تهران امروز: عزت، شرط اول سياست خارجي
حسين رضايي
سخنان چند باره محمود احمدينژاد رئيس جمهور براي گفتوگوي مستقيم با رئيسجمهور آمريكا و پاسخ منفي كاخ سفيد به اين درخواست، اين سوال اساسي را ايجاد كرده است كه مبناي كارشناسي پيشنهاد رئيس جمهور چيست و چرا در شرايطي كه آمريكا به پرچمدار تحريمها عليه ايران تبديل شده است و از سوي ديگر قدرت نظامي خود را به رخ ميكشاند و فرمانده ارشد اين كشور از وجود نقشهها براي حمله به ايران سخن ميگويد اما در همان حال هم عاليترين مقام اجرايي كشور از يك تريبون عمومي از آمادگي براي گفتوگو با رئيس جمهور چنين كشوري سخن گويد؟ جالبتر اينكه رئيس جمهور ايران خود تاكيد دارد كه براي بار چندم است كه خواستار گفتوگو با روساي جمهور آمريكا از بوش تا اوباما بوده است و البته درخواستهاي او هم يا بدون پاسخ مانده يا از سوي طرف مقابل پذيرفته نشده است. رئيسجمهور هر چند خواسته خود را در قالب مناظره يا گفتوگوي رو در رو با رئيسجمهور آمريكا و در حضور رسانهها مطرح ميكند اما در عرف ديپلماتيك معناي سخنان رئيسجمهور چيزي جز درخواست رسمي از سوي عاليترين مقام اجرايي كشور براي گفتوگو با طرف مقابل يعني آمريكاييها به دست نميآيد. از همين رو مقامات آمريكايي هم از اين فرصت استفاده كرده و با ژستي ديپلماتيك درخواست رئيسجمهور ايران را براي گفتوگو رد ميكنند و در عين حال از ايران ميخواهند پاي ميز مذاكرات هستهاي بنشيند. نحوه بيان مقامات كاخ سفيد جز با انگيزه تحقير بر زبان نيامده است و در همان حال هم رسانههاي بينالمللي تيتر ميزنند كه آمريكا درخواست گفتوگوي رئيس جمهور ايران را رد كرد. حال سوال اين است كه مبناي دولت براي پيشنهادي كه نوع واكنش مقامات آمريكايي به آن هم قابل تشخيص بود، چيست؟ حفظ پرستيژ ديپلماتيك كشور در عرصه بينالملل كه در ترجمان سياست خارجي ما از ان تحت عنوان «عزت» ياد ميشود، يكي از وظايف و تكاليف اصلي دولت است. اين براي بار چندم است كه رئيس جمهور محترم آزموده را دوباره ميآزمايد. از آن مهمتر درخواست گفتوگو يا به قول رئيس جمهور مناظره در حضور رسانهها با رئيسجمهور كشوري كه عملا و علنا شمشير آخته تحريم و پنجه تبليغاتي تهديد نظامي عليه ايران را به كار گرفته است، چه تاثيري ميتواند داشته باشد؟ آيا غير از اين است كه زمينه بهرهبرداري تبليغاتي براي طرف مقابل را فراهم كردهايم تا در برابر دوربين رسانهها ژست ديپلماتيك بگيرد و درخواست رئيس جمهور ايران را ناشي از تاثير تحريمها و نوعي عقبنشيني جلوه دهد؟