تمهیدات ژاپن برای جام جهانی از دست رفته

فوتبال و تکنولوژی معمولا راهی برای تلفیق با یکدیگر را ندارند و فیفا نیز از گذشته بر عدم استفاده از فناوری هایی مانند حسگرهای الکترونیکی برای بهبود داوری بازی ها پافشاری کرده و می کند.

کد خبر : 127635

ژاپن یکی از رقبای اصلی کسب میزبانی جام جهانی 2022 بود که طرح پیشنهادی پخش رقابتها به صورت هولوگرافیک در سراسر جهان را ارائه داده بود و با توجه به عدم وجود تکنولوژیها و ابزارهای کافی برای انجام چنین کاری، شگفتی و بهت بسیاری از دانشمندان دانش تصاویر سه بعدی را برانگیخته بود اما با انتخاب قطر به عنوان میزبان 2022 رویاهای ژاپن رنگ باخت. فوتبال و تکنولوژی معمولا راهی برای تلفیق با یکدیگر را ندارند و فیفا نیز از گذشته بر عدم استفاده از فناوری هایی مانند حسگرهای الکترونیکی برای بهبود داوری بازی ها پافشاری کرده و می کند. از این رو زمانی که ژاپن طرح میزبانی جام جهانی 2022 را بر اساس نمایش بازی ها در قالب تصاویری جادویی و رایانه ای پایه گذاری می کند که هنوز به وجود نیامده اند، در واقع خطر بزرگی را به جان خرید. ژاپن در طرح پیشنهادی خود اعلام کرده بود قصد دارد بازی های جام جهانی را در ورزشگاه هایی در بخشهای مختلف جهان به شکل کاملا طبیعی اما هولوگرافیک به نمایش بگذارد. مقامات ژاپنی اعلام کردند بازی ها در این دور از جام جهانی توسط 200 دوربین با وضوح تصویری بالا تصویربرداری خواهد شد که این دوربینها به تکنولوژی Freeviewpoint مجهزند، تکنولوژی که امکان دید بازی را از زاویه دید بازیکنان میدان برای تماشاچیان به وجود خواهد آورد، تصاویری که تا کنون تنها در بازیهای رایانه ای قابل استفاده بودند. در عین حال تماشاچیان و حامیان تیمهای حاضر در میدان می توانند ابزاری گوشی مانند را به عنوان مترجمی رایانه ای گوشی برای مکالمه آزادانه با دیگر افراد و تماشاچیان استفاده کنند. اما آیا ژاپن واقعا می تواند چنین وعده رویایی را به واقعیت تبدیل کند؟ با در دست داشتن اطلاعات محدودی از اینکه ژاپنی ها چطور می خواهند به این هدف بلندپروازانه دست پیدا کنند، دانشمندان دانش تصاویر سه بعدی و تلویزیونهای هولوگرافیک در برابر این طرح ژاپنی ها کمی گیج و مبهوت شده اند. برای مثال "فیل سورمن" از دانشگاه دی مونت فورت معتقد است Freeviewpoint تکنولوژی کاملا امکان پذیر است زیرا تا کنون مطالعات زیادی بر روی آن انجام گرفته است اما بقیه ماجرا کمی غیر قابل تصور به نظر می آید. به دلیل اینکه پخشهای سه بعدی که نیازی به شیشه های خاصی ندارند و به تلویزیونهای "اتواستریوسکوپیک" شهرت دارند در حال حاضر کاملا در دسترسند، می توان با استفاده از آنها دو تصویر یکسان را مستقیما به سوی افراد تاباند به این شرط که بیینده در موقعیت خود ثابت باقی بماند و ابزارهای ردیابی به همراه داشته باشد تا از تابیده شدن تصاویر به سوی آنها اطمینان حاصل شود. سورمن معتقد است شاید احتمال عملی شدن چنین شیوه ای در مقیاس کوچک امکان پذیر باشد، اما در مقیاسهای بزرگ عملی شدن آن کمی پیچیده و غیر ممکن به نظر می آید و پیش بینی عملی شدن آن کاملا دشوار است.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: