کشاورزی در دور باطل

عبدالحسین طوطیایی / اجازه بدهید وزارت جهاد کشاورزی ناظری ساکت در تغییر کاربری اراضی کشور باشد.

کد خبر : 127488

ازهنگامی که عرصه کشاورزی کشور نفت زده ما با بوی درامد طلای سیاه عجین شد بتدریج این عرصه در ویترینی از تزیینات بوروکراسی نشست تا که دستکش حریر مدرنیسم بتواند دستان پینه بسته کشاورزش را با دروغی بزرگ بپوشاند والبته که این آهنگ متن سالیانی دورتر ازعمر انقلاب اسلامی بوده است که اما همچنان با نواختن خود نمودارهایی از فرسایش را برای مخاطبینی می کشد که با واژه تولید بیگانه شده اند . مدیریت های بخش کشاورزی از آغاز انقلاب اسلامی در تلاش بودند که با برکندن این دستکش شاید که این پینه ها را به زینت پایداری بر تارک استقلال کشور تبدیل نمایند. متاسفانه ثابت شد که سوت کشتی های صادرات نفت رسا تر از ناله نحیف تولید ، گوش حقیقت را در این وادی نا شنوا ساخته است و سیاست های بخش کشاورزی اما بگونه ای دیگر رفت تا که انگشت حیرت در دهان صاحبان علم و نظر آنچنان گزیده که حتی حسرت شنیدن آن ناله نحیف نیز بر دل ها بماند . مردی با مرکبی لاغر و نیزه ای چوبین امد و بانگ برآورد که آمده ام تا که بر عرصه بتن و آهن موجود بذر تولید بکارم و میوه خودکفایی بچینم و بر نادرستی کارپیشینیان مهر تایید بزنم. دیری نپایید که نیزه های چوبین این ادعا ها دربرابر قامت سترگ واردات شکست و راکب آن مرکب نحیف البته توانست به همت جهش درآمد نفت بر عرشه کشتی واردات نشسته و حتی از امواج استیضاح نیز به سلامت بگذرد . اکنون مدیر بخش کشاورزی حال حاضر نیز که از تجربه تلخ سلفش تنها فرو رفتن درحجاب سکوت را آموخته اما حتی در این دیار غریب تولید نیز در معرض استیضاح تعدادی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی قرار گرفته است. جای شگفتی است که در فضایی که قلم های نقد بخش کشاورزی مدتهاست که از فرط نا امیدی و خستگی خشکیده اند اما مدیر کم حرف و البته کم عمل این بخش اما بازهم در حاشیه امن سکوتش آسیب پذیر شده است. خبر استیضاح احتمالی وزیر جهاد کشاورزی، راقم این سطور را بر آن داشت که در پژمردگی موجود اما با ذکر اشاراتی ثابت کنم که اگر نه جوهری در قلم ها اما کورسویی از امید همچنان در دل هایمان هست چرا که باید نا امیدی را چنگال اهریمن شرک بدانیم. در این یادداشت روی سخن با مدیریت بخش کشاورزی ندارم چون می دانم که اگر وی در برابر تند باد استیضاح هم یارای مقاومت نداشته باشد اما قرار نیست در نگاه تنگ موحود از شایستگان شجاع این سرزمین کسی بیاید که بجای دغدغه حراست از خود در اندیشه بقایای این بخش مظلوم باشند. آنها که در تلاشند تنها با جابجایی یک وزیر شاید وجدان خود را از فرسودن سریع این بخش آرام کنند چه بسا آدرسی اشتباهی در دستان خود دارند. بخاطر بسپاریم در شرایطی که وزیر جهاد کشاورزی دولت نهم توانست تا آخرین لحظه بر آن مرکب نحیف بنشیند و در آورد گاهی با اهریمن وابستگی به مصاف راکبانی با اسبان تیز رو و قدر برود نمی توان تنها به جابجایی سوار بسنده نمود. در این اشارات سخن با نمایندگان مجلسی دارم که برای بهبود بخش کشاورزی شنونده اخبار جابجایی وزارتخانه از تهران مثلا به استان جدید البرز هستند اما واکنشی در خور ندارند. چنین جابحایی ها یی ممکن است که برای مدتی مدیریت بجا مانده از استاندارد های جهانی و حتی اهداف برنامه توسعه چهارم را سرگرم کند اما عملا تنها بر کتاب طنز تلخ ادعای های خودکفایی وزیر پیشین می تواند برگی بیشتر بیفزاید . آیا واقعا اصلی ترین چالش و اولویت در این بخش وامانده ، جابجایی ساختمان مدیریت و یا حد اکثر 5000 کارمند به چهل کیلومتر دور تر اما همچنان در کانون بحران جمعیت است؟ شگفتا از مشاورینی که تدبیری جز تایید نظرات بالاتران برای بقای خود نمی بینند. وزیر جهاد کشاورزی که با جابجایی خود از میانه بلوار کشاورز به میدان فاطمی طرفی نبست متاسفانه هنوز راه برون رفت از تنگناهای تولید در بخش کشاورزی را تغییر محل دفتر و وزارتخانه خود می پندارد . تردیدی نیست که این جابحایی سرگرم کننده که چه بسا کمتر از سه سال هم بطول نمی انجامد اگر که برای صاحبان این چاه آبی نداشته باشد اما چاه کن هایی خواهند بود که به نانی دیگر خواهند رسید و این سرنوشت همچنان بر ما حاکم خواهد بود که همواره صاحبان ابزار و اهرمی داشته باشیم که برای دستمالی اما قیصریه ای را به اتش بکشند . وزیر جهاد کشاورزی حتما باید بدانند که سر نوشت تولید بخش کشاورزی متاسفانه و الزاما در دفتر و محل کار ایشان رقم نمی خورد که با جابجایی به آن می خواهند سامان دهی نمایند . استیضاح کنند گان محترم در مجلس شورای اسلامی هم در جستجوی باز کردن این کلاف سر در گم راه دشواری در پیش رو ندارند. تنها آنها باید که بتوانند دغدغه حراست از موجودیت خودرا با نگرانی های کلان و آینده نگر این کشور جابجا کنند . اگر هنوزاین جسارت بر دل های ما سایه نیافکنده است لطفا اجازه بدهیم همین ترکیب موجود به روزمرگی خود سرگرم باشد. شاید که وزیر دیگری از راه برسد و بیم آن باشد که برای بهبود وضعیت کشاورزی پیشنهاد دهد که باید ساختمان این وزارت را در کویر لوت بنا نهاد . کویری که هنوز از هجوم بی امان بولدوزور های ساخت و ساز به یمن خشکی اش در امان مانده است . نمایندگان محترم استیضاح کننده ! لطفا اجازه بدهید وزارت جهاد کشاورزی همچنان ناظری ساکت در تغییر کاربری اراضی کشاورزی و منابع طبیعی پربازده تولید کشور باشد تا روزی برای آیندگان ما اگر که منابع آب و زمین کشاورزی دیگر نباشد شاید که کویری دست نخورده باقی بماند . شاید. *عضو هیات علمی بازنشسته سازمان تحقیقات کشاورزی

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: