تروريسم خوب، تروريسم بد!
سرمقاله جمهوری: غربيها و قدرتهاي مدعي دمكراسي به برخورداري از چند ويژگي مشهور هستند كه ابن الوقت بودن، موج سواري، برخورد گزينشي و رفتارهاي دوگانه از جمله آنهاست. آنان هميشه در مواقعي كه قافيه شان به تنگ ميآيد و نسخههاي بينالمللي شان به بن بست ميرسد، به حربه شوم "رفتارهاي دوگانه" متوسل ميشوند و آنچنان در توجيه رفتارهايشان، زمين و آسمان را به هم مي دوزند كه افكار عمومي حيران ميماند. يكي از پديدههايي كه امروز در اين تناقض رفتاري غربيها گرفتار آمده، موضوع "تروريسم" است. اين مفهوم بسيار خطرناك كه برهم زننده آرامش و صلح جهاني است و طبعاً از نقطه نظر ملتهاي جهان و افكار عمومي بينالمللي همواره مذموم و محكوم بوده، مثل واژه "دمكراسي" در دوگانگي رفتاري غربيها بويژه آمريكائيها قرار گرفته است. همانگونه كه از نگاه غربي ها، دمكراسي فقط براي خود آنها قابليت اجرا و كاربرد دارد و تا آنجا از نظر آنها محترم شمرده ميشود كه به اصول و حاشيههاي امنيتي آنها لطمه نزند، "تروريسم" نيز هر چند كه پديدهاي زشت و منفور است، اما اگر قرار باشد در خدمت اهداف آنان به كار گرفته شود و يا در آن مسير كارآيي يابد، مفهومي شايسته است و به همين دليل امروز واژه نوظهوري به نام "تروريسم خوب" متولد شده كه البته جز استهزاء، نتيجه ديگري ندارد. شاهد مثال اين برخوردهاي دوگانه و استفاده چند منظوره و منفعت طلبانه از واژهها و پديده ها، سركوب دمكراسي و ناديده گرفتن نتايج انتخابات آزاد زمستان سال 70 در الجزاير توسط غربيهاي مدعي دمكراسي بود. آنها كه همواره بر اجراي دمكراسي در كشورها، تمركز يافته و مدعي استقرار مردم سالاري در جهان بودند، به محض اينكه مردم مسلمان الجزاير در انتخاباتي آزاد به احزاب اسلامي راي دادند و به افرادي كه مورد حمايت غربيها بودند پشت كردند، با اعلام حكومت نظامي، انتخابات آزاد و دمكراسي را زير پا گذاشته و به دنيا ثابت كردند كه آنها فقط خواستار اجراي دمكراسي براي خود و يا اجراي دمكراسي كنترل شده و مورد نظر خويش هستند. عين همين برخورد گزينشي غرب با دمكراسي را مردم جهان در انتخابات آزاد ملت فلسطين در غزه ديدند كه به محض آشكار شدن نتايج آرا و راي قاطع مردم مسلمان فلسطين به جنبش اسلامي حماس، دستور محاصره و بمباران غزه صادر شد و غربيها نتايج انتخابات را غيرقابل قبول خواندند! از اين دست مثالها براي رفتار متناقض و برخوردهاي دوگانه غرب الي ماشاءالله وجود دارد مثل نقض حقوق بشر و مجاز بودن غربيها به داشتن زندانهاي سري در سراسر جهان، داير كردن بازداشتگاههاي مخوف مثل گوانتانامو و ابوغريب، سركوب تظاهرات، نقض صريح آزاديها براي مسلمانان و از همه جنايت بارتر، تروريسم دولتي رژيم صهيونيستي و زرادخانههاي هسته اين رژيم كه چهره كريه مدعيان دمكراسي را عليرغم ادعاهاي پرطمطراق حمايت آنان از اين واژه پررنگ و پر فريب برملا كرده است. اين روزها نيز كه رويدادهاي اخير افغانستان و شكست سياستهاي آمريكا در اين كشور تحت اشغال، آنرا به يكي از كانونهاي خبرساز منطقه و جهان تبديل كرده و همزمان با افزايش تحركات طالبان، موج انفجارها و عمليات انتحاري، بالا رفتن آمار تلفات نيروهاي اشغالگر ناتو، عزل فرمانده نظامي آمريكا و زمينگير شدن راهكارهاي نظامي غرب، موضوع مذاكره با گروه تروريستي طالبان كه خود آمريكائيها زماني آنرا با چند هدف موازي براي سلطه بر منطقه و تاثيرگذاري در صحنه بينالمللي ايجاد كرده بودند، و تقسيم اين گروهك تروريستي به "طالبان خوب" و "طالبان بد" بر سر زبانها افتاده است. تقريباً همزمان با ناكارآمدي غربيها در مقابله با پديده شوم طالبان، اجلاسهاي بينالمللي و مقامات بلندپايه آمريكايي و انگليسي و همچنين رئيسجمهور افغانستان خواستار مذاكره با طالبان غير القاعده كه به ادعاي آنها اكثريت بدنه طالبان را تشكيل داده و در محدوده تروريستهاي خوب قرار ميگيرند، شدند و اكنون زمزمه گفتگوي با طالبان و دادن نقش اجرايي در اداره افغانستان به آنها در دستور كار نظاميان اشغالگر و ناتو قرار گرفته است. در هفتههاي اخير، مقامات آمريكا و انگليس بارها درباره ضرورت تفاهم با طالبان و مشاركت آنها در قدرت مركزي سخن به ميان آورده اند، اما به منظور توجيه افكار عمومي سعي شده ميان "طالبان تندرو" و "طالبان ميانه رو" يا به عبارت دقيق تر، "تروريسم خوب و كنترل شده" و "تروريسم بد و غيرقابل كنترل" تفكيكي ايجاد شود، حال آنكه در ميدان عمل، طالبان بيش از يك گروه با تفكرات انحرافي نيست و تفاوت محسوسي ميان نفرات و اجزاي اين گروه وجود ندارد. به اين ترتيب شواهد و قرائن نشانگر آنست كه آمريكا و انگليس، همچنان طالبان را گزينه اصلي براي افغانستان ميدانند و براي باز گرداندن طالبان به قدرت زمينه سازي ميكنند. اكنون مردم افغانستان هشت سال پس از جنگ خانمان سوزي كه بر آنها تحميل شده با تلخكامي احساس ميكنند قرار است يكبار ديگر طالبان توسط آمريكا و انگليس بر مقدرات آنها حاكم شوند و نه تنها از وعدههاي بوش و اوباما براي ساختن يك افغانستان مرفه و مدرن مطابق الگوي ژاپن خبري نيست، بلكه طالبان براي ماموريتي ديگر آماده ميشوند تا هر آنچه را كه از اين جنگ هشت ساله باقي مانده است نيز ويران كنند.