بیست و یکم بهمن ۱۳۵۷ که رسید رمق پیکرهٔ طاغوت هم به آخر خود رسید. از شب قبل درگیری گارد با مردم و پرسنل نیروی هوایی شروع شده بود. بیعت افسران نیروی هوایی زخم بزرگی از نامیدی به آرزوهای بازگشت پهلوی زد و آنهایی که هنوز چشم امید به بازگشت شاه داشتند، حملهٔ گارد را به پادگان نیروی هوایی ترتیب دادند. بهانهٔ ماجرا هم صلواتهایی بود که همافران موقع پخش تصاویر امام (ره) از تلویزیون فرستادند. تصاویر مربوط بودند به صحنههای ورود امام (ره) به کشور. مردم با شنیدن صدای تیراندازی، برای حمایت از جوانان نیروی هوایی در اطراف پادگان جمع شدند و چون نگران سرنوشت افسران بودند از
پادگان دور نشدند. ساعت سه و نیم نیمه شب بود که مأموران سوار بر خودروهای نظامی به سمت تجمع مردم حمله کردند و به روی آنها آتش گشودند. آتشی که عمال پهلوی افروختند و فردا خود در شعلههای آن سوختند. چرا که دامنهٔ درگیریها به تمام نقاط شهر کشیده شد و ظرف روز بیست و یکم و بیستودوم، مراکز حساس یکی پس از دیگری به دست مردم افتاد. کیهان در صفحهٔ اول آن روز خود دربارهٔ این درگیریها نوشت: «صدای آژیر امبولانس یک لحظه قطع نمیشود و بیمارستانهای شهر پر از زخمی هاست و جنگ دو نیرو به خیابانهای اطراف پادگان نیروی هوایی در شرق تهران کشیده است؛ حتی در پشت بامها
افراد نیروی هوایی سنگرهای شنی بستهاند و با مسلسلهای سبک و سنگین در مقابل افراد گارد از خود دفاع میکنند. بیمارستانهای جرجانی، بوعلی، امیراعلم، ۲۵ شهریور و بانک ملی، سینا، شفاء و بیمههای اجتماعی پر از مجروحین است و از هر طرف نیز پزشکان جراح بهطور داوطلب برای کمک به این بیمارستانها روی میآورند»
کیهان ۲۱ بهمن ۵۷ ص ۱
تتمهٔ رژیم در تدارک کودتا علیه انقلاب بود، میخواستند امام (ره) را به عنوان رهبر نهضت و برخی دیگر از بزرگان انقلاب را دستگیر و به یکی از جزایر منتقل کنند. برای همین ساعت حکومت نظامی را افزایش دادند. حکومت نظامی که مردم به دستور امام (ره) به آن اعتنایی نکردند و خیابانها را با حضور خود به صحنههای پرشور قیام تبدیل کردند. سنگر ساختند و خیابانها و کوچهها عملا تبدیل شد به محل نبرد تن به تن مردم با گارد شاه. امام (ره) دربارهٔ حکومت نظامی گفته بودند: «اعلامیه امروزحکومت نظامی خلاف شرع است و مردم به هیچ وجه به آن اعتنا نکنند. اخطار میکنم که اگردست از این برادر
کشی برندارند و لشگرگارد به محل خودش برنگردد، تصمیم آخر خود را به امید خدا میگیریم.»
بختیار هم پدیدهٔ توهم آن روزها بود. طوفان انقلاب پهلویها را خانهخراب کرده بود، بدنهٔ ارتش دل در گرو آرمان انقلاب بسته بود و نیروی هوایی با امام (ره) بیعت کرده بود. آن وقت بختیار خودش را زده به آن راه که: «با مونتاژ بچگانه عکس رژه نظامی ترتیب دادهاند!».
کیهان ص۸ ۲۱بهمن ۱۳۵۷
بختیار همان عکسی را میگفت که شد خاطرهٔ خوب یک ملت شد و امام (ره) هم تأییدش کرده بود:
کیهان ص۱ ۲۱ بهمن ۱۳۵۷
حاشیه های ۲۱ بهمن
- شب قبل مردم ساکن در اطراف خوابگاه همافران، هنگامی که ازحمله نیروی گاردبه همافران آگاه شدند، اهالی خیابانهای اطراف را نیز باخبر کردند و طولی نکشید که جمعیت انبوهی در کنار دیوار خوابگاه گرد آمدند و بافریاد اللهاکبر از همافران حمایت می کردند.
- اجتماع مردم درکنارخوابگاه همافران نیروی هوایی ازساعت ده شب گذشته شروع شده بودادامه پیدا کرد. ترس مردم این بودکه درصورت پراکنده شدن، نیروهای گارد، مجددابه همافران حمله کنند، برای همین ازدفترحضرت امام کسب تکلیف کردندودفترامام توصیه کردندکه پراکنده نشوید.
- پرسنل انقلابی نیروی هوایی برای تسلیح مردم کارت پایان خدمت سربازی هر داوطلب را میگرفتند و به جایش، یک قبضه سلاح وهفت فشنگ دراختیارش میگذاشتند.
- درساعت ۵/۴ بعدازظهرکلانتری تهران نوـپس ازپنج ساعت زد و خورد شدید بین مأمورین گاردومردم ـسقوط کرد و مردم وگاردیها در این زد و خورد چندین کشته ومجروح داشتند. ازاین پس، کلانتریهایکی پس ازدیگری به دست مردم ساقط شدند.
- سپهبدرحیمی، فرماندارنظامی تهران و حومه، طی دستورالعملی به یگانهای تابعه خود، ازآنهاخواست تارهبران نهضت رادستگیر و با هواپیما به یکی ازجزایر منتقل کنند. ضمیمه این دستورالعمل، لیستی از اسامی صدها نفر بودکه باید بازداشت شوند.
- مینیبوسها وماشینهای مرتبط به ستادکمیته امام خمینی، بابلندگو، لغو اعلامیه فرماندارنظامی را درسطح تهران اعلام کردند.
- ازطرف دفتر تبلیغات امام، هرگونه تماس با بختیار و سران ارتش تکذیب شد.
- حزب کمونیست قبرس اعلام کردکه تجهیزات جاسوسی آمریکا از ایران به قبرس منتقل شده است.