پشت پرده توافق روسيه و آمريکا عليه ايران
بهرام گل زاده
دو رويداد ماه اخير را پس از پيمان استارت 2 شايد بتوان از جمله نکات برجسته و جديد روابط آمريکا و روسيه دانست. يکي مواضع چند ماه اخير رهبران مسکو درباره پرونده هستهاي جمهوري اسلامي به رغم منافع مشترک اقتصادي و امنيتي روسيه با ايران، که بسيار متفاوت از گذشته بوده و هست. دوم آزادي جاسوسان روسي دستگير شده در آمريکا، سرعت آن، با وجود تبليغات آمريکاييها در اين ارتباط، غيرمتعارف بود. مواضع اخير روسيه ذهن هر شنونده و تحليلگر و آگاه سياسي را به خود مشغول ميکند! به خصوص آخرين موضع اين کشور که از لسان ديميتري مدوديف جاري شد، بسيار تامل برانگيز است. رئيس جمهوري روسيه براي نخستين بار گفت: جمهوري اسلامي ايران به توانايي توليد تسليحات اتمي نزديکتر ميشود. وي ادامه داد: ايران به راههايي که ميتواند به ساخت بمب اتمي منتهي شود نزديکتر ميشود. اين سخنان، براي نخستين بار از زبان يک مقام عاليرتبه روسيه و به دنبال همراهي اين کشور با آمريکا و اتحاديه اروپا، در صدور چهارمين قطعنامه تحريم شوراي امنيت سازمان ملل متحد عليه تهران، شنيده شد. و اين در حالي است که از يک سو، بيانيه تهران در خصوص پرونده هستهاي ايران، که با حضور برزيل و ترکيه به تصويب رسيد، آنچنان به مذاق رهبران مسکو خوش نيامد و با اما و اگرهايي رو به رو شد. از سوي ديگر، مقامات روسي اخير از زبان تند در پاسخ به رئيس دولت ايران، استفاده کردند. اما روسها در کنار اين مواضع متفاوت از گذشته خود، به اين نکته نيز اشاره کردند که سوخت نيروگاه اتمي بوشهر را تحويل خواهند داد و مقامات سازمان انرژي اتمي ايران زمان تحويل را پايان تابستان اعلام کردند. نکته مهم و قابل تامل از نظر نگارنده آن است که ارتباط ميان آزادي تعداد 10 تن از جاسوسان روسي که به تازگي در آمريکا، دستگير شده بودند با موضع اخير مدودف چيست؟! آيا توافقي پشت پرده ميان مسکو و واشنگتن صورت گرفته تا روسيه در قبال آزادي جاسوسان از سوي آمريکا، موضع سخت و کم نظير در ارتباط با برنامه هستهاي جمهوري اسلامي ايران اتخاذ کند؟! آيا تجديدنظر دوباره روسيه براي تحويل سوخت هستهاي نيروگاه بوشهر و خودداري از تحويل و بهانه جويي دوباره متصور است؟ آيا مسکو، براي جلب رضايت واشنگتن و کسب امتياز بيشتر، فشار به جمهوري اسلامي را افزايش خواهد داد؟