تئا‌تر فجر و ارزیابی ناهماهنگی‌ها در وزارت ارشاد

ستاد برگزاری جشنواره حتی در بین تهرانی‌ها نیز فقط کسانی را که مورد نظر خودشان بود به این دوره‌ها دعوت کردند و به این نحو تبعیض آمیز، باعث دلخوری و ناراحتی اغلب اهالی تئا‌تر دند. در واقع میلیون‌ها تومان هزینه شد، بدون آنکه عمده‌ای از جامعه هدف، بهره‌ای برده باشند.

کد خبر : 138640

با وجود ادعاهای مسوولان وزارت ارشاد مبنی بر برنامه ریزی در جهت توجه ویژه به هنرمندان شهرستان‌ها، ستاد جشنواره تئا‌تر فجر بر خلاف این رویکرد عمل کرد. به گزارش «فردا»، در پی ارزیابی مسایل و مشکلاتی که هنرمندان شهرستان‌ها در جشنواره تئا‌تر فجر با آن مواجه شدند، به نظر می‌رسد برنامه ریزی مسوولان ستاد برگزاری جشنواره بین المللی تئا‌تر فجر، در مغایرت با سیاست‌های کلان معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تدوین و اجرا شد. برای تبیین این مغایرت‌ها باید گفت که این معاونت همواره از مهم‌ترین فصل‌ها و رئوس سیاست‌هایشان را تلاش مجدانه برای رشد و شکوفایی هنرتئا‌تر در شهرستان‌ها و ایجاد زمینه برای بروز و ظهور خلاقیت‌های ارزشمند هنرمندان شهرستان‌‌های کشور اعلام کرده است. درهمین رابطه، حمید شاه آبادی معاون هنری وزارت ارشاد، از ابتدای سال جاری تاکنون، همواره تاکید داشته که برنامه‌های اجرایی زیر مجموعه آن معاونت نیز، که شامل مرکز هنرهای تجسمی، اداره کل هنرهای نمایشی و دفتر موسیقی است، با این هدف مهم طراحی و اجرا می‌شود. شاه آبادی در این زمینه و به عنوان نمونه نیز شناسایی گروههای نمایشی را برشمرده و ابراز امیدواری کرده که این روند، منجر به همگانی شدن هنر در تمام کشور بشود. با این حال شواهد نشان می‌دهد که روند اجرای جشنواره تئا‌تر فجر، که یکی از مهم‌ترین امور تحت نظر آن معاونت است و چندی پیش برگزار شد، مغایرت فاحشی با رویکرد‌ها وخواسته‌های معاونت هنری وزارت ارشاد داشت. بر اساس این گزارش، برای تبیین هر چه مستند‌تر موضوع، چند نمونه ذکر می‌شود: • اغلب گروههای نمایشی استان‌ها به دلیل بودجه‌ ی بسیار ناچیزی که به ایشان اختصاص داده شد، امکان تهیه ملزومات و لوازم ضروری مورد نیاز را نداشته و به ناچار با حداقل امکانات در عرصهٔ مهم‌ترین رویداد تئاتری کشور حاضر شدند؛ در این شرایط بدیهی است که چنین هنرمندانی و بخصوص جوانتر‌ها، در مواجهه با آثار حرفه‌ای‌ها و طمطراقی که به لحاظ ظاهری دارند، دچار سرخوردگی شوند. • با وجود ده‌ها گروه شهرستانی، تنها به دو گروه امکان اجرا در تئاترشهر داده شد. در حالی که تجربه نشان داده که این مجموعه در اغلب زمان‌ها، و بخصوص در ایام جشنواره، تماشاگران متعددی را به خود جذب می‌کند. در نتیجه اغلب آثاری که در این تالار‌ها اجرا می‌شوند، به خوبی مورد توجه قرار گرفته و در نتیجه برای گروه‌های نمایشی انرژی مضاعفی در پی داشته و دارد. • با اینکه ستاد جشنواره برای افزایش آگاهی و تبادل تجربیات هنرمندان داخلی با دیگر کشور‌ها، از چندین گروه خارجی دعوت کرد و چنین فرصتی تا سال آینده و جشنواره‌ای دیگر نیز نصیب هنرمندان نمی‌شود، اما با تعیین سقف زمانی و محدودیت در استفاده از امکاناتی همچون بلیط نمایش‌ها، محل اسکان و تغذیه، عملا مانع بهره برداری هنرمندان شهرستان‌ها شدند. در حالیکه به نظر می‌رسید برای تحقق سیاستهای معاونت هنری، تدابیری اتخاذ ‌شده که مثلا هزینه‌های موارد بی‌تاثیر و یا کم تاثیر را کاهش دهند تا بتوانند با بودجه باقی مانده در جهت اجرای سیاست‌های معاونت هنری اقدامات لازم را انجام دهند. به عنوان مثال کافی بود از تیراژ چندده هزاری پوستر‌ها و روزنامه‌ها و کتاب‌ها و پیک‌های تبلغاتی جشنواره ومواردی ازاین دست، که به واقع در مقابل خواسته‌های معاونت هنری است و کاریی هم ندارند، کاسته شود، تا بودجه‌های لازم برای سرویس دهی مطلوب به گروه‌های شهرستانی فراهم شود. از دیگر مغایرت‌ها، برنامه ریزی نامناسب برای استفاده از کارگاههای آموزشی این جشنواره است. موضوعی که می‌توانست تاثیر بسیاری در رشد و ارتقای سطوح تکنیکی و فنی کارهای شهرستانی داشته باشد و از نیازهای ضروری گروه‌ها برای بهبود اوضاع نمایش در تمام کشور بوده و هست. در این مورد ماجرا از این قرار بود که ستاد جشنواره اگرچه ادعا داشت که از بهترین استادان ومدرسان تئا‌تر برای کارگاههای آموزشی دعوت کرده است تا اهالی تئا‌تر از آن استفاده ببرند، اما این کارگاه‌ها در زمان و با شکلی برگزار شد که هیچ کدام از هنرمندان شهرستان‌ها به آن راه نیافتند؛ از طرفی ستاد برگزاری جشنواره حتی در بین تهرانی‌ها نیز فقط کسانی را که مورد نظر خودشان بود به این دوره‌ها دعوت کردند و به این نحو تبعیض آمیز، باعث دلخوری و ناراحتی اغلب اهالی تئا‌تر دند. در واقع میلیون‌ها تومان هزینه شد، بدون آنکه عمده‌ای از جامعه هدف، بهره‌ای برده باشند. به مجموع این نوع تفاوت‌ها در رویکرد‌های معاونت هنری و ستاد جشنواره تئا‌تر فجر از منظر دیگری نیز می‌توان نگریست. البته می‌توان این گزارش را از زاویه‌ای دیگر و متفاوت با آنچه ذکر شد نیز مورد بررسی قرار داد. و به عنوان مثال پرسید که: با توجه به حضور کارشناسانی که، به هرحال، سال‌ها در عرصهٔ تئا‌تر سابقه دارند، آیا برنامه ریزی‌های ستاد جشنواره، بدون تناسب با مختصات تئا‌تر کشور است؟، یا اینکه سیاست‌های کلان معاونت هنری نیاز به بازنگری و تجدیدنظر جدی دارد؟

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: