کارآفرین ایرانی خالق «کشور 196»،مورد توجه رسانه های بین المللی
پروژه RZ OASIS به رهبری کارآفرین ایرانی، Rasool Rezvani، اینبار از زاویهای متفاوت مورد توجه رسانههای بینالمللی قرار گرفته است؛ پروژهای که میخواهد مرز میان اقتصاد واقعی و جهان دیجیتال را کمرنگ کند و مفهومی با عنوان «Country 196» یا «کشور ۱۹۶» را شکل دهد. انتشار گزارشی درباره RZ OASIS در International Business Times، بار دیگر نام این پروژه و بنیانگذار ایرانی آن را در رسانههای خارجی مطرح کرده است. نکته قابل توجه این است که نگاه این رسانه به RZ OASIS صرفاً معطوف به «متاورس» نیست؛ بلکه بخش مهمتری از داستان، به ارتباط این پروژه با Real-World Assets یا RWA، توکنایزیشن و ایجاد یک اقتصاد دیجیتال متصل به فعالیتهای واقعی مربوط میشود.
پروژه RZOASIS به رهبری کارآفرین ایرانی، رسول رضوانی، اینبار از زاویهای متفاوت مورد توجه رسانههای بینالمللی قرار گرفته است؛ پروژهای که میخواهد مرز میان اقتصاد واقعی و جهان دیجیتال را کمرنگ کند و مفهومی با عنوان «کشور ۱۹۶» را شکل دهد.
انتشار گزارشی درباره RZ OASIS در International Business Times، بار دیگر نام این پروژه و بنیانگذار ایرانی آن را در رسانههای خارجی مطرح کرده است. نکته قابل توجه این است که نگاه این رسانه به RZ OASIS صرفاً معطوف به «متاورس» نیست؛ بلکه بخش مهمتری از داستان، به ارتباط این پروژه با Real-World Assets یا RWA، توکنایزیشن و ایجاد یک اقتصاد دیجیتال متصل به فعالیتهای واقعی مربوط میشود.
این نگاه، دقیقاً یکی از تفاوتهایی است که تیم RZ از ابتدا برای OASIS تعریف کرده است: ساخت یک جهان مجازی بهتنهایی هدف نهایی نیست؛ هدف، ایجاد زیرساختی است که در آن دنیای فیزیکی و دیجیتال بتوانند بخشی از یک اقتصاد مشترک باشند.
«کشور ۱۹۶»؛ یک کشور بدون مرز جغرافیایی
شاید جذابترین بخش داستان RZ OASIS، مفهومی باشد که Rasool Rezvani و تیم او از آن با عنوان Country 196 یاد میکنند.
«کشور ۱۹۶» قرار نیست یک کشور سیاسی یا جغرافیایی جدید باشد. این نام برای توصیف یک قلمرو دیجیتال-اقتصادی بدون مرزهای متعارف انتخاب شده است؛ فضایی که افراد، کسبوکارها، فناوری، مالکیت دیجیتال و فعالیتهای اقتصادی واقعی را در یک اکوسیستم به یکدیگر متصل میکند.
در این ایده، کاربران صرفاً بازدیدکننده یک جهان مجازی یا بازیکن یک بازی نیستند. چشمانداز پروژه این است که افراد بتوانند هویت و کاراکتر خود را داشته باشند، مهارتهایشان را توسعه دهند، کار کنند، بازی کنند، کسبوکار ایجاد کنند، پروژه راهاندازی کنند و در فعالیتهای اقتصادی مشارکت داشته باشند.
در سوی دیگر، کسبوکارهای واقعی نیز قرار است بتوانند از طریق زیرساخت Web3 و Tokenization بخشی از فعالیت اقتصادی یا داراییهای خود را به این اکوسیستم متصل کنند.
به همین دلیل، عبارت «کشور ۱۹۶» بیش از آنکه به مفهوم یک کشور مجازی اشاره داشته باشد، بیانگر ایده ایجاد یک اقتصاد دیجیتال فرامرزی است.
داستانی که از صنعت بازی آغاز شد
برای درک RZ OASIS باید به مسیر حرفهای بنیانگذار آن بازگشت.
Rasool Rezvani فعالیت خود را سالها پیش از فراگیر شدن مفاهیمی مانند Web3 و Metaverse، از صنعت بازی آغاز کرد. فعالیت در صنعت گیم، مجموعههای بازی، رقابتها و پلتفرمهای مرتبط، بهمرور به حوزههای بلاکچین، داراییهای دیجیتال، اقتصاد توکنی، فناوریهای مالی و توکنایزیشن گسترش پیدا کرد.
