تراز دولت اسلامي
اصليترين هدف نهضت امام خميني و قيام مردم ايران براي برپائي انقلاب اسلامي و تأسيس نظام جمهوري اسلامي اين بود كه دولت ايران يك دولت اسلامي باشد. نه امام خميني و نه ياران ايشان و نه مردمي كه با ايشان همراهي كردند، اين نهضت و انقلاب را با هدف اينكه خودشان به منصب و مقام برسند برپا نكردند. امام، تا سه سال بعد از پيروزي انقلاب، اجازه ندادند روحانيون براي رياست جمهوري كانديدا شوند و بعد از آنكه تجربه منفي بني صدر پيش آمد و اولين رئيسجمهور به مردم و انقلاب و نظام خيانت كرد و ترورها و انفجارهاي سنگين سال 60 پيش آمد كه در جريان آن حوادث تلخ، آيتالله بهشتي رئيس قوه قضائيه، محمدعلي رجائي رئيس جمهور، حجت الاسلام محمدجواد باهنر نخستوزير و تعدادي از وزرا و نمايندگان مجلس و شخصيتهاي قضائي و سياسي و ائمه جمعه به شهادت رسيدند، نظر امام تغيير كرد و به روحانيون اجازه ورود به انتخابات رياست جمهوري را دادند. نمونه ديگر، فرزند خود ايشان مرحوم حاج احمد آقاست كه عليرغم اصرار زياد بني صدر و بعضي ديگر از مقامات دولتي، امام حاضر نشدند فرزندشان منصب و مقام دولتي بپذيرد و اين امر را در حيات خود براي همهي فرزندانشان مقرر داشتند. امام، با عدم دخالت روحانيت در سياست و ساير مسئوليتها البته مخالف نبودند و اموري از قبيل تصدي امور قضائي و نظارت و همينطور قانونگذاري را براي روحانيون نه تنها مجاز بلكه لازم و گاهي واجب ميدانستند. اين واقعيت نشان ميدهد كه هدف امام و ياران و همراهان ايشان از انقلاب اسلامي رسيدن به مقام و منصب نبود. آنها در پي برپائي يك نظام حكومتي بودند كه احكام اسلام در آن پياده شود و دين آنچنان كه در دوران حكومت پهلوي به حاشيه رانده شده بود و دولتها رفتار ضد ديني داشتند و بي ديني را در عرصههاي مختلف زندگي مردم ترويج ميكردند، با زندگي مردم بيگانه نباشد. آنهمه مبارزه و شهادت و تحمل زندان و شكنجه و تبعيد براي اين بود كه ايران دولتي داشته باشد تراز دولت اسلامي. تراز دولت اسلامي را امام خميني در نام و عنوان، "جمهوري اسلامي" تعريف كردند و در ساختار، همان كه در قانون اساسي جمهوري اسلامي آمده و در عمل، همان كه خود امام با بيانات و پيامها و توصيهها و موضعگيريهاي خود به همگان نشان دادن. امام، در طول ده سال و چهار ماه رهبري در دوران استقرار نظام جمهوري اسلامي و قبل از آن در طول 17 سال رهبري انقلاب، از 1341 تا 1357، علاوه بر مشخص كردن مسير حركت، هر جا لازم بود بدون فوت وقت و با نهايت صراحت و شفافيت به تصحيح انحرافات ميپرداختند و راه صحيح را نشان ميدادند و تراز دولت اسلامي را معرفي ميكردند. تهذيب نفس، صداقت، بزر گ منشي، قدرشناسي، قانونمندي، سخت كوشي، تقواي قلبي، گفتاري و رفتاري، خدمت بيمنت به مردم، پاسداري از اصول و آرمانها و ارزش ها، دشمن شناسي، انتقادپذيري، حفظ موازين در برخورد و تعامل با دوست و دشمن، پرهيز از تفرقه و تلاش براي وحدت، محورهاي اساسي مورد نظر و توصيه و عمل امام خميني براي معرفي دولت تراز اسلامي بودند. اينها را ميتوان در آثار برجاي مانده از امام و در سيره عملي ايشان جستجو كرد كما اينكه راز محبوبيت امام و نفوذ اين عزيز دوران در قلب ملتها را نيز ميتوان در همين آثار و همين سيره يافت. اين "تراز" را ميتوان براي همهي دولتها ترازو قرار داد و ميزان تعهد آنها به خط امام را سنجيد و به اين سئوال پاسخ داد كه: آيا منطبق با تراز دولت اسلامي هستند يا نه؟ كساني كه تلاش ميكنند عملكرد مسئولان و رزمندگان در جنگ تحميلي و دفاع مقدس را زير سئوال ببرند، با اين جمله امام خميني در پيام سوم اسفند 1367 مواجه خواهند شد كه فرمود: "ما در جنگ براي يك لحظه هم نادم و پشيمان از عملكرد خود نيستيم" (صحيفه امام جلد 21 صفحه 284.) اين فراز از پيام مهم و معروف امام كه استراتژي نظام جمهوري اسلامي در آن تبيين شده، براي اين روزها و براي كساني كه با تحليلهاي غلط و سياست بازانه خود ميخواهند افتخارات گذشته به ويژه دوران دفاع مقدس را زير سئوال ببرند و كساني را كه در ايجاد آن افتخارات نقش داشتند بكوبند بسيار افشا كننده و عبرت آموز است. همين سياست را براي تقواي قلبي و گفتاري و رفتاري هم سراغ داريم. امام در عين حال كه بذر كينه و بغض نسبت به آمريكا و انگليس و رژيم صهيونيستي و ساير مستكبران را در دلهاي مردم ميافشاند، هرگز از چارچوب الفاظ متين در بيان مطالب خود خارج نشد. اين، درس مهمي براي همهي دولتمرداني است كه در نظام جمهوري اسلامي مسئوليتي برعهده دارند. سخت كوشي، پيگيري و كار زياد براي سرعت بخشيدن به رشد سازندگي ايران، همواره مورد نظر و توصيه امام خميني بود. ديدار با كارگران در اولين ماههاي بعد از پيروزي انقلاب اسلامي و تشويق آنها به كار و تلاش و تأكيد بر اين توصيه تا آخرين لحظات حيات از ويژگيهاي امام خميني در اين زمينه بود. اين، همان چيزي است كه در پيام نوروزي امسال رهبر معظم ا نقلاب تحت عنوان "همت مضاعف و كار مضاعف" تجلي يافت. دولتي كه ميخواهد در تراز اسلامي عمل كند بايد اين دستورالعمل را سرلوحه كار خود قرار دهد و به شكلهاي مختلف "فرهنگ كار كردن" را ترويج نمايد. افزودن تعطيلي بر تعطيلات متراكم موجود و كاهش ساعات كار ادارات در ماه مبارك رمضان، نه تنها با اين دستورالعمل سازگاري ندارد بلكه ناخودآگاه اسلام را دين تنبلي و كم كاري معرفي ميكند. مهمتر آنكه نبايد در اين قبيل امور به انتقادهاي سازنده بي توجهي شود. دولت تراز اسلامي آنست كه از نقطه نظرهاي كارشناسانه و انتقادهاي منصفانه استقبال كند و با تصحيح عملكردهاي خود به آحاد مردم درس انعطاف در برابر انتقادهاي سازنده بدهد. در زمينه تبعيت از قانون نيز همين واقعيت را بايد جاري دانست. حتي اگر رئيس دولت نظر موافقي با يك قانون نداشته باشد، جايگاه ويژه او كه براي جامعه نقش آموزندگي و الگودهي دارد ايجاب ميكند همراه با روشن نمودن نظر خود، در كمال خضوع به آن قانون عمل كند. اين روش، به مردم ميآموزد كه به افق بالاتر نگاه كنند و بزرگ منشي و گردن نهادن به تصميمات جمعي را تمرين نمايند و مانع هرج و مرج و ديكتاتوري و استبداد شوند. همين روشهاي منطقي و قانونمندانه است كه به جلوگيري از تفرقه و تقويت وحدت ميانجامد و قدرت و عزم ملي را افزايش ميدهد و به دولت و ملت اين امكان را ميدهد كه در برابر دشمنان دست بالا داشته باشند و از موضع قدرت برخورد كنند. تمكين در برابر قانون توسط دولتمردان، در روابط اجتماعي و اقتصادي آحاد جامعه نيز اثر مطلوب ميگذارد. اگر اين روزها روند قيمتها بدون حساب و كتاب رو به افزايش است، يكي از دلايل آن اينست كه فروشندگان به پيروي از بعضي مسئولان، خود را به موازين قانوني پاي بند نميدانند. نپذيرفتن نصايح مشفقانه خيرخواهان توسط اين قبيل ا فراد نيز نوعي تبعيت از بعضي مسئولان است كه وقتي خود يا همكارانشان سخن نادرستي ميگويند از آنها حمايت ميكنند و حاضر نيستند حتي نظر منطقي دوستان خود را بپذيرند و از مسيري كه ميروند بر گردند. مجادلات مربوط به موضوع بدحجابيها، اظهارات مربوط به "مكتب ايراني" و اينكه "انسان ميتواند خدا شود" نمونههاي روشن اين مباحث هستند. اصولاً افرادي كه در مقولات ديني صاحبنظر نيستند نبايد در اين زمينهها اظهارنظر كنند و اگر به هر دليل وارد اين عرصه شدند هنگامي كه با انتقاد صاحبنظران مواجه ميشوند بايد انتقادها را بپذيرند و عذرخواهي و تصحيح كنند. اصرار بر نظر انحرافي و نظر دولت دانستن سخناني كه بعضي دوستان و حاميان سرشناس دولت درباره آنها تا حد شرك آلود بودن و سخن غير خوديها و حتي در تضاد با امنيت ملي دانستن پيش رفتند، دولت را از "تراز دولت اسلامي" دور ميكنند. مردم را نبايد دور از فهم و درك نسبت به اين مسائل فرض كرد. مردم همهي حركات و سكنات و گفتهها و رفتارهاي دولتمردان را رصد ميكنند و هر چند بسياري مواقع چيزي نميگويند ولي در درون خود براي تك تك اين موارد قضاوت دارند. آنها براي اقامه دولت اسلامي شهيد دادهاند و فداكاري كردهاند و به همين دليل توقع دارند همهي رفتارها و گفتارهاي دولتمردان منطبق بر موازين باشد و "دولت تراز اسسلامي" داشته باشند. بالاتر از مردم، خداست كه بر همهي امور ناظر است و به فرموده امام خميني "عالم محضر خداست". كساني كه "تراز دولت اسلامي" را رعايت نميكنند براي خدا چه جوابي دارند؟