اصولگرايان و آينده پيش رو

امير محبيان

کد خبر : 118237

سرمقاله رسالت: جريان اصولگرايي به مقطعي حساس و ويژه در تاريخ حيات سياسي خود رسيده است. کشف و تبيين علل پيدايش چنين شرايطي را به آينده واگذار مي کنيم ولي بي گمان چنانچه چهره هاي شاخص جريان اصولگرا بر اين واقعيت که "اصولگرايي بايد باز تعريف شود" تاکيد نموده اند، اين جريان موثر و ريشه دار در مقطع کنوني بايد پرسش هاي مهم ذيل را پاسخ دهد: الف- آيا تصوير "اصولگرايي" موجود مطلوب است يا خير؟ و يا صرفا اسم مشترک بر همه آن کساني است که جريان تجديد نظر طلب را نفي مي کنند؟ به عبارتي، آيا با تحولات شديد پديد آمده سياسي و حذف و يا سکوت و يا حضور غير موثر رقيب تاريخي اين جريان، اکنون ما شاهد "اصولگرايي" هستيم يا "اصولگراياني" که در نام و عنوان مشترک ولي در گرايش ها مختلف الجهت و بعضا در مسيرها متنافر؟ ب- با توجه به مسائل نوپديد جامعه ايراني و پرسش ها و معضلات نسل نو، تعاريف، تقسيم بندي ها، مراجع فکري و خط مشي ها و رويکردهاي پيشين اصولگرايان براي اداره صحنه سياسي کافي و مفيد است يا خير؟ ج- آيا روابطي که پيش از اين توسط جريانات و احزاب اصولگرا با يکديگر، با شيوخ و ريش سفيدان، با روحانيت و تشکل هاي روحاني و حتي با مقام ولايت تعريف شده است، هنوز کارايي دارد يا پس از حدود سه دهه بايد تعاريف جديدي را پيشنهاد کرد؟ د- فضاي سياسي آينده را چگونه بايد ترسيم کرد؟ در رقابت با اصلاح طلبان جديد، در رقابت با اصلاح طلبان باقيمانده، در فضاي بدون رقابت و يکه تازانه، يا در رقابت با نيروهاي اصولگراي ديگر؟ يا به عبارتي نبرد اصولگرا- اصولگرا. هƒ - و حتي فراتر از همه اين ها، با توجه به دستاوردهاي به دست آمده طي سه دهه بويژه دهه اخير آيا بايد سطح توقع حکومتي در حوزه دينداري از توده مردم چون گذشته تعريف شود و يا تعاريف جديدي ممکن است که گستره بيشتري را زير چتر ارزش هاي نظام جمع کرده و از سطح اصطکاک حکومت با مردم بکاهد؟ واقعيت آن است که همواره بر طبل "فقر تئوريک" جريان اصلاح طلب کوبيده ايم ولي بايد بپذيريم که "اصولگرايان" نيز علي رغم اتصال به منابع بسيار مهم علمي در حوزه و دانشگاه هيچ گاه تلاشي جدي براي افزودن بر غناي تئوريک خود و پاسخگويي راهبردي به پرسش هاي نظام ننموده اند. بر اين باورم که اصولگرايان در اين برهه حساس بايد: 1- به تعريف مجدد اصولگرايي پرداخته و شاخصه هاي ملموسي را براي آن در سطح انديشه، قول و فعل ارائه نمايند. 2- روند گذشته به صورت جدي آسيب شناسي شده و اشکالات حرکتي که منجر به بروز زيان براي نظام شده و يا درمواردي باعث شده اصولگرايان نتوانند نقش سپر دفاعي مناسبي را براي نظام ايفا کنند، شناسايي و سپس پاسخ داده شود. 3- با نگاهي آينده پژوهانه، آرايش سياسي آتي کشور در همه سناريوهاي محتمل واقع بينانه طراحي شود. 4- اگر رهبري يا مديريت واحد اصولگرايان در حال حاضر به دليل تعارض چهره هاي شاخص و يا معضلات فيما بين امکان پذير نباشد، حداقل ستاد فراگير يا شوراي عالي اصولگرايان شکل گرفته و در وهله نخست با تصويب مانيفست يا اعلاميه مواضع و رويکردهاي کلان جريان اصولگرا به ساماندهي وضعيت موجود بپردازد. طبعا لازمه اين امر وزن کشي مجدد نفوذ رجال سياسي، مذهبي اصولگرا و احزاب نه از منظر حضور در مناصب سياسي بلکه از جهت ميزان نفوذ و پذيرش مردمي است. در اين راستا، طبعا گردآمدن اصولگرايان حول سه محور عقلانيت، اعتدال و دينداري مسئولانه مي تواند بر سهولت امر بيفزايد.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: