جنگ امروز بر سر چیست؟

از اول هم معلوم بود که آمریکایی‌ها به تعهداتشان در دوره توقف آتش، وقعی نمی‌نهند. اگرچه که این دوره به ایران فرصت داد اقدامات لازم را برای فروش ۸۰ میلیون بشکه نفت، ورود بیش از ۳۰ ابر کشتی کالای اساسی، ورود ارز و تکمیل سلاح و مهمات انجام دهد.  

از همان اول این هم معلوم بود که آمریکایی‌ها گیر افتاده‌اند و این پیش‌بینی در هیچ یک از محاسباتشان نبود که ایران مدیریت تنگه هرمز را در دوره جنگ به دست خواهد گرفت. در محاسباتشان نبود که مردم یکدست زیر پرچمی متحد و منسجم علیه دشمن اقدام خواهند کرد. آن‌ها بعد از ترور رهبر، توقع فروپاشی داشتند اما با یک ساختار منسجم و منعطف روبرو شدند.

دشمنان آمریکایی‌اسرائیلی تلاش کردند که در این دوره نقاط ضعفشان را برطرف کنند و با وجود عهدی که بر سر مدیریت تنگه هرمز به شیوه ترتیبات ایرانی تنگه هرمز بسته بودند، می‌خواستند با ایجاد کریدور در قسمت جنوب خلیج فارس و اسکورت کشتی‌های متخلف از آن مسیر، مدیریت تنگه هرمز را از دست ایران خارج کنند.

جدا از این اقدام، عملیات‌های نظامی امریکا نشان می‌دهد که آن‌ها:

۱. در حال اعزام ناوهای جنگی خود به اطراف ایران هستند.

۲. دائما در حال تکمیل تجهیزات نظامی خود هستند. 

۳. در حال عملیات آماده‌سازی(shaping operations) هستند. این عملیات یعنی مجموعه‌ای از عملیات‌هایی مثل زدن رادارهای خط ساحلی ایران که شرایط را برای گزینه‌های نظامی بزرگ‌تر در آینده بهتر کند.

اما این مجموعه اقدامات با عملیات‌های دفاعی ایران در تنگه هرمز و بسته‌شدن کریدور جنوبی تنگه، شکست خورد.