فردا بررسی می‌کند؛ مقایسه پیمایش‌های ملی و میانگین نظرسنجی‌ها
برتری دموکرات‌ها، تردید مستقل‌ها؛ کنگره در نقطه تلاقی ترجیح و مشارکت
مصطفی صادقی: آزمون سوم نوامبر این خواهد بود که آیا نارضایتی از ترامپ به اندازه کافی متمرکز و پرمشارکت هست که اکثریت کنگره را تغییر دهد.
مصطفی صادقی: ترامپ می‌گوید «عملکردم عالی است»، اما نظرسنجی‌ها تصویر دشوارتری برای کاخ سفید ترسیم می‌کنند. کمتر از یک ماه مانده به انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، رضایت از عملکرد رئیس‌جمهور در پیمایش رویترز/ایپسوس در سطح ۳۲ درصد باقی مانده، دموکرات‌ها در ترجیح حزبی ملی پیش افتاده‌اند و در چند رقابت حساس سنا، بخشی از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه به نامزد حزب مقابل تمایل نشان می‌دهند.
این وضعیت برای جمهوری‌خواهان از سه جهت هشداردهنده است: ترامپ میان عموم آمریکایی‌ها با رضایت پایین مواجه است؛ مستقل‌ها بیشتر به دموکرات‌ها گرایش دارند؛ و حتی درون پایگاه جمهوری‌خواه، ارزیابی عملکرد اقتصادی رئیس‌جمهور ضعیف‌تر شده است. بااین‌حال، تبدیل این نارضایتی به تغییر اکثریت کنگره، به مشارکت و نتیجه رقابت‌های محلی وابسته خواهد بود.
۳۲ درصد؛ ماندن در کف
نظرسنجی رویترز/ایپسوس که از ۳۰ سپتامبر تا ۵ اکتبر انجام شده، رضایت از عملکرد ترامپ را ۳۲ درصد نشان می‌دهد؛ برابر با رقم سپتامبر. بنابراین تعبیر دقیق، «تداوم پایین‌ترین سطح رضایت ثبت‌شده در پیمایش‌های این مؤسسه طی دو دوره ریاست‌جمهوری ترامپ» است، نه کاهش تازه نسبت به ماه گذشته.
در داده‌های رصدخانه انتخاباتی ان‌بی‌سی نیوز، میانگین رضایت از ترامپ ۳۹ درصد و نارضایتی ۵۹ درصد است؛ یعنی خالص رضایت منفی ۲۰ واحد درصد.
این دو عدد را نباید با هم مخلوط کرد. رقم ۳۲ درصد نتیجه یک پیمایش است و ۳۹ درصد میانگین چند نظرسنجی. تفاوت زمان اجرا، جامعه پاسخ‌گویان، شیوه پرسش و وزن‌دهی می‌تواند فاصله ایجاد کند. همچنین گزارش‌های گاردین و هیل درباره عدد ۳۲ درصد، بازتاب همان نظرسنجی رویترز/ایپسوس‌اند؛ سه خبر به معنی سه پیمایش مستقل نیست.
مستقل‌ها به دموکرات‌ها متمایل‌اند؛ اما بخش بزرگی هنوز مردد است
طبق گزارش رویترز، در میان رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده، دموکرات‌ها با ۴۴ درصد در برابر ۳۷ درصد جمهوری‌خواهان پیش افتاده‌اند. این فاصله هفت‌واحدی میان مستقل‌ها بیشتر است: **۳۷ درصد در برابر ۲۱ درصد؛ یعنی برتری ۱۶واحدی دموکرات‌ها.
بااین‌حال، ۲۸ درصد مستقل‌های ثبت‌نام‌شده هنوز تصمیم نگرفته‌اند. این عدد برای هر دو حزب مهم است: دموکرات‌ها نمی‌توانند همه مخالفان ترامپ را رأی قطعی خود بدانند و جمهوری‌خواهان نیز هنوز با گروه قابل‌توجهی از رأی‌دهندگان تصمیم‌نگرفته مواجه‌اند.
ترجیح حزبی در پیمایش رویترز/ایپسوس:
- کل رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده: دموکرات‌ها ۴۴٪؛ جمهوری‌خواهان ۳۷٪
- مستقل‌ها: دموکرات‌ها ۳۷٪؛ جمهوری‌خواهان۲۱٪
- لاتین‌تبارها: دموکرات‌ها ۵۲٪؛ جمهوری‌خواهان۲۶٪
- افراد ۵۰ ساله و بالاتر: دموکرات‌ها ۴۲٪؛ جمهوری‌خواهان ۴۴٪
این گروه‌ها همپوشانی دارند و باقی‌مانده درصدها الزاماً فقط به رأی‌دهندگان مردد اختصاص ندارد؛ گزینه‌های دیگر و پاسخ‌ندادن نیز ممکن است وجود داشته باشد.
