فارن پالیسی: جنگ علیه ایران هیچ دستاورد راهبردی نداشت

 یک رسانه آمریکایی گزارش داد که شکست ترامپ در ایران می‌تواند پایان حضور آمریکا در منطقه را رقم بزند.

به گزارش تسنیم، در ادامه تحلیل‌های مطبوعات غربی و آمریکایی از نتایج جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران و توافقی که میان تهران و واشنگتن حاصل شد، مجله آمریکایی فارن پالیسی در مقاله‌ای به‌قلم استیون کوک، کارشناس و نویسنده برجسته آمریکایی نوشت: جنگی که ایالات متحده علیه ایران آغاز کرد، محدودیت‌های نفوذ آمریکا در غرب آسیا را آشکار کرد و درخواست‌های فزاینده‌ای را در واشنگتن برای پایان دادن به حضور آمریکا در منطقه به وجود آورد.

جنگ علیه ایران هیچ دستاورد راهبردی نداشت

این رسانه آمریکایی افزود: به‌نظر می‌رسد امروز زمان آن فرا رسیده است که واشنگتن از نقش خود به‌عنوان "ضامن امنیت" در منطقه، نقشی که دهه‌ها ایفا کرده است، عقب‌نشینی کند، حقیقت آن است که عملیات نظامی آغازشده توسط دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا علیه ایران، با نام "عملیات خشم حماسی"، علی‌رغم اعلام پیروزی معمول او، هیچ دستاورد استراتژیک واقعی نداشته است.

نویسنده این مقاله که عضو ارشد امور خاورمیانه در شورای روابط خارجی آمریکاست، تأکید کرد: مفاد یادداشت تفاهم اعلام‌شده بین واشنگتن و تهران، واقعیت متفاوتی را منعکس می‌کند. طرفین به مذاکرات در مورد برنامه هسته‌ای ایران بازخواهند گشت و ایران اجازه خواهد داشت نفت خود را به‌مدت 60 روز تحت معافیت ویژه صادر کند، در حالی که آینده دریانوردی در تنگه هرمز همچنان در هاله‌ای از ابهام است.

بر اساس این مقاله، مقامات ایرانی تأکید کرده‌اند که تضمین آزادی ناوبری در تنگه هرمز محدود به مدت زمان توافق موقت است و تهران ممکن است بعداً عوارضی را بر کشتی‌های عبوری اعمال کند که این امر سؤالات اساسی در مورد هدف جنگ آغازشده توسط ایالات متحده ایجاد می‌کند.

کارشناس و مسئول مذکور آمریکایی هدف واقعی این جنگ را زیر سؤال برده تصریح کرد: آمریکا و متحدانش در منطقه قبل از شروع این جنگ علیه ایران در 28 فوریه، در موقعیت بهتری قرار داشتند و امروز شکست ترامپ در ایران می‌تواند به نتیجه‌ای کاملاً متفاوت از آنچه او اعلام کرد، منجر شود.

وی افزود: نتیجه این جنگ می‌تواند خروج سریع آمریکا از منطقه باشد، به‌ویژه اینکه در زمان حاضر تعداد فزاینده‌ای از اعضای کنگره و مقامات فعلی و آینده دیگر حاضر به اختصاص منابع عظیم سیاسی، نظامی و مالی برای حفظ حضور آمریکا در منطقه نیستند.

در ادامه این مقاله تأکید شده است: در اینجا باید خروج انگلیس از خلیج فارس در دهه 1970 را یادآوری کنیم، زمانی که لندن به‌دلیل بار یک امپراتوری رو به زوال، پایان حضور نظامی خود را "شرق سوئز" اعلام کرد، بعد از آن ایالات متحده به‌تدریج شروع به استقرار نظامی خود در منطقه کرد و این حضور بعد از حمله عراق به کویت در سال 1990 به‌طور قابل‌توجهی گسترش یافت.

طبق گزارش فارن پالیسی، نتایج 5 دهه گذشته در منطقه برای آمریکا دلگرم‌کننده نبوده است و واشنگتن در عملی کردن ادعاها و شعارهای خود، چه از طریق تأسیس یک کشور فلسطینی، چه از طریق بازسازی جامعه عراق یا تبدیل کشورهای منطقه به دموکراسی‌های پایدار، شکست خورده است.

پایان دوره آمریکا در منطقه فرا رسیده است

بر اساس این گزارش، جنگ علیه ایران به مجموعه شکست‌های قبلی آمریکا در منطقه اضافه می‌شود و هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات ایالات متحده امروز بر لزوم کاهش مداخله آمریکا در منطقه و متمرکز شدن این کشور بر پرونده‌های مهم دیگر تأکید دارند.

نویسنده این مقاله اشاره می‌کند که همچنین تغییرات در بازارهای انرژی در تغییر محاسبات آمریکا نقش داشته است. دموکرات‌ها برای انتقال سریع به انرژی پاک تلاش می‌کنند، در حالی که جمهوری‌خواهان در مورد ادامه به‌دوش کشیدن بار حفاظت از خلیج فارس توسط ایالات متحده تردید دارند.

استیون کوک پیش‌بینی می‌کند که حضور آمریکا در منطقه به سطح بسیار محدودی کاهش یابد که عمدتاً شامل حضور دریایی در بحرین، یک ناو هواپیمابر چرخشی در منطقه و شاید یک یگان هوایی در اردن باشد، این تغییر عملاً به‌معنای پایان دکترین کارتر است که متعهد به محافظت از جریان نفت از خلیج فارس بود و در واقع می‌توان گفت پایان دوره آمریکا در منطقه فرا رسیده است.

در مورد متحدان آمریکا در منطقه یعنی رژیم‌های عربی هم نویسنده معتقد است که آنها مجبور خواهند شد در غیاب یک جایگزین بین‌المللی روشن، اولویت‌های امنیتی خود را از نو تنظیم کنند، به‌ویژه ازآن‌جایی که به‌نظر نمی‌رسد چین پس از آموختن درس‌هایی از مداخلات پرهزینه آمریکا در منطقه، مایل به، به‌ارث‌بردن نقش آمریکا باشد.

در پایان این مقاله تأکید شده است: ترامپ مرتکب یک خطای بزرگ استراتژیک شده است که همه رؤسای جمهور قبلی آمریکا از آن اجتناب می‌کردند، اما اکنون فرصتی برای اتخاذ یک تصمیم بی‌سابقه وجود دارد یعنی خروج آمریکا از منطقه.