عربستان را درست تر ببنید

فرهیختگان: احتمالا حواشی دربی بزرگ عربستان را شنیده‌اید؛ بعد از سوت پایان بازی النصر و الهلال، تنش‌های زمین به سکوها رسید و هواداران دو تیم با چوب و چماق حسابی از خجالت هم درآمدند. آن‌قدر که اعلام شده پلیس چند نفر از آن‌ها را دستگیر کرده و پس از بازداشت، پرونده را برای ادامه رسیدگی به دادستانی عمومی ریاض ارجاع داده است. این خبر را فعلا همین‌جا نگه دارید و چند روز عقب‌تر برگردیم.

اوایل اردیبهشت‌ بود که فدراسیون فوتبال عربستان در فاصله ۵۵ روز تا شروع جام جهانی، هروه رنار را اخراج کرد و از انتخاب جورجیوس دونیس به‌عنوان سرمربی تیم ملی این کشور خبر داد. این تغییر درحالی انجام شد که پس از شکست پروژه گران‌ مانچینی، عربستانِ رنار هم برای صعود به جام جهانی ۴۸ تیمی به سختی افتاد و دست به دامن پلی‌آف شد. در نهایت هم شکست سنگین برابر مصر و صربستان در فیفادی اخیر صبر سعودی‌ها را تمام کرد تا به همکاری با سرمربی فرانسوی پایان دهند.

حالا به خبر اول برگردیم؛ ماجرای «بزن‌بزن»‌های ریاض شاید برای خیلی‌ها سوژه جذابی نباشد، چون تصویری که در همه این سال‌ها از توسعه فوتبال عربستان ساخته‌اند را خراب می‌کند. البته این چند خط به معنای «چه‌قدر خوبیم ما» نیست؛ عربستان هنوز هم در بسیاری از فاکتورها، بالاتر از استانداردهای فوتبال آسیا و از ما جلوتر است، اما تحولات اخیر سعودی‌ها هم به اندازه بودجه و ساخت ورزشگاه و... مهم است چون می‌تواند چهره کامل‌‌تری از همه واقعیت بسازد.

عربستان در جام ملت‌های قبلی دستاوردی نداشت. حالا هم فقط به لطف بیشتر شدن تیم‌های جام جهانی مسافر آمریکا شده، بعد از یک شروع جذاب، باشگاه‌های این کشور با اشتهای فصل‌های قبل بازیکن نمی‌خرند و اگر دلارهای نفتی نباشد، عربستان مقصد جذاب‌تری از لیگ‌های معتبر اروپایی نیست. مهم‌تر از همه حضور افراطی خارجی‌ها باعث شده ملی‌پوشان فرصت کمتری برای بازی در باشگاه‌هایشان داشته باشند و این، تاثیرش را در تضعیف تیم ملی‌شان گذاشته، وضعیت سکوها را هم که می‌بینید.

ما می‌توانیم هر بار چرتکه دست بگیریم با حقوق سالیانه رونالدو و تعداد جت‌های شخصی‌اش خودتحقیری کنیم و به فوتبال ایران رنگ سیاه بپاشیم، اما ماجرای دربی ریاض را باید از لنز دیگری هم دید. توسعه، فقط پول نیست و شکست‌هایشان را نباید سانسور کنیم.