ماجرای تماس محرمانه نتانیاهو با الجولانی چه بود؟
بنیامین نتانیاهو نخستوزیر رژیم صهیونیستی در چارچوب کارزار انتخاباتی جاری خود، از برقراری یک تماس تلفنی محرمانه با ابومحمد الجولانی سرکرده شورشیان حاکم بر دمشق که خود را رئیس دوره انتقالی سوریه معرفی میکند، پرده برداشت.
یک افشاگری انتخاباتی، «تله السویداء» را دوباره باز کرد؛ نتانیاهو جزئیات تماسش با الجولانی را روایت کرد و ابعاد مداخلهای را آشکار ساخت که معادلات کنترل این استان را تغییر داد.
خبرگزاری فارس: بنیامین نتانیاهو نخستوزیر رژیم صهیونیستی در چارچوب کارزار انتخاباتی جاری خود، از برقراری یک تماس تلفنی محرمانه با ابومحمد الجولانی سرکرده شورشیان حاکم بر دمشق که خود را رئیس دوره انتقالی سوریه معرفی میکند، پرده برداشت.
به گفته نتانیاهو، این تماس در جریان کشتارهای خونین استان السویداء در ژوئیه ۲۰۲۵ صورت گرفته است. انتشار این خبر در جریان کنفرانس انتخاباتی حزب «لیکود» در شهر دروزینشین «یرکا»، صورت گرفت. این نخستین بار است که خبر برقراری چنین ارتباطی میان یک نخستوزیر اسرائیل و یک رئیس دولت سوریه به صورت عمومی منتشر میشود.
به گفته نتانیاهو، این مکالمه شامل هشداری مستقیم به الشرع مبنی بر ضرورت عقبنشینی نیروهایی بود که به السویداء یورش برده بودند؛ هشداری که پس از پیامهای غیرمستقیم پیشین — که به گفته نتانیاهو «از سوی الشرع درک نشده بود» — صادر شد.
جزئیات تماس و تهدید به حمله
شبکه اسرائیلی i24NEWS در گزارشی فاش کرد که این تماس در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۵، ساعت ۱:۳۰ بعدازظهر برقرار شده است. . در این گفتوگو، نتانیاهو ابتدا به الجولانی میگوید که قصد دارد کوتاه سخن بگوید و اشاره میکند که پیامِ پیشین — که از طریق واسطهها ارسال شده بود — آنطور که باید، دریافت نشده است.
به نقل از این شبکه، نخستوزیر اسرائیل گفته است: «نسلکشی علیه دروزیها در جریان است؛ نیروهای شما باید تا ساعت ۱۰ شب از السویداء عقبنشینی کنند».
نتانیاهو همچنین تهدید کرد که در صورت برآورده نشدن این خواسته، حملات را تشدید خواهد کرد.
بر اساس این گزارش، الجولانی درخواست یک مهلت ۴۸ ساعته برای مدیریت تحولات استان را مطرح کرد، اما نتانیاهو با رد این درخواست، گفت: «این غیرقابل قبول است؛ ابتدا نیروهایتان را عقب بکشید».
این تماس تنها دو ساعت پیش از حملات هوایی گسترده اسرائیل به کاخ ریاستجمهوری و ستاد کل ارتش در دمشق انجام شد؛ حملاتی که همزمان با تشدید بمباران مواضع گروههای وفادار به دولت شورشیان حاکم بر دمشق، در حومه السویداء صورت گرفت. طبق آمار «کمیته تحقیق» سوریه که به دستور الجولانی تشکیل شد، در جریان این کشتارها، ۱۷۶۰ نفر جان خود را از دست دادند که اکثریت آنها از جامعه دروزی بودند.
واکنش دمشق
پس از انتشار این خبر، مقامات دولت انتقالی سوریه اظهارات نتانیاهو را تکذیب نکردند، خبرگزاری رسمی سوریه (سانا) تنها به نقل از یک منبع دولتی، اسرائیل را متهم کرد که در تلاش است با «تسلیح شبهنظامیان خارج از قانون»، در جریان حوادث ژوئیه ۲۰۲۵ آشوب ایجاد کرده و کشور را به سمت یک جنگ گسترده بکشاند.
این منبع مدعی شد که دولت الجولانی «موفق شده این نقشه را خنثی کند، هرچند حملات اسرائیل مانع از مداخله مؤثر دولت شد».
وی همچنین اشاره کرد که سوریه در حال همکاری با آمریکا و اردن برای اجرای «نقشه راه» جهت بازگرداندن السویداء به حاکمیت دولت است. با این حال، این پاسخ — که از سوی یک منبع رسمیی ناشناس ارائه شد — بهکلی موضوع خودِ این تماس را نادیده گرفت؛ مسئلهای که میتواند به عنوان پذیرش ضمنیِ وقوعِ چنین تماسی تفسیر شود.
از «تله» تا تغییر معادلات قدرت
ادعای نتانیاهو، تصویر تکمیلشدهای از آنچه «اسعد الشیبانی» وزیر خارجه دولت الجولانی، پیشتر آن را «تله السویداء» نامیده بود، ارائه میدهد. گزارش خبرگزاری رویترز نیز تایید کرده بود که دمشق تصور میکرد چراغ سبزی از سوی آمریکا و اسرائیل برای استقرار نیروهای خود در جنوب دریافت کرده است، اما در نهایت محاسباتش درباره واکنش اسرائیل به یورش به السویداء اشتباه بود.
فارغ از بهرهبرداری انتخاباتی که نتانیاهو در آستانه انتخابات پیشِ رو به دنبال آن بود، افشای این ارتباطات، پرده از زنجیره وقایعی برمیدارد که پیش از کشتارهای السویداء ، همزمان با آن و پس از آن رخ دادند.
تأثیر مداخله اسرائیل به همینجا ختم نشد؛ این مداخله منجر به واگذاری مدیریت امنیتی السویداء به جناحها و رهبران محلی دروزی شد و شکاف میان آنان و دمشق را عمیقتر کرد.
خطرناکتر آنکه، این تحول اسرائیل را از قدرتی که با اشغال بخشی از خاک سوریه، حملات خود را از بیرونِ آن مرزها انجام میداد، به بازیگری تبدیل کرده است که اکنون در معادلات داخلی این استان حضور دارد؛ استانی که دههها از دسترس اسرائیل دور مانده بود.
اسرائیل اکنون قادر است مانع از هرگونه استقرار نیروهای دولتی در السویداء شود و شروط خود را در خصوص آینده کل منطقه جنوب تحمیل کند.