامين آبآشاميدنى خود چاه حفر كنند. ولى اكنون مشخص شده كه برخى از اين چاهها در مناطقى قرار دارند كه خاك آن به ماده شيميايى آرسنيك آلوده است و بنابر اين آب آن مىتواند خطرناك باشد.آرسنيك شايد مشهورترين ماده كشنده تاريخ باشد و بسيارى از ترورها يا خودكشىهاي مظنون چهرههاى تاريخ توسط استفاده از همين ماده صورت گرفته است. ولى اين ماده شيميايى و تركيبات آن در صنايعى مثل ذوب فلزات يا توليد محصولاتى مثل ميكرو چيپ مورد استفاده قرار مىگيرد.نتايج تحقيقات بين المللى كه در مجله علمى لانست منتشر شده نشان مى دهد در ميان ۲۵ درصد از افرادى كه حد مسموميت آنها با ماده آرسنيك بسيار بالاست ميزان مرگ و مير ۷۰ درصد بيشتر از ساير ساكنان مناطق روستايى بنگلادش است.