حاصل این مسیر، شکلگیری مجموعهای از زیرساختها و پلتفرمها در اکوسیستم RZ و CoinFactory بوده است که اکنون قرار است بخشهایی از یک تصویر بزرگتر را تشکیل دهند.
در این نگاه، یک بلاکچین، یک توکن، یک بازی یا یک پلتفرم مالی بهتنهایی مقصد نهایی نیست. مسئله اصلی، اتصال این اجزا به یکدیگر و ایجاد یک اقتصاد قابل استفاده پیرامون آنهاست.
RZ OASIS قرار است نقطهای باشد که این مسیرها در آن به یکدیگر میرسند.
فراتر از متاورس؛ چرا RWA اهمیت دارد؟
در سالهای گذشته، بسیاری از پروژههای متاورسی بر گرافیک، واقعیت مجازی، زمینهای دیجیتال، NFT و تجربه حضور در محیطهای سهبعدی تمرکز داشتند.
اما دیدگاه RZ OASIS بر یک سؤال متفاوت استوار است:
اگر یک جهان دیجیتال اقتصاد واقعی نداشته باشد، چگونه میتواند در بلندمدت به بخشی از زندگی مردم تبدیل شود؟
پاسخی که در معماری این پروژه دنبال میشود، اتصال اقتصاد دیجیتال به اقتصاد واقعی است.
اینجاست که Real-World Assets (RWA) و Tokenization اهمیت پیدا میکنند.
در چنین مدلی، حوزههایی مانند املاک، گردشگری، هتلداری، صنعت، ورزش، کسبوکارها و سایر داراییها یا فعالیتهای اقتصادی واقعی میتوانند در چارچوبهای قانونی و فنی مناسب، از زیرساختهای توکنایزیشن استفاده کنند و به اقتصاد دیجیتال متصل شوند.
به بیان سادهتر، ایده این نیست که مردم زندگی واقعی خود را رها کنند و وارد یک جهان مجازی شوند.
ایده دقیقاً برعکس است:
دنیای واقعی باید وارد اقتصاد دیجیتال شود و اقتصاد دیجیتال نیز باید بتواند در دنیای واقعی کاربرد داشته باشد.
همین موضوع سبب شده است داستان RZ OASIS را نتوان صرفاً در قالب یک پروژه متاورسی تعریف کرد.
زیرساختی که پیش از OASIS ساخته میشود
یکی دیگر از تفاوتهای این پروژه، مدل توسعه مرحلهای آن است.
RZ OASIS قرار نیست ابتدا به شکل یک جهان عظیم معرفی شود و سپس زیرساختهای اقتصادی آن ساخته شوند. بخشی از استراتژی پروژه بر توسعه تدریجی اجزای مورد نیاز پیش از تکمیل محیط نهایی استوار است.
در این مسیر، اکوسیستم RZ طی سالهای گذشته روی حوزههایی مانند بلاکچین، داراییهای دیجیتال، پرداخت، پلتفرمهای مالی، بازی، رتبهبندی، اقتصاد توکنی و زیرساختهای Web3 کار کرده است.
RZ Chain نیز بهعنوان بخشی از زیرساخت بلاکچینی این اکوسیستم راهاندازی شده، هرچند عرضه عمومی کامل آن بخشی از مراحل آینده توسعه محسوب میشود.
در بخش Tokenization نیز CoinFactory AG در سوئیس بهعنوان یکی از بخشهای اصلی این ساختار فعالیت میکند.
این شرکت در کنار حضور خود در سوئیس، فعالیت بینالمللی خود را نیز گسترش داده و حضور عملیاتی در Palo Alto در قلب Silicon Valley را به ساختار خود اضافه کرده است. گزارشهای منتشرشده درباره پروژه نیز به توسعه حضور بینالمللی CoinFactory اشاره کردهاند.
هدف نهایی، کنار هم قرار گرفتن این اجزا در یک معماری واحد است.
جایی برای بازی، کار، ساختن و مالکیت
تصویری که برای RZ OASIS ترسیم شده، تنها یک محیط سرگرمی نیست.
در صورت تحقق کامل این چشمانداز، شرکتهای بازی و هوش مصنوعی، استارتاپهای فناوری، پلتفرمهای مالی و کسبوکارهای توکنیزهشده در حوزههایی مانند املاک، گردشگری، ورزش و صنعت میتوانند در یک اقتصاد مشترک حضور داشته باشند. این همان مدلی است که در معرفیهای اخیر پروژه نیز بر آن تأکید شده است.
