ساعتها موسیقی عاشورایی شنیده نشده و بی سرانجام !
کدام دقیقه از 29 ساعت (شامل 1740 دقیقه) آلبوم تولید و منتشر شده در زمینه ی عاشورایی، از چنان قابلیتی برخوردار بوده اند که تبدیل به زمزمه عمومی شوند، به گونه ای که بتوان گفت میلیون ها تومان بودجه صرف شده از بیت المال منجر به آفرینش لحظات موسیقیایی برآمده از نهضت عظیم و جاودان امام حسین (ع) شده است؟
در حالی که مدیر مرکز موسیقی حوزه هنری اعلام کرد که آلبوم 72 در 16 روز تهیه، منتشر و عرضه شده وهمچنین 29 ساعت موسیقی عاشورایی در حوزه هنری تولید شده، درباره بازخورد مخاطبان هیچ اشاره ای نکرد. به گزارش «فردا»، در روز های گذشته آلبومی با عنوان 72 و با موضوع عاشورا، با حضور مسوولان حوزه هنری و خبرنگاران رونمایی شد که بنا به اعلام رضا مهدوی، مدیر مرکز موسیقی حوزه هنری در حداقل زمان همه مراحل نشر را سپری کرده است، ولی درباره ی علت این تعجیل توضیحی نداد. بر اساس این گزارش، با وجود این که در نشست یاد شده به تهیه و تولید 29 ساعت موسیقی عاشورایی در حوزه هنری اشاره شد، اما به نحوه ی عرضه و میزان تحقیقی این آثار در بین مخاطبان هیچ اشاره ای نشد. در واقع بر اساس این نوع اطلاع رسانی، چنین به نظر می رسد که مرکز مهم وموثری چون حوزه هنری که وظیفه اش الگوسازی در عرصه ی فرهنگ و هنر، بر اساس ارزش ها و اصول معنوی است و نیز باید هنرمندان توانمند را کشف و تربیت کنند، فقط در حال تولید کمی بوده و آگاهی دقیقی از سرانجام این تولیدات ندارند. این در حالیست که به طور قطع می دانند محصولات هنری وقتی کامل محسوب می شوند و به سرانجام می رسند که مخاطبان، این نوع آثاررا شناسایی واز آنها بهره برداری کنند؛ در غیر این صورت آفرینش هنری ناقص است و روند خلق اثر هنری ناتمام محسوب می شود. این گزارش می افزاید، روند ناقص یادشده در زمینه تولید آثارموسیقیایی ارزشی، با وجود تغییرات مدیریتی در سال جاری نیز، هیچ تفاوتی نکرده و بنا به اطلاعات ارایه شده توسط مسوولان حوزه هنری همچنان با تعجیل و شتابزدگی انجام شده و می شود و در نتیجه همچنان فقط کمیت مدنظر مسوولان این نهاد است. بر این اساس متاسفانه خبرنگاران حاضر در مراسم نیز در این باره هیچ واکنشی نشان نداده اند؛ وگرنه باید این نوع پرسش ها مطرح می شد که بالاخره چرا و بنا به چه اضطراری مجبور به خلق اثر عاشورایی در حداقل زمان ممکن شده اند؟، و یا خواهان پاسخ برای پرسش می شدند که وقتی می توانند در طی سال، با برنامه ریزی، تدقیق و صرف زمان کافی زمینه ی خلق آثار ارزشی را فراهم کنند، پس چرا 16 روز مانده به دهه ی محرم چنین شتابزده کار می دهند؟ این در حالیست که ده ها اثر با موضوع عاشورا، توسط خوانندگان مختلف ساخته شده (و حتی برخی از این هنرمندان برای مشارکت در تعزیت امام حسین (ع)، این آثار را در اینترنت منتشر کرده و امکان ضبط رایگان آن را در اختیارعموم عزاداران سالار شهیدان قرار داده اند) و توانسته نظر بسیاری از علاقه مندان به اباعبدالله (ع) را جلب کنند. نکته ی دیگری که از جانب مسوولان حوزه هنری بی پاسخ مانده، این است که کدام دقیقه از 29 ساعت (شامل 1740 دقیقه) آلبوم تولید و منتشر شده در زمینه ی عاشورایی، از چنان قابلیتی برخوردار بوده اند که تبدیل به زمزمه عمومی شوند، به گونه ای که بتوان گفت میلیون ها تومان بودجه صرف شده از بیت المال منجر به آفرینش لحظات موسیقیایی برآمده از نهضت عظیم و جاودان امام حسین (ع) شده است؟ بررسی بیشتر نیز نشان می دهد که حتی اگر آثار هنرمندان مربوطه قابل دفاع باشد، پس حتما شیوه ی عرضه ی این آثار توسط حوزه هنری از آنچنان نقصی برخوردار بوده و هست که گویی هزاران دقیقه موسیقی عاشورایی اساسا تولید نشده و به علاقه مندان عرضه نشده است. بنابراین، عملکرد و شیوه ی مدیریت این نوع مراکز باید مورد توجه و بازنگری قرار گیرد، تا هنگامی که برای صرف بودجه های فراوان از بیت المال و نیزاتخاذ راهکارهای لازم برای هدر نرفتن زحمات هنرمندان، مورد سوال قرار می گیرند، پاسخ منطقی داشته باشند. و نکته آخر این که ای کاش در مواقعی که رسانه ها ضعف های مشخص و کاستی های مبرهن این نوع مراکز هنری را تبیین می کنند، به جای صرف زمان و نیروی فراوان برای تنظیم انواع و اقسام جوابیه ها و تکذیبیه ها، با پذیرش و رفع نواقص، روندی مطلوب را در پیش گیرند تا به وظایف مقرر شده در قانون عمل کنند.