در میانگین ان‌بی‌سی نیز ترجیح کنترل کنگره به سود دموکرات‌هاست:۵۲ درصد در برابر ۴۳ درصد. جهت هر دو سنجه یکسان است، اما اختلاف هفت و نه واحدی را نمی‌توان به‌عنوان افزایش دوواحدی حمایت از دموکرات‌ها تفسیر کرد؛ اینها دو سنجه متفاوت‌اند.
هشدار جدی‌تر: نارضایتی اقتصادی درون پایگاه جمهوری‌خواه
داده‌های رسمی ایپسوس نشان می‌دهد مشکل اقتصادی ترامپ به مخالفان او محدود نیست. مقایسه ژانویه با پیمایش ۱۷ تا ۲۰ سپتامبر، کاهش رضایت جمهوری‌خواهان را در سه شاخص نشان می‌دهد:
-عملکرد کلی ترامپ: از ۸۶ درصد به ۷۳ درصد؛ ۱۳ واحد درصد کاهش
-مدیریت اقتصاد: از ۸۰ درصد به ۵۶ درصد؛ ۲۴ واحد درصد کاهش
-مدیریت هزینه زندگی: از ۷۰ درصد به ۴۴ درصد؛ ۲۶ واحد درصد کاهش
اکثریت جمهوری‌خواهان در این پیمایش همچنان عملکرد کلی ترامپ را تأیید می‌کنند، اما رضایت از مدیریت هزینه زندگی به زیر نصف رسیده است. این تفاوت نشان می‌دهد وفاداری سیاسی به رئیس‌جمهور الزاماً با رضایت از عملکرد معیشتی او همراه نیست.
طبق گزارش رویترز، هزینه زندگی مهم‌ترین دغدغه انتخاباتی آمریکایی‌هاست. این خبرگزاری افزایش فشار تورمی را با جهش قیمت سوخت در پی جنگ ایران مرتبط می‌داند. اما این یافته‌ها سهم دقیق جنگ یا هر سیاست دیگری را در افت رضایت اندازه نمی‌گیرند؛ نمی‌توان گفت چند واحد از کاهش حمایت، فقط ناشی از جنگ بوده است.
پیمایش مستقل ان‌پی‌آر/پی‌بی‌اس/ماریست، اجراشده در ۱۴ و ۱۵ سپتامبر، بُعد دیگری از فضای انتخاباتی را روشن می‌کند:۴۵ درصد رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده، رأی کنگره خود را عمدتاً رأی علیه ترامپ توصیف کرده‌اند؛ در برابر ۲۴ درصد که آن را رأی به سود او دانسته‌اند. برای ۳۰ درصد نیز ترامپ عامل مهمی در این انتخاب نبوده است. این نتیجه نشان می‌دهد رقابت کنگره برای بخش بزرگی از جامعه به داوری درباره رئیس‌جمهور تبدیل شده است.
لاتین‌تبارها و سالمندان؛ دو نقطه فشار متفاوت
در پیمایش اکتبر رویترز/ایپسوس، رضایت آمریکایی‌های لاتین‌تبار از ترامپ **۲۴ درصد** گزارش شده است. در پرسش جداگانه درباره رأی کنگره، ۵۲ درصد لاتین‌تبارهای ثبت‌نام‌شده دموکرات‌ها و ۲۶ درصد جمهوری‌خواهان را ترجیح داده‌اند؛ فاصله‌ای ۲۶واحدی.
این وضعیت برای حزبی اهمیت دارد که طبق همان گزارش، نامزد ریاست‌جمهوری‌اش در سال ۲۰۲۴ نزدیک به نیمی از آرای لاتین‌تبارها را کسب کرده بود. بااین‌حال، سهم رأی در انتخابات و رضایت از عملکرد، دو شاخص متفاوت‌اند؛ تفاضل آنها را نمی‌توان مستقیماً «میزان ریزش رأی» نامید.
در گروه سنی ۵۰ سال و بالاتر نیز برتری جمهوری‌خواهان از هشت واحد در دسامبر به دو واحد رسیده است: ۴۴ درصد در برابر ۴۲ درصد. کاهش این برتری مهم است، زیرا رأی‌دهندگان مسن‌تر معمولاً سهم بزرگی از مشارکت‌کنندگان انتخابات میان‌دوره‌ای را تشکیل می‌دهند. البته بدون حاشیه خطای همین زیرگروه نمی‌توان برتری دوواحدی فعلی را قطعی دانست.
میان رأی‌دهندگان زیر ۵۰ سال، دموکرات‌ها ۱۸ واحد درصد جلو هستند. گزارش رویترز درصد جداگانه دو حزب در این گروه را ارائه نمی‌کند؛ بنابراین نباید برای تکمیل تصویر، عددی به آن افزود.
آیا جمهوری‌خواهان به نامزد دموکرات رأی می‌دهند؟
تحلیل آرون بلیک در سی‌ان‌ان نشان می‌دهد در برخی رقابت‌های سنا، پاسخ بخشی از آنان مثبت است.