افراد نیز قرار است فقط «کاربر» این دنیا نباشند؛ بلکه بتوانند نقش اقتصادی داشته باشند، رقابت کنند، مهارت کسب کنند، پروژه بسازند، کسبوکار ایجاد کنند و در مالکیت و ارزش ایجادشده در اکوسیستم مشارکت داشته باشند.
به همین دلیل، Rezvani از OASIS بیشتر بهعنوان یک اقتصاد نگاه میکند تا صرفاً یک فضای مجازی.
پروژهای که فقط مجازی نخواهد بود
یکی دیگر از بخشهای چشمانداز RZ OASIS، ارتباط آن با فضای فیزیکی است.
در مراحل آینده، ایجاد مکانهای فیزیکی مرتبط با بازی، فناوری، استارتاپها، نوآوری، کسبوکار و جامعه کاربران نیز در چشمانداز پروژه قرار گرفته است؛ مراکزی که بتوانند بهعنوان دروازههای فیزیکی ورود به اکوسیستم عمل کنند.
این موضوع با یکی از دیدگاههای اصلی Rezvani درباره آینده فناوری ارتباط مستقیم دارد:
آینده نه کاملاً فیزیکی است و نه کاملاً مجازی؛ این دو جهان باید به یکدیگر متصل شوند.
از همین منظر، RWA، توکنایزیشن، گیمینگ، بلاکچین و پلتفرمهای مالی، پروژههای جداگانهای نیستند؛ بلکه هرکدام بخشی از زیرساخت اقتصادی مورد نیاز برای ساخت تصویر بزرگتر RZ OASIS محسوب میشوند.
سه سال گذشته؛ هفت سال تا تصویر کامل
RZ OASIS بهعنوان یک پروژه کوتاهمدت طراحی نشده است.
طبق برنامه بلندمدت اکوسیستم RZ، این مسیر یک پروژه تقریباً دهساله است که حدود سه سال از مراحل توسعه و ایجاد زیرساختهای آن طی شده و حدود هفت سال دیگر برای رسیدن به تصویر کامل برنامهریزیشده باقی مانده است.
این رویکرد بلندمدت اهمیت زیادی دارد؛ زیرا تیم پروژه معتقد است ساخت یک اقتصاد دیجیتال را نمیتوان با عرضه یک توکن یا رونمایی از یک محیط سهبعدی محقق کرد.
پیش از آن باید زیرساخت فنی، اقتصادی، حقوقی، مالی و عملیاتی ایجاد شود.
به همین دلیل بخش مهمی از آنچه امروز در اکوسیستم RZ و CoinFactory ساخته میشود، قرار است در آینده بهعنوان زیرساخت RZ OASIS مورد استفاده قرار گیرد.
وقتی یک پروژه ایرانی، داستانی جهانی پیدا میکند
انتشار گزارشهای بینالمللی درباره RZ OASIS از زاویهای دیگر نیز قابل توجه است: بنیانگذار این پروژه یک کارآفرین ایرانی است که فعالیت حرفهای خود را از صنعت بازی آغاز کرده و اکنون پروژهای را هدایت میکند که دامنه آن از Gaming و Blockchain تا RWA، Tokenization و اقتصاد دیجیتال گسترش یافته است.
گزارش اخیر International Business Times نیز با عبور از تعریف ساده «متاورس»، توجه را به همین بخش اقتصادی داستان RZ OASIS معطوف کرده است:
شاید داستان اصلی RZ OASIS، در نهایت داستان متاورس نباشد؛ بلکه داستان اتصال داراییها و اقتصاد دنیای واقعی به یک اقتصاد دیجیتال جدید باشد.
و شاید همین نگاه توضیح دهد که چرا تیم سازنده برای چشمانداز نهایی خود نامی غیرمعمول انتخاب کرده است:
Country 196 — کشور ۱۹۶.
نه کشوری برای جایگزین کردن کشورهای موجود؛ بلکه قلمروی دیجیتال و اقتصادی که قرار است مردم از نقاط مختلف جهان بتوانند در آن نقش داشته باشند.
Rasool Rezvani این چشمانداز را در یک جمله خلاصه میکند:
«آنچه هالیوود تصور کرد، ما میسازیم؛ دنیایی برای خلق ثروت.»