«ازدواج روزهنگام» یا «مردانگی در خلوت»
انتظار دارم در آینده ازدواجهایی با عنوان «ازدواج عید هنگام» - محدود به روزهای اعیاد مسلمانان-، «ازدواج مسواق» - به عقد در آوردن همسرانی جهت انجام امور خرید خانه- و «ازدواج محرام» - بر اساس آن محرمی برای زن مهیا شود تا بتواند هویت خود را در سایه آن بیابد- شکل بگیرد...
در پی اعلام ازدواج روز هنگام به عنوان یک ازدواج مشروع در عربستان، که بر اساس آن زوجین در ساعات محدودی از روز- معمولا ظهر- در کنار هم هستند؛ یک نویسنده زن عربستانی به نام «حلیمه مظفر» به منظور دفاع از همجنسان خود نقدي با عنوان «ازدواج روز هنگام یا مردانگی در غفلت» بر اين ازدواج نوشته است. به گزارش سرویس بین المللی «فردا» به نقل از روزنامه الوطن؛ حلیمه مظفر استاد دانشگاه، روزنامه نگار و مدافع حقوق زنان در عربستان مقالهای که با این سؤالات «آیا ما واقعا مفهوم مسئولیت خانوادگی را هنوز نفهمیدهایم؟ یا در فهم نقش همسر در خانواده مشکل داریم؟ یا اینکه مردانگی را جامعه میخواهد به این شیوه تحمیل کند؟» شروع و در آن علیه نگاه مردسالارانه حاکم در جامعه عربستان یورش برد. وی که در جامعه عربستان زندگی میکند و با دیدگاه حاکم در آن جامعه آشنایی کامل دارد مینویسد: مردان برای گذراندن اوقات فراغت خود معمولا به بازیهایی که در بین آنان رایج است میپرداختند ولی الآن علما و متفکران جامعه پس از تفکر بسیار، راهحلی ابداع کردهاند تا به جای انواع ادوات بازی، زنان بیچاره را بازیچهای در دست مردان ثروتمند بیکار قرار دهند. و از این پس مردان برای بدانند وقت بیکاری خود را چگونه بگذرانند. این نویسنده عربستانی با اشاره به مقدس بودن عقد ازدواج، محدود کردن این عقد به دو ساعت در روز آن هم معمولا وقت بیکاری مردان را به سخره گرفت و آن را نامعقول دانست. مظفر در ادامه با اشاره به ازدواج دوم بودن اینگونه ازدواجها و رواج آنها در بین مردان متاهل، اساس ازدواجهای موقت رایج در عربستان را تامین امیال مردان دانست و زنان را وسیلهای جهت ارضاء مردان قلمداد کرد. وی با لحنی سرشار از سخره نوشت: انتظار دارم در آینده ازدواجهایی با عنوان «ازدواج عید هنگام» - محدود به روزهای اعیاد مسلمانان-، «ازدواج مسواق» - به عقد در آوردن همسرانی جهت انجام امور خرید خانه- و «ازدواج محرام» - بر اساس آن محرمی برای زن مهیا شود تا بتواند هویت خود را در سایه آن بیابد- شکل بگیرد تا مردان برای هر کاری و برای هر وقتی از شبانهروز یک زن داشته باشند. این نويسنده از دیدگاه زنانه خود به موضوع ازدواج روزهنگام نگریسته و آن را اینگونه توصیف میکند: پیشنهاد دهندگان این ازدواج، آن را طوری طراحی کردهاند که مردان میتوانند در ساعات بیکاری خود از روز و بهدور از همسران خود که معمولا ساعات و دقایق خروج آنان از خانه را به دقت محاسبه میکنند، وقتی را به این ازدواج اختصاص دهند. این مردان معمولا بهدور از چشمان همسران خود از وقت نمازظهر، ناهار و مقداری از وقت کاری خود را به این ازدواجها اختصاص میدهند. مظفر در ادامه مینویسد: من از اسلامی نامیدن ازدواجی با این ویژگیها در تعجبم؛ چگونه ممکن است هدف افراد از این ازدواج را با اهداف اسلامی ازدواج تطبیق داد.