در کانزاس، پیمایش نیویورک‌تایمز/سی‌ینا رقابت آدام همیلتون، نامزد دموکرات، با راجر مارشال، سناتور جمهوری‌خواه، را ۴۵ به ۴۵ نشان داده است. همیلتون حمایت ۱۶ درصد جمهوری‌خواهان ثبت‌شده و ۱۰ درصد کسانی را که خود را جمهوری‌خواه معرفی کرده‌اند به دست آورده است. در آلاسکا، همین دو سنجه برای مری پلتولا ۱۳ و ۹ درصد بوده است.
این تمایز مهم است: ثبت حزبی و هویت حزبیِ اظهارشده، دو تعریف متفاوت‌اند. همچنین «حمایت ۱۶درصدی جمهوری‌خواهان از نامزد دموکرات» به معنی «برتری ۱۶واحدی دموکرات‌ها میان جمهوری‌خواهان» نیست.
در پیمایش‌های فاکس‌نیوز نقل‌شده در همین تحلیل، تمایل به نامزدهای دموکرات در میان جمهوری‌خواهان غیرماگا بیشتر دیده می‌شود:
- آیووا: ۲۸ درصد
- اوهایو: ۲۵ درصد
- تگزاس: ۲۲ درصد
- کارولینای شمالی: ۲۱ درصد
- میشیگان: ۱۲ درصد
این درصدها مربوط به زیرگروه جمهوری‌خواهان غیرماگاست، نه کل رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه؛ زمان اجرای پیمایش‌های ایالتی نیز یکسان نیست.
این داده‌ها از امکان عبور بخشی از رأی‌دهندگان از مرز حزبی در رقابت‌های مشخص حکایت دارند. اما از آنها نمی‌توان نتیجه گرفت همین سهم از جمهوری‌خواهان در سراسر آمریکا به دموکرات‌ها رأی خواهند داد؛ شخصیت نامزد، سابقه محلی و شرایط هر ایالت مؤثر است.
چند کرسی تا تغییر کنترل کنگره؟
طبق داده‌های ان‌بی‌سی، دموکرات‌ها برای بازپس‌گیری مجلس نمایندگان به افزایش خالص سه کرسی و برای کنترل سنا به افزایش خالص چهار کرسی نیاز دارند.
«خالص» واژه تعیین‌کننده است: اگر دموکرات‌ها یک کرسی فعلی سنا را از دست بدهند، برای رسیدن به افزایش خالص چهار کرسی باید پنج کرسی از جمهوری‌خواهان بگیرند.
در ارزیابی همان منبع، آلاسکا، اوهایو و تگزاس رقابت‌هایی بدون برتری روشن‌اند و مین و کارولینای شمالی به سمت دموکرات‌ها متمایل‌اند. این برچسب‌ها ارزیابی تحلیلی‌اند، نه نتیجه قطعی یا احتمال عددی پیروزی.
برتری ملی نیز مستقیماً به کرسی تبدیل نمی‌شود. فاصله نه‌واحدی در ترجیح حزبی به معنی افزایش نه‌درصدی کرسی‌ها نیست؛ توزیع جغرافیایی رأی، مرزبندی حوزه‌ها، کیفیت نامزدها و میزان مشارکت نتیجه را تعیین می‌کنند.
برای جمهوری‌خواهان، خطر اصلی ترکیب نارضایتی اقتصادی با فاصله گرفتن بخشی از مستقل‌ها و حامیان حزبی است. برای دموکرات‌ها، چالش تبدیل این فضای مساعد به رأی واقعی است.آزمون سوم نوامبر این خواهد بود که آیا نارضایتی از ترامپ به اندازه کافی متمرکز و پرمشارکت هست که اکثریت کنگره را تغییر دهد.
یادداشت داده و روش‌شناسی
مبنای گزارش، داده‌ها و گزارش‌های در دسترس تا ۶ اکتبر ۲۰۲۶ است؛ این مجموعه ادعای پوشش تمام نظرسنجی‌های موجود را ندارد.
پیمایش اکتبر رویترز/ایپسوس با مشارکت ۴۵۰۶ بزرگسال انجام شده است. ایپسوس حاشیه خطای کل نمونه را ±۱٫۵ واحد درصد اعلام کرده؛ رویترز آن را حدود دو واحد نوشته است. حاشیه خطای زیرگروه‌ها بیشتر و متغیر است.
پیمایش ماریست شامل ۱۲۸۰ رأی‌دهنده ثبت‌نام‌شده با حاشیه خطای ±۳٫۸ واحد درصد بوده است.
داده‌های بزرگسالان، رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده و رأی‌دهندگان محتمل مستقیماً هم‌ارز نیستند. «درصد» نیز با «واحد درصد» تفاوت دارد؛ کاهش از ۷۰ به ۴۴ درصد، افت ۲۶ واحد درصدی است.
منابع اصلی: رویترز/ایپسوس، رصدخانه انتخاباتی ان‌بی‌سی نیوز، تحلیل آرون بلیک در سی‌ان‌ان، پیمایش ان‌پی‌آر/پی‌بی‌اس/ماریست و گزارش گاردین درباره واکنش ترامپ.