بصيرت در برابر دام چالههاي تزوير
حسامالدين كاوه
سرمقاله تهران امروز: دوره كنوني يكي از خطيرترين و حساسترين دورههاي تاريخ ايران اسلامي است، نه دفاع مقدس هشت ساله، نه دوره ترورهاي كور و توطئههاي پياپي كودتاگران در نوژه و ديگر توطئهها، يا نفوذ مستمر و آرام جريانهاي چپ و منافق در بدنه نظام و تحركات ايذايي ضد انقلاب در مرزها و افزون بر همه اينها دسيسههاي گوناگون نظام سلطه و استكبار به رهبري آمريكا عليه ايران، هيچكدام به اندازه روند خطرناكي كه مدتي است شكل گرفته و در نهايت ظرافت و دقت با برنامههايي كه از پيش تدوين شدهاند، مديريت ميشود، براي ايران اسلامي، ملت شريف ايران و نظام جمهوري اسلامي ايران، خطرآفرين نبودهاند. اگر در دورههاي پيشين دشمن روياروي ملت ايران ايستاده بود و ميجنگيد، اگر تا ديروز سازمان نفاق در چارچوب عنوان سازمان مجاهدين خلق و شعبههاي زيردستي آن، تاب مستوري و نقابپوشي را در خرداد سال 60 از دست داد و يكسره به جرياني معاند تبديل شد كه به عنوان گرداني از گردانهاي ارتش صدام در تجاوز به ايران اسلامي به او خدمت ميكرد، اينك تشخيص دوست از دشمن چندان مانند دورههاي پيشين، آسان و سهل نيست. چرا؟ دشمن ديگر نقاب حقوق بشر به چهره نميزند، دشمن ديگر دست به ترورهاي كور و نافرجام نميزند، چرا كه دريافته است هر چه بر شمار شهيدان اين ملت افزودهتر شود، ملت در راستاي اعتقادات خويش پاي استوارتر ميشود و ايستادگي او سختتر و غيرقابل شكست. دشمن ميداند كه حتي صدور قطعنامهها و بيانيهها، تحريمهاي يك جانبه يا چند جانبه، بههيچ رو در اراده ملت شريف ايران موثر نيست و نخواهد بود...