تحلیل رویترز از جنگ آمریکا و ایران

 خبرگزاری رویترز امروز در گزارشی به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و جنگ های متعاقب آن نوشت: هنگامی که دونالد ترامپ برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری و دومین دوره ریاست جمهوری خود مشغول مبارزه انتخاباتی بود، قول داد که «رئیس‌جمهور صلح» باشد و جنگ‌ با دیگر کشورها را متوقف کند، نه اینکه آنها را آغاز کند.

به گزارش پنج شنبه ایرنا، در ادامه مطلب این رسانه انگلیسی آمده است: اکنون، یک ربع قرن پس از حملات یازده سپتامبر ۲۰۰۱ که باعث به راه انداختن «جنگ علیه تروریسم» توسط آمریکا شد، ترامپ درگیر یک درگیری نامحبوب خودساخته شده که به باور تحلیلگران خطر تبدیل شدن به «جنگ ابدی» ترامپ را دارد.

نویسنده رویترز ادامه داد: با نزدیک شدن به سالگرد یازده سپتامبر، جنگ ترامپ علیه ایران در محافل سیاست خارجی با درگیری‌های طولانی پیش از آن در افغانستان و عراق مقایسه می‌شود. همچنین این موضوع سوالاتی را در مورد اینکه آیا آمریکا بار دیگر از جنگ های پیشین درسی نیاموخته را مطرح می‌کند.

پس از ۶ ماه جنگ، آمریکا در نبردی فرسایشی گرفتار شده و همزمان تلاش می کند تا فشار اقتصادی بر ایران را تشدید کند.

تحلیلگران هشدار می‌دهند که احتمالاً این نبرد پس از انتخابات میان‌دوره‌ای ۱۲ آبان و زمانی که رای دهندگان مخالف جنگ می‌توانند شانس حزب جمهوری‌خواه در حفظ کنترل بر کنگره را تهدید کنند، ادامه خواهد یافت.

اختلال در حمل و نقل نفت از طریق تنگه هرمز، قیمت بنزین در آمریکا را افزایش، میزان محبوبیت رئیس جمهوری آن را کاهش و جایگاه بین‌المللی واشنگتن را تضعیف کرده است؛ یعنی همان اتفاقی که پس از جنگ های عراق و افغانستان نیر رخ داد.

تحلیلگران بر این باورند که ترامپ نتوانسته به آموزه های اصلی دوران پسا یازده سپتامبر از جمله جنبه‌های منفی شدید جنگ‌های طولانی در حوزه سیاست و خطرات ناشی از دشمنی که برای بقای خود می‌جنگد، توجه کند.

به اعتقاد تحلیلگران، همانطور که دولت بوش شورش‌های عراق و افغانستان را دست کم گرفت، ترامپ و دستیارانش نیز در محاسبه میزان تاب‌آوری و توانایی ایران در ایجاد وقفه در حمل و نقل یک پنجم از انرژی جهان اشتباه کرده‌اند.

جنگ با ایران همچنین هزینه جنگیدن به همراه متحدان اندک را نشان داده است.

بوش قبل از شروع جنگ با عراق و افغانستان، حمایت بین‌المللی قابل توجهی را به دست آورد، اگرچه این حمایت با گذشت زمان کاهش یافت.

در مقابل، ترامپ با مشورت یا توضیح قبلی اندکی به ایران حمله کرد و متوجه شد که رهبران اروپایی و آسیایی عمدتاً در برابر درخواست‌های او برای کمک مقاومت می‌کنند.

روابط با ترامپ پیش از این به دلیل تهدید او برای تصرف گرینلند، زیر سوال بردن سودمندی ناتو، کاهش عرضه سلاح به اوکراین و تعرفه‌های هنگفت او بر شرکای تجاری، دچار تنش شده بود.

ترامپ در ابتدا انتظار داشت پیروزی سریع خود را در حمله ۳ ژانویه به ونزوئلا (۱۳ دی ۱۴۰۴) و ربایش نیکلاس مادورو، رئیس جمهوری آن کشور، تکرار کند. اما در عوض، جنگ با ایران به بن‌بستی نگران‌کننده تبدیل شده که به اکثر اهداف متغیر ترامپ، از جمله تعطیلی برنامه هسته‌ای ایران دست نیافته و ذخایر موشکی پنتاگون را نیز به شدت کاهش داده است.