آخرين شعار پای چوب دار "زنده باد استعمار"

در حالي كه او را سوار بر ويلچر مي‌آوردند، از چشم راست او كه تنها عضو سالم در بدنش بود، اشك جاري مي‌شد و با زبان عاميانه، زير لب مي‌گفت: "خدا لعنت كند انگليس رو، اگر...

کد خبر : 139995
ملت درد كشيده عراق كه پس از سال‌ها تحت استعمار بودن و چشيدن درد فقر و ظلم و جور حاكمان مستبد، به دام «صدام حسين» افتاد، با مشاهده فجايعي كه نظام بعث در طول بيش از 30 سال حكومت، اعمال كرد، شعار "زنده باد استعمار " را سر مي‌دهند زيرا كه به نظر آنان مستعمران از صدام و حزب او دلسوزتر و مهربان‌تر بودند

.

به گزارش سرويس بين‌المللي «فردا» به نقل از روزنامه الشرق الاوسط، «خالد القشطيني»، نويسنده عراقي، كه از مقاله نويسان روزنامه بين المللي عرب (الشرق الاوسط) است، مقاله‌اي تحت عنوان «انگليس پشيمان است» نوشته و آن را در اين روزنامه بين‌المللي منتشر كرده است . القشطيني در اين مقاله نوشت: در يك جشن بسيار بزرگ كه در سفارتخانه كشور سلطنتي عمان، به مناسبت روز ملي اين كشور، برگزار شده بود، يكي از ديپلمات‌هاي بازنشسته انگليسي به سخنراني پرداخت. براي من كه مقيم انگليس هستم، يك آرزو بود كه ديپلماتي انگليسي از ظلم و جرايمي كه كشورش در حق ملل تحت استعمار اعمال كرده بود، اظهار تاسف كند . وي افزود: ديپلمات انگليسي اظهار كرد كه كشورش پس از استعمار عراق در قرن گذشته، با خروج از آن، اشتباه تاريخي بسيار بزرگي را مرتكب شده است؛ انگلستان به جاي خروج بايد تمام مخالفان را از بين مي‌برد و به اشغال و استعمار تاریخی آن ادامه می‌داد. اين نويسنده عراقي الاصل كه به اصالت عراقي خود افتخار مي‌كند، در اين مقاله مي‌نويسد: با شنيدن سخنان اين ديپلمات پير، بسيار ناراحت شدم، ولي نه به خاطر اظهارات وي؛ بلكه به اين خاطر كه انگلستان به قول خودش نعمت استقلال و حق تعيين سرنوشت را به مردم عراق داد! و آنان را با گرگهايي مانند صدام، كه در كمين نشسته بودند تنها گذاشت، بسيار ناراحت شدم . القشطيني در ادامه يادآور مي‌شود: اگر انگليس كه مستعمر و خونخوار ملت عراق بود و براي ساليان دراز ثروت‌هاي آن را به تاراج مي‌برد و ملت عراق را در جهل و بدبختي خود نگه داشته بود و همچنين اجازه كوچكترين پيشرفتي به آن نمي‌داد، به عنوان مستعمر باقي مانده بود و صدام بر سر كار نمي‌آمد شايد مردم كرد عراق با سلاح شيميايي از بين مي‌رفتند . وي در ادامه مي‌نويسد: هنوز جمله آن جوان ساده عراقي را به ياد دارم، كه در جنگ عليه ايران به عنوان سرباز، به اجبار، اعزام شده و مجروح شده بود . اين جوان براي آنكه يكي از خويشان دورش عضو حزب بعث بود براي معالجه با هواپيماي عراقي به لندن اعزام شد. پس از رسيدن به آنجا در حالي كه او را سوار بر ويلچر مي‌آوردند، از چشم راستش كه تنها عضو سالم در بدن وی بود، اشك جاري مي‌شد و با زبان عاميانه، زير لب مي‌گفت: "خدا لعنت كند انگليس رو، اگر ما تا حالا تحت استعمار اون بوديم اين اتفاق براي من نمي‌افتاد ". به نظر نويسنده اين تنها يكي از جوانان عراقي است كه به اجبار در جنگ‌هاي به ناحق صدام با كشورهاي همسايه شركت كردند، بود. غير از وی هزاران جوان دیگر مانند او بودند كه در اين جنگ از بين رفتند . وي در پايان مي‌نويسد: تاريخ مشرق زمين مملو از نام كساني است كه در پاي چوبه دار با شعار "زنده باد وطن" جان خود را به كشور خود هديه كردند ولي من و هموطنانم كه تلخي حكومت حزب بعث را تجربه كرديم بايد پاي چوبه دار، شعار "زنده باد استعمار" را سر بدهيم؛ زيرا كه حكومت استعمار بسي مهربان‌تر از صدام و حزب خون‌خوارش بودند .

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: