گفتوگوهاي اصولگرايي ضرورتها و هدفها
سرمقاله تهران امروز: اين روزها صداهايي از اصولگرايان براي آغاز گفتوگوهايي جدي و منسجم شنيده ميشود. پيش از اين نيز تحركاتي در اين راستا از سوي دو تشكل روحاني اصولگرا (جامعه روحانيت مبارز تهران و جامعه مدرسين قم) براي تشكيل كميتهاي مشترك صورت گرفت. گرچه برخي از اين تحركات و گفتارها، ناشي از برخي نگرانيهاست اما با توجه به مختصات حوزه سياست، آغاز گفتوگوهايي كه بايد با ويژگي «فراگيري» توافقگرايانه، اصولمحور و شاخصمند باشد ضروري به نظر ميرسد. هركدام از خصلتهاي برشمرده را ميتوان عناصر در حاشيه تعاملات اصولگرايانه حوزه سياستورزي دانست. واقعيت آن است كه اصولگرايي صرفا نه به تابلو است و نه به عنوان بلكه چتري است بر فراز عملكردها، رويكردها و اهداف كه بايد گسترانده شود. شرايط فعلي كشور نيز بهگونهاي است كه اگر نگاه فراگير و معطوف به توانمندسازي سياسي، اقتصادي و فرهنگي كشور با شاخصهاي مهمي چون ولايتپذيري، وسعتنگري و آرمانخواهانه بر رويكرد اصولگرايي حاكم شود و اجزا و اعضاي مختلف به آن پايبندي در قول و عمل داشته باشند، آنگاه سپهر اصولگرايي مظروف همه ظرفيتهاي كشور خواهد بود. اين مسير برخلاف رويه كنوني برخي از گروهها و مدعيان اصولگرايي است كه در نگاه آنها به اين مفهوم دايره چنان تنگ است كه بسياري از اصولگرايان اصيل نيز در خارج آن قرار ميگيرند و برخلاف سياست جذب حداكثري، رويه دفع حداكثري دارند. مسئله حائز اهميت ديگر آن است كه اصولگرايي شايد بينياز از تعريف و بازتعريف نباشد. ادامه از صفحه اول:اين مسئله از آن جهت حائز اهميت است كه اصولگرايي در ذات خود بايد پيشرونده، انتقادپذير و تحولخواه و معطوف به اهداف نظام و تامينكننده اهداف و آرمانهاي اصولي انقلاب و كشور باشد. اگر امروز بزرگان اين جريان مسير آمده را مورد مداقه قرار ندهند و در موارد لازم رهنمودها و تذكرات اصولگرايانه را در معرض دستاندركاران و فعالان ميدانهاي اجرايي در حوزههاي وسيع دولتي، عمومي و... قرار ندهند، فردا براي مردم قضاوت درباره آثار رويكرد اصولگرايي، ممكن است مشوشانه و تعارضآميز باشد. بديهي است اصولگرايي با هر روش و منشي درنهايت بايد موجبات كارآمدي نهادين در نهاد سياست و اجرا را تحقق بخشد. كارآمدي دين در اداره كشور، برچيدن فاصلهها و تبعيض، گستراندن سايه عدالت، حفظ و تداوم استقلال كشور در برابر قدرتهاي ديگر و... هر يك شاخههايي از رودخانه معطر اصولگرايي است كه هدفي جز سيراب كردن انقلاب و رفع عطش مردم ندارد.