پوکه معدنی و فرق آن با سایر سنگ ها

سنگ ها همان چیزی هستند که پوسته زمین از آن ساخته شده است. آنها کوه ها و کف اقیانوس هستند. آنها در همه جای زمین هستند، اما اغلب در زیر خاک مدفون هستند. سنگ ها از مواد معدنی مانند کوارتز، کلسیت، فلدسپات و میکا ساخته شده اند. بیشتر سنگ‌ها از بیش از یک کانی ساخته می‌شوند، اما انواع کمی وجود دارند که تنها از یک کانی ساخته می‌شوند. کانی ها سنگ نیستند، سنگ ها از مواد معدنی ساخته شده اند. یک ماشین از فولاد، شیشه و پلاستیک ساخته شده است. سنگ مانند ماشین است، ماده معدنی مانند فولاد یا شیشه یا پلاستیک است

پوکه معدنی قروه

پوکه معدنی قروه یک سنگ آتشفشانی بیرون زده است. معمولاً رنگ پریده و بسیار سبک وزن است. این نوع گدازه به عنوان یک شیشه آتشفشانی تاولی شناخته می شود. Vesicular یک کلمه فانتزی برای "پر از حباب های هوا" است. هنگامی که یک آتشفشان فوران می کند، گازها خارج می شوند و باعث خنک شدن سریع و کاهش فشار گدازه مذاب اطراف می شوند و آن را با حفره های هوا پر می کنند. این منجر به یک سنگ آنقدر سبک می شود که اغلب شناور می شود! 

فوران های پوکه معدنی 

پوکه در حوادث آتشفشانی بسیار انفجاری تشکیل می شود. ماگمایی که پوکه را تشکیل می دهد اغلب ریولیت است، سنگی که حاوی مقدار زیادی سیلیس است. سیلیس ماگمای ریولیت را بسیار متراکم یا چسبناک می کند. در این مخلوط ماگمایی ریولیت، گازهای محلول زیادی وجود دارد. با اضافه کردن فشار بالای گازهایی که سعی در فرار دارند، فوران‌های شدیدی خواهید داشت که گدازه‌ها را به اتمسفر بالا می‌فرستند، جایی که خیلی سریع سرد می‌شود. فشار گازهای به دام افتاده به طور ناگهانی آزاد می شود و حفره های هوا تشکیل می شود. یک نمایش ساده از این می خواهید؟ فقط یک قوطی نوشابه را تکان دهید و روی آن را بریزید! 

به نقل از مهندس اکبر بدری قره چال مدیر عامل شرکت طبیب فوران های پوکه می توانند بزرگ باشند! در واقع آنقدر بزرگ هستند که می توانند اطراف آتشفشان را با صدها فوت پوکه بپوشانند. اگر فوران در نزدیکی آب اتفاق بیفتد، قایق‌های پوکه به قدری ضخیم که می‌توانند سال‌ها شناور بمانند روی سطح ایجاد می‌شوند. این قایق‌های پوکه برای کشتی‌های اقیانوسی که در دریا حرکت می‌کنند خطراتی ایجاد می‌کنند. 

پوکه در سراسر غرب ایران استخراج می شود. در حالی که اورگان بیشترین تولید را دارد، نوادا، آیداهو، آریزونا، کالیفرنیا و نیومکزیکو نیز مکان هایی هستند که این سنگ آذرین استخراج می شود. 

پومیس نوعی پوکه با ذرات بسیار ریز دانه است. همچنین به عنوان خاکستر آتشفشانی شناخته می شود، می تواند در طول فوران ها به اتمسفر دمیده شود و در مناطق صدها مایل دورتر از فوران اصلی پخش شود. 

پوکه راه خود را در بسیاری از کاربردهای شگفت انگیز پیدا می کند. هنگامی که در بتن قرار می گیرد، آن را سبک تر می کند. بتن سبک در بسیاری از مصالح ساختمانی استفاده می شود. این یک پاک کننده و براق کننده ساینده است و در بسیاری از محصولات خانگی یافت می شود. پوکه جامد، اما متخلخل اضافه شده به خاک، به هوا و آب اجازه می دهد تا از آن عبور کند. حتی برای جایگزینی خاک در هیدروپونیک استفاده می شود

سنگ رسوبی

از ذرات به نام رسوب تشکیل می شود که از سنگ های دیگر فرسوده می شوند. ذرات شن، سیلت و خاک رس هستند. شن بیشترین ذرات را دارد در حالی که خاک رس کوچکترین ذرات را دارد. اگر سنگریزه های زیادی با ماسه مخلوط شده باشد به آن سنگ ریزه می گویند. این رسوب با دفن شدن و فشرده شدن با فشار ناشی از وزن بالای آن به سنگ تبدیل می شود. راه دیگر تبدیل شدن به سنگ، سیمان شدن آن توسط موادی است که در آب حل شده اند. اغلب، هر دو سیمان و تراکم با هم انجام می شود

سنگ دگرگونی

در اثر گرما یا فشار زیاد یا هر دو تشکیل می شود. این فشار می تواند از دفن شدن در عمق بسیار زیاد در پوسته زمین یا از فشار صفحات عظیم پوسته زمین به یکدیگر باشد. هر چه عمق سطح زمین بیشتر باشد، درجه حرارت بالاتر است، بنابراین دفن عمیق نیز به معنای درجه حرارت بالا است. راه دیگری که دمای بالا رخ می دهد زمانی است که ماگما از پوسته بالایی زمین بالا می رود. بسیار گرم است و سنگی را می پزد که از میان آن حرکت می کند. مایعات داغ یا گازهای حاصل از ماگما نیز می توانند باعث تغییرات شیمیایی در سنگ اطراف ماگما شوند

