نامهای از امام موسی صدر به خواهرانش
آن روز که پدر موسی صدر از دنیا رفت، او برای تحصیل و آشنایی با حوزه بزرگ آنجا به نجف رفته بود. نبودن امام صدر براي خانوادهای که پدر خود را از دست داده بود بسيار سخت میگذشت.
آن روز که پدر موسی صدر از دنیا رفت، او برای تحصیل و آشنایی با حوزه بزرگ آنجا به نجف رفته بود. نبودن امام صدر براي خانوادهای که پدر خود را از دست داده بود بسيار سخت میگذشت. به گزارش «فردا»؛ سيدموسي صدر نامهاي منظوم براي مادر و خواهرها نوشته بود تا حال و هوایشان را عوض کند. نزديكان امام موسي صدر ميگويند او اگر يك صفت داشته باشد، همين محبت شدید و عمیق اوست. شعري كه در اينجا مي خوانيد نمونهای از همين دوست داشتن است. اي مادر خوب مهربانم / اي نام تو راحت روانم اي پاي تو بر سر بهشتم/ جز با تو مباد سرنوشتم عقل من وفهم و دانش من/ گفتار و خصال و بينش من از بحر كمال توست جويي/ وز آن سر نازنينت مويي اكنون كه به هجر مبتلايم/ وز محضر مهر تو جدايم ا ين نامه تو بود انيسم/ در كلبه دل بود جليسم شبهاست رفيق شام تارم/ در روز چو توست غمگسارم از زهرا رسيده است مكتوب/ ديروز يكي دو صفحه خوب از مهر و محبتش شدم شاد/ رحمت به تبار پاك او باد اميد كه مادر گرامي/ تشويش رود ازو تمامي پس شام و نهار نوشتان باد/ يادم من هم به هوشتان باد اميد كه بعد چندگاهي/ من هم برسم زگرد راهي چون حلقه انجم فروزان/ برگرد رخت شويم گردان هر روز به منزل يكي سور/ با ميل رويم ورنه با زور حال من هم زلطف بيچون/ خوبست و مباركست و ميمون از حيث خوراك و درس و اخلاق/ بسيار بود دماغ من چاق تعطيل دروسا گر كه باشد/ با گعده و سور و رفت و آمد سرگرم شوم تمام ايام/ به خويشاوندان مهربان تام امروز دو حوله هم خريدم/از پول زياد دل بريدم با يك دينار و ثلث راحت/ گشتم به خدا از اين كثافت سردي هوا زياد نبود / پس آتش هم مراد نبود پوستين و اتاق گرم دارم/ در غرفه خود چو شهريارم خويشان همگي سلام دارند/ سالم هستند و گرم كارند داداش عزيز را سلامي / تقديم كنيد و احترامي سلطاني حضرت گرامم / از دور سلام و شوق دارم آقاي عبادي معظم / كان سايه او نگرددم كم افسوس جواب هر سه نامه / بر تن ننموده است جامه آن صادقي عزيز جانم/ آن دوست صادق جوانم مكتوب عزيز او رسيده/ گرديده مرا چو نور ديده قربان علي روم كه جان است / درمان دل فسردگان است از دور دو دست خاله خانم/ م يبوسم از نجفا لي قم اندر حرم مطهر شاه/ يادش بكنم به گاه و بيگاه خانم منصور محترم هم/ تقديم كنيدا حترا اي خواهرهاي مهربانم/ قربان شما روم به جانم اي شاه آباجي مكرم/ قربان شما دوباره گردم گر طاهره عزيز قم هست/ پس نامها و بود به پيوست صدبار شوم فداي رويش / قربان خصايل نكويش منصور عزيزتر ز چشمان/ آن خواهر پاك و پاك با ايمان قربان محبتش بگردم/ كو هست علاج جمله دردم اما به بتول خانم ماه/ آن خواهر اختصاصي شاه كز دوريا و دلم گرفتها ست/ بر دامنا و نباشدم دست ا ز دادن كاغذش چه مانع/ هستم به چهار سطر قانع زهرا خانم كه جاش خالي/ تا رحمت من كشد به حالي فاطي جانم كه ذكر او بود / او را سپردم به حفظ معبود آن دختر عاقل آن ربابم/ ز او منتظر يكي جوابم صد بار به هر يكي سلامي/ شوقي و علاقه تمامي و آنان كه به خدا هستند تابع/ هستم به سلام خود مصدع