بزرگنمایی تظاهرات فتنهگران توسط رسانههای سعودی
ادعای این نویسنده سعودی در حالی است که در كشور او (عربستان) آزادي به عنوان مفهومي كفرآلود تعريف ميشود و مردم جرأت نميكنند بر عليه دولت حتي فكر كنند چه برسد به اينكه ...
يك نويسنده عربستاني كه ظاهرا دچار دوگانگي ارزشي و توهم شد است در مقالهاي كه روزنامه «عكاظ» چاپ عربستان، آن را منتشر كرده است، اغتشاشات اخير فتنه گران در جمهوري اسلامي ايران را با اعتراضات اخير مردم مصر مقايسه كرده و مدعي شده كه در ايران اعتراضات و تظاهراتي در حد تظاهرات مردم انقلابي مصر به راه افتاده و در اين مقاله كه مخاطب آن شبكه تلويزيوني الجزيره بود، نويسنده اظهار داشته كه الجزيره بهخاطر طرفداري از سياستهاي ايران، اين تظاهرات را پوشش نداده است. به گزارش سرويس بينالمللي «فردا» به نقل از روزنامه عكاظ چاپ عربستان، «خلف الحربي»، نويسنده عربستاني روزنامه عكاظ و فعال در شبكه تلويزيوني «العربية»، پس از آنكه تمام اميدها و آرزوهاي خود مبني بر ناكام ماندن انقلاب مصر را از دست داد ظاهرا بسيار آزرده خاطر و نگران شده و براي گرفتن انتقام سقوط يار قديمي (مبارك)، به ايران روي آورده و الجزيره را به عدم پوشش انقلاب در ايران(به گفته وي) متهم ميكند. الحربي كه خود هميشه در راستاي سياستهاي عربستان و همپيمانان آمريكايي آن مانند مبارك قلم ميزد، تا لحظات اخير پيش از سقوط مبارك، با قاطعيت تمام بحران مصر را با اجراي برخي اصلاحات جزئي قابل كنترل معرفي ميكرد و مردم انقلابي را قادر به اسقاط دولت مبارك نميدانست. اين نويسنده عربستاني پس از آنكه انقلاب مصر پيروز شد، ضمن آنكه موضع خود نسبت به اين انقلاب آزادي خواهانه را تغيير داده، خدا را شاكر ميشود كه انقلاب مصر كه به گفته وي اصل آن بر مبارزه با ظلم و فساد مبتني است، پيروز شده و در ادامه مقاومت ملت مصر را شجاعانه توصيف ميكند. همچنين در ادامه، انقلاب مصر را ساخته و پرداخته اراده مردم مصر دانسته و دخالت بيگانگان در آن را نفي ميكند. وي ضمن نفي تاثير شبكه تلويزيوني الجزيره در پيروزي انقلاب مردم مصر، انقلاب را بر مبناي اراده مردم و حاصل مقاومت آنان دانسته است. الحربي موضع الجزيره نسبت به انقلاب مصر را به پيش ميكشد و مدعي ميشود كه الجزيره بيش از آنكه طرفدار آزادي و جنبشهاي آزاديخواهي است، با شخص مبارك مشكل داشته و حمايت الجزيره از انقلاب مصر را در اين راستا معرفي ميكند. الحربي در ادامه ادعا ميكند: حالا در ايران حوادثي همانند انقلاب مصر در حال اتفاق افتادن است اگر الجزيره واقعا طرفدار آزادي خواهي است چرا از اين تظاهرات در ايران صحبت نميكند و چرا تظاهرات مردمي را پوشش نميدهد. الحربي در ادامه اين مقاله اظهار ميكند: برخيها معتقدند كه الجزيره رويكردي تجاري نسبت به پوشش اخبار دارد مثلا انقلاب تونس و مصر را خوب پوشش داد زيرا مخاطبان آن كه مردم عرب هستند براي تغيير اوضاع داخلي اين دو كشور اهميت زيادي قائلند ولي ايران براي آنها مهم نيست. وي در پاسخ به اين اظهار نظرها، مينويسد: ايران در منطقه و به خصوص براي كشورهاي حوزه خليج فارس مهمتر از هر كشور عربي است. كشورهاي عرب همسايه ايران از قديم تحت تاثير فرهنگ و نوع حكومت در ايران بودهاند و هر گونه تغيير در آن مستقيما بر كشورهاي عربي تاثير ميگذارد. الحربي در پايان خطاب به الجزيره مينويسد: الجزيره كه قدرت آزاد ساختن ملل در بند تونس و مصر را داشت چگونه نميتواند در براندازي حكومت ايران نقش ايفا كند و به آزاديخواهان (فتنهگران) كمك كند. لازم به ذكر است كه الجزيره از گذشته از خطمشي ضدآمريكايي در سياستهاي رسانهاي خود پيروي ميكرد و در نتيجه اخبار فلسطين، افغانستان و... كه قرباني سياستهاي آمريكا هستند را به طور ويژه پوشش ميداد و برنامههاي ويژهاي براي آنها داشت و در همين راستا اخيرا در پيروزي انقلاب مصر و سقوط دولت مبارك نقش بسيار فعالي را ايفا كرد. در مقابل آن شبكه تلويزيوني «العربيه» قرار ميگيرد كه در راستاي تحقق سياستهاي عربستان گام بر ميدارد. العربيه در طول تظاهرات در مصر به دفاع از مبارك ميپرداخت و تا آنجا پيش رفت كه خبرنگاران و فعالان مصري آن، بر عليه آن سخن گفتند و آن را تحت سيطري عربستان معرفي كردند. با توجه به نكاتي كه الحربي، نويسنده عربستاني در مقاله خود نوشته است، ذكر چند نكته ضروري مينمايد. 1- نويسنده عربستاني ظاهرا فراموش كرده است كه تا چند روز گذشته بحران مصر را با اجراي برخي اصلاحات قابل حل و فصل ميدانسته و سقوط دولت مبارك را بعيد قلمداد ميكرده است. وي كه حالا به شيوه بسيار وقيحانه در صدد تبريك به ملت مصر برآمده است تا چند روز پيش در مقاله اي با عنوان «اتفاقي در مصر نيافتاده است»، تظاهرات مردم در مصر را تحركي جزئي قلمداد ميكرد كه نتايجي در بر نخواهد داشت. 2- وي در مقالهاي كه توسط روزنامه عربستاني عكاظ به چاپ رسيده بود، قدرتهاي بيگانه را در پشت انقلاب مصر ميدانسته و هدف اين آشوب (به گفته او) تفكيك و تضعيف دولت مصر است. حالا چه اتفاقي افتاد كه انقلاب مصر را مستقل و نشأت گرفته از اراده مردم ميداند. 3- وي كه از عدم پوشش اخبار آشوبگري در ايران به الجزيره خرده ميگيرد، ظاهرا حواسش نبود كه العربيه كه هميشه در پي بزرگنمايي اعتراضات و اختلافات داخلي ايران بوده نيز چيز زيادي نتوانست در مورد فتنه اخير بگويد و شايد اگر وي واقعگرايانه به سير امور داخلي ايران مينگريست ميديد كه در واقع اتفاقات دروني ايران حوادث بزرگي نبوده كه الجزيره در پوشش دهي آنها ضعيف و يا قوي عمل كرده باشد. 4- الحربي از آزادي در مصر و جنبشهاي آزادي خواه صحبت ميكند و الجزيره را به عدم دفاع از آزادي متهم ميكند در حالي كه در كشور او آزادي به عنوان مفهومي كفرآلود تعريف ميشود و مردم جرأت نميكنند بر عليه دولت حتي فكر كنند چه برسد به اينكه بر عليه آن قلم زنند و يا اينكه در خيابانها به تظاهرات بپردازند. دستگيري زنان و مردان در تظاهرات اخير كه براي اعتراض به عملكرد شهرداري در عدم پيشگيري از وقوع سيل به وجود آمده بود بهترين شاهد بر اين آزادي است. 5- اين نويسنده لا اقل به عنوان يك روزنامه نگار بايد نام كشورش را در بين 6 كشور عربي كه سازمان دفاع از حقوق بشر آنها را به خاطر اجراي استبداد سياسي و محدودسازي آزاديهاي اجتماعي معرفي كرده است، اطلاع مييافت. 6- اين نويسنده خود سابقا در مقاله اي كه در پايگاه اطلاعرساني عربستاني «هوامير» منتشر كرده مدعي شده بود كه اتفاقي در مصر نخواهد افتاد و مردم قادر به تغيير نخواهند بود و حالا به مردم مصر براي پيروزي در انقلاب تبريك ميگويد. ذكر اين نكته ضروري است كه اين تناقض در اتخاذ موضع به اين نويسنده محدود نميشود بلكه حتي العربيه به عنوان سردمدار اينگونه نويسندگان خود اخيرا دچار اين تناقض شده است. 7- و اخيرا پيشنهاد ما به اين نويسنده متوهم عربستاني اين است كه به جاي سرزنش الجزير و بزرگنمايي اختلافات داخلي ايران به كشور خود توجه نمايد و به اصطلاح «كلاه خودش را بگيرد باد نبرد». چرا كه شايد عبدالله قرباني ديگر نهضت هوشياري ملل مسلمان باشد.