تب جام جهانی در پارک های شهر تهران

اگر ما از دیده شدن سریالهای خارجی نامتناسب با فرهنگ ایرانی اسلامی نگران هستیم باید از این فرصت ها استفاده کنیم.

کد خبر : 115265

مشاور اجرایی رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران گفت: «خوشبختانه استقبال بسیار خوبی از نمایش بازی‌های جام جهانی در پارک‌ و بوستان های تهران به عمل آمده است به گونه‌ای که یک شی در حین بازی، دوهزار نفر در پارک لاله حضور داشتند و پارک ملت نیز آنقدر جمعیت زیادی در خود جای داده بود.» به این بهانه خبرنگار «فردا» نیز به پارک ملت رفت تا گزارشی از این رویداد و نظر مردم تهیه نماید. آنچه در ذیل می اید متن کامل این گزارش است: رفته بودم پارک و بین مردمی که برای تماشای فوتبال آمده بودند می چرخیدم و به چهره های آنها نگاه می کردم. یک حس رضایت و شور و حال عجیبی بین همه بود. قشنگ می شد نزدیک شدن دلها، گرمای محبت و صمیمیت افرادی که شاید فقط برای یکساعت و نیم قرار است به بهانه تماشای فوتبال کنار هم باشند را حس کرد. جالب تر اینکه جمعیت به صورت خودکار و خودجوش نظم پیدا کرده بود و هیچکس برای کس دیگری مزاحمتی ایجاد نمی کرد. در بین جمعیت از همه اقشار جامعه وجود داشت، با هر سن و سال! در حین تماشای بازی مرتب جایم را عوض می کردم و بعد از اتمام بازی سراغ مردم رفتم تا در مورد پخش فوتبال به این سبک و سیاق سر بحث را باز کنم و به صورت غیر مستقیم نظرشان را بدانم. پیرمرد بازنشسته : آقا خدا پدر شهرداری را بیامرزه؛ من که با این حقوق بازنشستگی اصلاً وسعم نمی رسه یه تلویزیون درست و حسابی بخرم، چشم و گوشم هم که معیوبه؛ ولی این تلویزیون خیلی خوبه؛ دستشون درد نکنه. اصلاً اگر شهرداری مایل بود می تونه بیاد یکی از این ها را بالای پشت بام خونه ما نصب کنه. (بلند می خندد) دانشجوی رشته رسانه : فلسفه این کار هر چی که هست، خوب یا بد، فعلاً که علی الحساب کار خوبی بوده و امیدوارم به این بهانه به سمت داشتن شبکه های تلویزیونی شهری برویم؛ اگر ما از دیده شدن سریالهای خارجی نامتناسب با فرهنگ ایرانی اسلامی و روی آوردن مردم به ماهواره نگران هستیم باید از این فرصت ها استفاده کنیم. چه ایرادی دارد که یک سری فیلم و سریال مخصوص این تلویزیون های شهری ساخته بشود یا حتی این تلویزیون ها اقدام به پخش مجدد خیلی از سریال های قدیمی بکنند. این خودش ابزار رسانه ای خیلی مفیدی است. امشب من ترغیب شدم که پایان نامه دانشگاهی را در این مورد بنویسم. دانشجوی خوابگاهی : من همیشه فکر می کردم فوتبال دیدن توی خوابگاه های دانشگاه لذت دارد ولی هیچ وقت فکر نمی کردم که با مردم کوچه و خیابان فوتبال دیدن تا این حد لذت بخش باشه. جالب تر اینکه از همه سنی هستند. خیلی ذوق می کنم وقتی می بینم خانم های سالمند هم با همان شور و حرارتی که من و همسن و سالهای من پیگیر مسائل جام جهانی هستیم آنها هم مطلع و حتی صاحبنظر هستند. مطمئناً برای بازی بعدی هم اتاقی هایم را هم می آورم. جوان : من پدرم اصلاً فوتبالی نیست. بنده خدا میگرن هم دارد و به خاطر رعایت حالش نمی شود توی خونه صدای تلویزیون را موقع فوتبال بلند کنم یا وقتی تیمی گل می زند اونجوری که دلم می خواهد خوشحالی و شادی کنم. اینجا تا شد در حد معمول و معقول شلوغ بازی در آوردم. خیلی تخلیه روحی خوبی بود. البته سینماها هم از امسال شروع کرده اند به پخش فوتبال های جام جهانی ولی خب خیلی ها مثل من توانایی مالی برای خرید بلیط هر بازی را ندارند. جوان : من اکثر فوتبال ها را میرم ورزشگاه و از نزدیک می بینم. فقط میخوام یه چیز را بگم. اون هم اینکه مردم ما به خدا مردم خوبی هستند. یعنی اگر خیلی از کارها را به دست مردم بسپاریم و به مردم واقعاً در عمل و نه فقط در حرف اعتماد کنیم، نتیجه خوبی می دهد. این تماشای فوتبال بصورت دسته جمعی و خانوادگی می تونه شروع خوبی باشه برای اصلاح جو نامناسب ورزشگاه های فوتبال. حالا دیگه چطوری و با چه برنامه ای اون را باید نشست و دقیق بنامه ریزی کرد. پیرزن : من فوتبال بلد نیستم؛ راستش اصلاً نمی دونم چرا این همه آدم دنبال یک توپ می دوند. خب به هر کدام یک توپ بدهند.(می خندد) من این دوتا نوه ام (اشاره می کند به دوتا دختر نوجوانی که کنارش نشسته اند) را آوردم اینجا که فوتبال ببینند. گناه دارند بندگان خدا، خب دخترها هم حق تفریح دارند. پدر و مادرشان هم اینقدر درگیر کار و زندگی هستند که فرصت کافی ندارند به اینها رسیدگی کنند. پسر نوجوان : خوبه! خیلی توپه! خیلی! ما که توی خونه یا بابامون می خواهد اخبار ببینه یا مامانمون می خواهد سریال ببینه. اینجا آدم مطمئنه که تا اخر فوتبال کسی کانال تلویزیون را عوض نمی کنه. دمشون گرم. خیلی حال می ده. مرد چایی فروش : خدا را شکر به برکت این کار ما هم کاسبی خوبی کردیم. به چند نفری هم یک جورایی سرپرست بودند و خودجوش مردم را منظم و مرتب راهنمایی و اوضاع را کنترل می کردند چندباری چایی رایگان دادم تا خستگی از تنشان در بیاید. *** این ها و خیلی حرف های دیگر که از گوشه و کنار می شنیدم یکطرف، صحبت های آن دانشجوی رسانه یکطرف. چقدر دلم می خواست چندنفر از مسئولین فرهنگی و رسانه ای و ... در بین مردم پارک حضور می داشتند تا هم حال و هوای امشب را می دیدند، شاید فرجی در بخشی از رویکردهای کلان فرهنگی می شد. شاید هم نه!

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: