چرا هیات مذاکره کننده با وجود انتقادات به سوئیس رفت؟
بر همین اساس، هیئت ایرانی با وجود فضای سنگین داخلی و انتقادها میتوانست عافیتطلبانه نگاه کند، اما به ژنو رفت تا از منافع مقاومت دفاع و زمینه کاهش درگیری و تثبیت آتشبس را فراهم کند.
سعید آجورلو عضو کمیته رسانهای مذاکرات در «فرهیختگان گپ»: واقعیت این است که هدف این سفر، ادامه مذاکرات هستهای نبود. شرایط میدانی در لبنان ایجاب میکرد که آتشبس تثبیت شود و در هماهنگی میان میدان و دیپلماسی، لازم بود ایران در مسیر گفتوگو نیز نقشآفرینی کند.
بر همین اساس، هیئت ایرانی با وجود فضای سنگین داخلی و انتقادها میتوانست عافیتطلبانه نگاه کند، اما به ژنو رفت تا از منافع مقاومت دفاع و زمینه کاهش درگیری و تثبیت آتشبس را فراهم کند.
در متن یکشنبهشب که در سوئیس توسط میانجیها منتشر شد، بهصراحت آمده است که برای پایان دادن به عملیات نظامی، یعنی هم جنگ، هم ترور و هم سایر اقدامات، یک واحد رفع تنازع تشکیل خواهد شد؛ با حضور ایران، آمریکا، دولت لبنان و با تسهیل میانجیها. به نظر من، این در جهت اجراییسازی آتشبس بود
ما در لبنان باید آتشبس را تثبیت میکردیم و مذاکره هم برای همین انجام شد، نه برای مسئله هستهای. اگر ما به آنجا میرفتیم و مذاکرات هستهای را ادامه میدادیم، موضوع فرق میکرد؛ اما مذاکره برای این بود که در موضوع آتشبس لبنان گامهای اجرایی برداشته شود. یا این سازوکار برقرار میشود یا نمیشود؛ اگر برقرار نشود، ماده ۱۳ هم انجام نخواهد شد. اگر ماده ۱۳ اجرا شود، آن وقت وارد بحثهای بعدی میشویم.
فکر میکنم این سفر، سفر درستی بود و تا اینجای کار هم نتایج خوبی داشته است. این را باید در ذهن داشته باشیم؛ یک جا تاکتیک، مذاکره است، یک جا روش دیگری، اما هدف در نهایت یکی است.