فردا گزارش می دهد؛
محدود شدن دست ترامپ؛ شکاف درون قدرت جدیتر شد
ترامپ در ظاهر رئیسجمهور پرصدای آمریکاست، اما در عمل با محدودیت نهادی، شکاف حزبی و بیاعتمادی بخشی از ساختار سیاسی واشنگتن روبهرو شده است.
فردا : رأی تازه مجلس نمایندگان آمریکا درباره کمک تسلیحاتی به اوکراین را باید کنار رأی قبلی همین مجلس برای محدود کردن اختیارات جنگی ترامپ علیه ایران خواند. مسئله فقط یک اختلاف حزبی معمولی نیست؛ نشانهای از این است که بخشی از ساختار سیاسی آمریکا حاضر نیست همه پروندههای جنگ و دیپلماسی را یکسره به تصمیم شخص ترامپ واگذار کند.
در پرونده اوکراین، مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان، از جمهوریخواهان خواسته بود با طرح کمک تسلیحاتی مخالفت کنند تا به ترامپ برای پیشبرد مذاکراتش با روسیه فرصت داده شود. اما ۱۸ نماینده جمهوریخواه، همراه با یک نماینده مستقل نزدیک به جمهوریخواهان، از این خط عبور کردند و در کنار دموکراتها ایستادند.
این اتفاق از نظر سیاسی مهم است، چون نشان میدهد شکاف بر سر سیاست خارجی فقط میان دموکراتها و جمهوریخواهان نیست؛ در خود اردوگاه جمهوریخواهان هم درباره روش ترامپ اختلاف جدی وجود دارد. بخشی از حزب هنوز به سیاست مهار روسیه، ادامه حمایت از اوکراین و حفظ ابزار فشار علیه مسکو باور دارد و حاضر نیست همه چیز را به مذاکرات شخصی ترامپ گره بزند.
طرح تصویبشده نیز صرفاً یک کمک مالی ساده نیست؛ بستهای از فشار اقتصادی، تحریم و حمایت نظامی است. تحریم بانکها، شرکتهای نفتی و معدنی روسیه، تعرفه ۵۰۰ درصدی بر کالاهای وارداتی روسیه، ممنوعیت واردات نفت خام روسیه و مجوز فروش ۸ میلیارد دلار تسلیحات به اوکراین، نشان میدهد مجلس در حال تثبیت یک خط سختتر در برابر مسکو است.
این همان نقطهای است که برای پرونده ایران هم معنا پیدا میکند. وقتی مجلس آمریکا پیشتر درباره محدود کردن اختیارات جنگی ترامپ علیه ایران رأی میدهد و حالا در پرونده اوکراین هم برخلاف میل او حرکت میکند، یعنی نهاد قانونگذاری آمریکا نمیخواهد رئیسجمهور، جنگ و صلح را به ابزار نمایش شخصی یا معامله انتخاباتی تبدیل کند.
از این زاویه، ترامپ با یک مسئله ساختاری روبهروست: او میخواهد سیاست خارجی را با منطق شخصی، معاملهای و نمایشی جلو ببرد؛ اما بخشی از کنگره، حتی در حزب خودش، نگران هزینههای این سبک تصمیمگیری است. در ایران، این نگرانی به شکل مهار اختیارات جنگی بروز میکند؛ در اوکراین، به شکل ایستادن مقابل نرمش احتمالی او در برابر روسیه.
ترامپ در ظاهر رئیسجمهور پرصدای آمریکاست، اما در عمل با محدودیت نهادی، شکاف حزبی و بیاعتمادی بخشی از ساختار سیاسی واشنگتن روبهرو شده است. این یعنی او نه در پرونده ایران دست کاملاً باز دارد، نه در پرونده روسیه و اوکراین میتواند بیهزینه خط خود را پیش ببرد.