چرخه سنگ چیست؟

صخره ها مانند کوه ها برای همیشه ماندگار نیستند. آب و هوا، آب جاری و یخ آنها را از بین می برد. انواع سنگ ها تبدیل به رسوب می شوند. رسوبات ماسه، سیلت یا خاک رس هستند. هنگامی که رسوب دفن می شود، فشرده می شود و مواد حل شده در آب آن را به هم متصل می کند تا به سنگ رسوبی تبدیل شود. اگر فشار زیادی بر سنگ رسوبی وارد شود یا گرم شود، ممکن است به سنگ دگرگونی تبدیل شود. اگر سنگ ها به اندازه کافی عمیق دفن شوند، ذوب می شوند. هنگامی که مواد سنگی مذاب می شوند، به آن ماگما می گویند. اگر ماگما به سمت بالا به سمت سطح حرکت کند سرد می شود و متبلور می شود و سنگ های آذرین تشکیل می دهد. کل این فرآیند چرخه سنگ نامیده می شود

چه مواد معدنی سنگ ها را تشکیل می دهند؟

فهرست کانی هایی که معمولاً سنگ ها را تشکیل می دهند کوتاه است. با کمی تمرین بیشتر آنها را با دیدن آنها تشخیص خواهید داد. شرح برخی از کانی ها، همانطور که در سنگ ها به نظر می رسند، به شرح زیر است: کوارتز: کوارتز آخرین کانی است که متبلور می شود، بنابراین در سنگ های آذرین هرگز شکل مشخصی ندارد. در سنگ ها صورت های صافی را نشان نمی دهد. معمولاً در سنگهای آذرین خاکستری است. خاکستری، سفید، زرد یا قرمز در سنگ های رسوبی. و خاکستری یا سفید در سنگ های دگرگونی. ظاهری شیشه ای یا گاهی مومی دارد.

فلدسپات‌های پتاسیم*:

(میکروکلین، ارتوکلاز) فلدسپات‌های پتاسیم صورتی یا خرمایی، گاهی اوقات سفید هستند. آنها چهره های صاف و براق را در سنگ های آذرین نشان می دهند. دانه های کریستال معمولا بلوکی و تقریبا مستطیلی هستند. آنها شبیه چین خوبی هستند.

فلدسپات پلاژیوکلاز*:

(آلبیت، لابرادوریت) شبیه فلدسپات های پتاسیمی است، با این تفاوت که سفید تا خاکستری تیره، گاهی سیاه هستند. آنها ممکن است برق آبی یا سبز را نشان دهند.

میکا *:

(مسکوویت، بیوتیت، فلوگوپیت) میکاها دارای لایه های بسیار نازکی هستند که به راحتی پوسته پوسته می شوند (یا می شکنند). در سنگ ها معمولاً پوسته یا لایه های پولکی هستند. مسکوویت نقره ای تا قهوه ای است. بیوتیت سیاه است. فلوگوپیت قهوه ای مایل به قرمز است. فلوگوپیت ممکن است در سنگ مرمر یافت شود.

کلریت*:

مانند میکا، اما پوسته ها معمولاً نازک نیستند و به این راحتی پوسته نمی شوند. رنگ آن سبز متوسط ​​تا تیره، گاهی تقریبا سیاه اما با رنگ مایل به سبز است.

هورنبلند:

هورنبلند سبز تیره تا سیاه است. چهره های تقریباً صاف و براق را در سوزن های نازک تقریبا مستطیلی یا بلند مانند کریستال هایی در سنگ نشان می دهد. هورنبلند معمولا در سنگ های دگرگونی تیره رنگ یافت می شود. گاهی در سنگهای آذرین

اکتینولیت و ترمولیت:

اکتینولیت و ترمولیت معمولاً در تیغه های نازک بلند یا کریستال های سوزنی مانند هستند. اکتینولیت سبز تیره است. ترمولیت سفید تا خاکستری است. کریستال ها ممکن است موازی یکدیگر باشند یا از یک نقطه پخش شوند. اکتینولیت معمولا در شیست یا گنیس یافت می شود. ترمولیت ممکن است در سنگ مرمر یافت شود.

الیوین*:

الیوین در سنگها به رنگ سبز زیتونی تا زرد متمایل به سبز است. در سنگ ها در دانه های گرد است. اگر مقدار زیادی از آن باشد، تقریباً شیرین است. بیشتر در سنگهای آذرین تیره رنگ یافت می شود.

کلسیت و دولومیت:

رنگ آن معمولاً سفید است، اما در صورت ناخالصی می تواند رنگ های دیگری نیز داشته باشد. دانه های کریستال چهره های براق صاف را نشان می دهند که اغلب شبیه متوازی الاضلاع هستند. کلسیت و دولومیت هر دو نرم هستند. آنها به راحتی با یک نقطه فولادی خراشیده می شوند. کلسیت پودر شده در سرکه سفید می جوشد. دولومیت نمی کند. مواد معدنی در سنگ آهک یا دولوستون (سنگ دولوستون، کانی دولومیت) و مرمر یافت می شود.